Deniz'in Dinozor Arkadaşı
Bir varmış, bir yokmuş. Minik bir kız çocuğu varmış, adı Deniz’miş. Deniz, mavi gökyüzünü, yemyeşil çimenleri ve en çok da dinozorları çok severmiş. Odasında kocaman, sevimli, yeşil bir dinozor oyuncağı varmış. Bu dinozorun adı Dostoymuş.
Bir akşam, Deniz yatağına uzanmış, Dostoy’a sarılmış. Gözlerini kapatmış ve birden kendini rengarenk çiçeklerle dolu, upuzun ağaçların olduğu bir ormanda bulmuş. Karşısında kocaman, gülümseyen bir dinozor duruyormuş. Bu, Dostoy’muş! Ama şimdi kocaman ve gerçek olmuş.
"Merhaba Deniz!" demiş Dostoy, yumuşacık bir sesle. "Benimle ormanda gezmek ister misin?"
Deniz çok sevinmiş. "Evet, evet!" diye zıplamış.
Birlikte yürümeye başlamışlar. Ormanda minik bir tavşan görmüşler. Tavşan, bir ağacın altında üzgün oturuyormuş. Dostoy sormuş: "Neden üzgünsün, minik tavşan?"
Tavşan iç çekmiş: "Havuçlarımı topladım ama sepete sığdıramadım. Hepsini eve götüremiyorum."
Deniz hemen yardım etmek istemiş. "Merak etme, biz sana yardım ederiz!" demiş. Dostoy, kocaman kuyruğuyla havuçları nazikçe toplamış. Deniz de minik elleriyle sepete yerleştirmiş. Tavşan çok mutlu olmuş, "Teşekkür ederim, iyi kalpli arkadaşlar!" demiş.
Sonra yollarına devam etmişler. Biraz ileride, bir kuş yuvadan düşmüş. Minik kuş, "Cik cik, yuvama çıkamıyorum!" diye ağlıyormuş. Dostoy, uzun boynunu uzatmış ve kuşu dikkatlice yuvasına koymuş. Deniz de "Aferin Dostoy, çok naziksin!" demiş. Kuşcuk da onlara teşekkür etmiş.
En sonunda, Dostoy ve Deniz, ormanın sonundaki kocaman bir ağacın altına oturmuşlar. Dostoy, Deniz'e sormuş: "Bugün ne öğrendin, minik kahraman?"
Deniz düşünmüş ve gülümseyerek demiş ki: "Arkadaşlarıma yardım etmek çok güzel! Hem onlar mutlu oluyor, hem benim kalbim ısınıyor."
Dostoy da gülümsemiş. "Aynen öyle, Deniz. Sevgi ve yardımlaşma her şeyi güzelleştirir."
Tam o anda, Deniz'in gözleri yavaşça kapanmış. Dostoy'un sıcacık kucağında, huzur içinde uykuya dalmış. Rüyasında, ormandaki tüm hayvanların ona el salladığını görmüş. Deniz, o gece çok tatlı bir uyku uyumuş ve sabah uyandığında Dostoy'a sıkıca sarılmış. Artık biliyormuş ki, sevgi dolu bir kalp ve yardımsever eller, her zaman en güzel maceraları yaratırmış.
Ve Deniz, o günden sonra herkese yardım etmeyi ve sevgiyi paylaşmayı unutmamış.
Masal burada bitmiş.
Bir akşam, Deniz yatağına uzanmış, Dostoy’a sarılmış. Gözlerini kapatmış ve birden kendini rengarenk çiçeklerle dolu, upuzun ağaçların olduğu bir ormanda bulmuş. Karşısında kocaman, gülümseyen bir dinozor duruyormuş. Bu, Dostoy’muş! Ama şimdi kocaman ve gerçek olmuş.
"Merhaba Deniz!" demiş Dostoy, yumuşacık bir sesle. "Benimle ormanda gezmek ister misin?"
Deniz çok sevinmiş. "Evet, evet!" diye zıplamış.
Birlikte yürümeye başlamışlar. Ormanda minik bir tavşan görmüşler. Tavşan, bir ağacın altında üzgün oturuyormuş. Dostoy sormuş: "Neden üzgünsün, minik tavşan?"
Tavşan iç çekmiş: "Havuçlarımı topladım ama sepete sığdıramadım. Hepsini eve götüremiyorum."
Deniz hemen yardım etmek istemiş. "Merak etme, biz sana yardım ederiz!" demiş. Dostoy, kocaman kuyruğuyla havuçları nazikçe toplamış. Deniz de minik elleriyle sepete yerleştirmiş. Tavşan çok mutlu olmuş, "Teşekkür ederim, iyi kalpli arkadaşlar!" demiş.
Sonra yollarına devam etmişler. Biraz ileride, bir kuş yuvadan düşmüş. Minik kuş, "Cik cik, yuvama çıkamıyorum!" diye ağlıyormuş. Dostoy, uzun boynunu uzatmış ve kuşu dikkatlice yuvasına koymuş. Deniz de "Aferin Dostoy, çok naziksin!" demiş. Kuşcuk da onlara teşekkür etmiş.
En sonunda, Dostoy ve Deniz, ormanın sonundaki kocaman bir ağacın altına oturmuşlar. Dostoy, Deniz'e sormuş: "Bugün ne öğrendin, minik kahraman?"
Deniz düşünmüş ve gülümseyerek demiş ki: "Arkadaşlarıma yardım etmek çok güzel! Hem onlar mutlu oluyor, hem benim kalbim ısınıyor."
Dostoy da gülümsemiş. "Aynen öyle, Deniz. Sevgi ve yardımlaşma her şeyi güzelleştirir."
Tam o anda, Deniz'in gözleri yavaşça kapanmış. Dostoy'un sıcacık kucağında, huzur içinde uykuya dalmış. Rüyasında, ormandaki tüm hayvanların ona el salladığını görmüş. Deniz, o gece çok tatlı bir uyku uyumuş ve sabah uyandığında Dostoy'a sıkıca sarılmış. Artık biliyormuş ki, sevgi dolu bir kalp ve yardımsever eller, her zaman en güzel maceraları yaratırmış.
Ve Deniz, o günden sonra herkese yardım etmeyi ve sevgiyi paylaşmayı unutmamış.
Masal burada bitmiş.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!