Beril ve Maviş Kuş
Bir zamanlar, minik bir kız çocuğu varmış. Adı Beril’miş. Beril, masmavi denizi ve rengârenk kuşları çok severmiş. Her sabah uyanır, pencereden bakar, gökyüzünde uçan kuşları izlermiş.
Bir gün, Beril annesiyle deniz kenarına gitmiş. Kumların üzerinde koşarken, bir de ne görsün? Küçük, mavi tüylü bir kuş, bir kayanın üzerinde şarkı söylüyormuş. Kuşun tüyleri denizin rengi gibi parıl parıl parlıyormuş. Beril çok sevinmiş ve kuşa seslenmiş: "Merhaba küçük kuş! Sen çok güzelsin!"
Kuş, Beril’e doğru uçmuş ve yanına konmuş. "Merhaba Beril," demiş kuş. "Ben Maviş. Seninle arkadaş olmak istiyorum." Beril, mutlulukla Maviş’e sarılmış. Birlikte deniz kenarında oynamaya başlamışlar. Maviş, Beril’e deniz kabuklarını göstermiş. "Bunlar denizin küçük hazineleri," demiş. Beril bir kabuk bulmuş, kulağına dayamış. Kabuğun içinden denizin sesi geliyormuş: "Huşşş… huşşş…"
Maviş, Beril’e denizde yüzen balıkları da anlatmış. "Balıklar suyun içinde dans eder," demiş. Beril, balıkları izlerken çok eğlenmiş. Sonra Maviş, Beril’e uçmayı öğretmek istemiş. "Kollarını aç, rüzgâr seni kaldırsın," demiş. Beril kollarını açmış, rüzgâr onu okşamış. İkisi de kahkahalarla gülmüşler.
Akşam olmuş, güneş denize batıyormuş. Maviş, Beril’e demiş ki: "Sen çok iyi bir arkadaşsın. Denizi ve kuşları sevdiğin için teşekkür ederim." Beril de Maviş’e sarılmış: "Ben de seni çok seviyorum. Hep arkadaş kalalım."
O gece, Beril evine dönmüş ve annesine sarılmış. Yatağına yatarken, pencereden Maviş’i görmüş. Maviş ona kanat çırpmış. Beril, gözlerini kapatmış ve tatlı bir uykuya dalmış. Rüyasında, Maviş’le birlikte denizin üzerinde uçuyormuş. Ne güzel bir günmüş değil mi? Sevgi ve dostluk her zaman kalplerde yaşarmış.
Bir gün, Beril annesiyle deniz kenarına gitmiş. Kumların üzerinde koşarken, bir de ne görsün? Küçük, mavi tüylü bir kuş, bir kayanın üzerinde şarkı söylüyormuş. Kuşun tüyleri denizin rengi gibi parıl parıl parlıyormuş. Beril çok sevinmiş ve kuşa seslenmiş: "Merhaba küçük kuş! Sen çok güzelsin!"
Kuş, Beril’e doğru uçmuş ve yanına konmuş. "Merhaba Beril," demiş kuş. "Ben Maviş. Seninle arkadaş olmak istiyorum." Beril, mutlulukla Maviş’e sarılmış. Birlikte deniz kenarında oynamaya başlamışlar. Maviş, Beril’e deniz kabuklarını göstermiş. "Bunlar denizin küçük hazineleri," demiş. Beril bir kabuk bulmuş, kulağına dayamış. Kabuğun içinden denizin sesi geliyormuş: "Huşşş… huşşş…"
Maviş, Beril’e denizde yüzen balıkları da anlatmış. "Balıklar suyun içinde dans eder," demiş. Beril, balıkları izlerken çok eğlenmiş. Sonra Maviş, Beril’e uçmayı öğretmek istemiş. "Kollarını aç, rüzgâr seni kaldırsın," demiş. Beril kollarını açmış, rüzgâr onu okşamış. İkisi de kahkahalarla gülmüşler.
Akşam olmuş, güneş denize batıyormuş. Maviş, Beril’e demiş ki: "Sen çok iyi bir arkadaşsın. Denizi ve kuşları sevdiğin için teşekkür ederim." Beril de Maviş’e sarılmış: "Ben de seni çok seviyorum. Hep arkadaş kalalım."
O gece, Beril evine dönmüş ve annesine sarılmış. Yatağına yatarken, pencereden Maviş’i görmüş. Maviş ona kanat çırpmış. Beril, gözlerini kapatmış ve tatlı bir uykuya dalmış. Rüyasında, Maviş’le birlikte denizin üzerinde uçuyormuş. Ne güzel bir günmüş değil mi? Sevgi ve dostluk her zaman kalplerde yaşarmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!