Alperen ve Işıldayan Orman Yolu
Bir zamanlar, yeşil tepelerin arasında küçük ama çok neşeli bir köy varmış. Bu köyde Alperen adında sekiz yaşında bir çocuk yaşarmış. Alperen koşmayı, futbol oynamayı, arkadaşlarıyla oyunlar kurmayı ve bisikletine binmeyi çok severmiş. Her sabah güneş doğarken bisikletini kapıp köyün yoluna çıkar, pedal çevirirken rüzgârın saçlarını okşamasına bayılırmış.
Bir gün Alperen, bisikletiyle her zamankinden biraz daha uzağa gitmiş. Yolun sonunda, parıldayan bir orman görmüş. Ağaçların yaprakları gümüş gibi ışıldıyormuş. Merakla içeri girmiş. Ormanın içinde küçük bir kaplumbağa ile karşılaşmış. Kaplumbağa, "Merhaba Alperen! Ben yavaş yürürüm ama senin gibi hızlı bir dostum olsa, ormanın öbür ucundaki berrak göle birlikte gidebiliriz," demiş.
Alperen gülümsemiş. "Elbette! Ben koşarım, sen de yanımda yürürsün. Ama madem seninle gidiyoruz, oyuncağımı da yanıma alayım," demiş ve cebindeki küçük topu çıkarmış. Yolda bir sincap da onlara katılmış. Alperen, topu yavaşça sincaba doğru yuvarlamış; sincap da sevinçle topu geri getirmiş. Böylece üç arkadaş, oyun oynayarak göle ulaşmışlar.
Gölün kıyısında susamış bir kelebek görmüşler. Alperen, avucunu göl suyuyla doldurup kelebeğe uzatmış. Kelebek kanatlarını çırpıp teşekkür etmiş. Kaplumbağa, "Gördün mü Alperen, hızınla bize yol açtın, yüreğinle de dostlar kazandın," demiş.
Güneş yavaşça batarken Alperen bisikletine binip eve dönmüş. Annesine o günü anlatmış: "Koşarken ne kadar hızlı olursam olayım, arkadaşlarımla paylaşınca yol daha da güzel oluyormuş."
O gece Alperen, yatağına uzandığında yastığının üzerinde küçük bir gümüş yaprak bulmuş. Ormandan ona bir hatıra kalmış. Gözlerini kapatmış ve tatlı bir uykuya dalmış. Rüyasında kaplumbağayla, sincapla ve kelebekle göl kıyısında oyunlar oynuyormuş. Alperen, her yeni güne sevgiyle ve dostlarıyla koşarak başlamayı hiç unutmamış.
Bir gün Alperen, bisikletiyle her zamankinden biraz daha uzağa gitmiş. Yolun sonunda, parıldayan bir orman görmüş. Ağaçların yaprakları gümüş gibi ışıldıyormuş. Merakla içeri girmiş. Ormanın içinde küçük bir kaplumbağa ile karşılaşmış. Kaplumbağa, "Merhaba Alperen! Ben yavaş yürürüm ama senin gibi hızlı bir dostum olsa, ormanın öbür ucundaki berrak göle birlikte gidebiliriz," demiş.
Alperen gülümsemiş. "Elbette! Ben koşarım, sen de yanımda yürürsün. Ama madem seninle gidiyoruz, oyuncağımı da yanıma alayım," demiş ve cebindeki küçük topu çıkarmış. Yolda bir sincap da onlara katılmış. Alperen, topu yavaşça sincaba doğru yuvarlamış; sincap da sevinçle topu geri getirmiş. Böylece üç arkadaş, oyun oynayarak göle ulaşmışlar.
Gölün kıyısında susamış bir kelebek görmüşler. Alperen, avucunu göl suyuyla doldurup kelebeğe uzatmış. Kelebek kanatlarını çırpıp teşekkür etmiş. Kaplumbağa, "Gördün mü Alperen, hızınla bize yol açtın, yüreğinle de dostlar kazandın," demiş.
Güneş yavaşça batarken Alperen bisikletine binip eve dönmüş. Annesine o günü anlatmış: "Koşarken ne kadar hızlı olursam olayım, arkadaşlarımla paylaşınca yol daha da güzel oluyormuş."
O gece Alperen, yatağına uzandığında yastığının üzerinde küçük bir gümüş yaprak bulmuş. Ormandan ona bir hatıra kalmış. Gözlerini kapatmış ve tatlı bir uykuya dalmış. Rüyasında kaplumbağayla, sincapla ve kelebekle göl kıyısında oyunlar oynuyormuş. Alperen, her yeni güne sevgiyle ve dostlarıyla koşarak başlamayı hiç unutmamış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!