Kutay ve Ekskavatör Dostu’nun Macerası
Bir varmış, bir yokmuş. Küçük Kutay’ın en sevdiği oyuncak, koskoca bir ekskavatörmüş. Bu ekskavatörün adı Dost’muş. Dost, minik Kutay’a her zaman yardım eder, birlikte harika maceralara atılırlarmış. Bir sabah, Kutay pencereden dışarı baktığında gökyüzünde rengârenk bir balon görmüş. “Dost, hadi o balonun peşinden gidelim!” demiş.
Ekskavatör Dost, kocaman kepçesini sallayarak “Hop, hazırım!” diye seslenmiş. Kutay, Dost’un sıcak kabinine oturmuş. Birlikte yollara düşmüşler. Az gitmişler, uz gitmişler, bir tepeye varmışlar. Tepenin ardında küçük bir derenin yanında bir bahçe varmış. Ama bahçenin ortasında minik bir serçe, hüzünlü hüzünlü ötüyormuş. Kutay, “Neden üzgünsün küçük serçe?” diye sormuş. Serçe, “Yuvam rüzgârda dağıldı, yavrularım üşüyor,” demiş.
Kutay hemen Dost’a dönmüş: “Dost, bu sevimli serçelere yardım edelim mi?” Ekskavatör Dost, “Elbette Kutay! Kepçemle yumuşacık dallar toplayabilirim,” demiş. İkisi birlikte çalışmışlar: Kutay minik elleriyle yosun ve çiçekler getirmiş, Dost da büyük kepçesiyle sağlam dalları bir araya yığmış. Kısa sürede serçe ailesine sıcacık, yemyeşil bir yuva yapmışlar.
Serçe çok sevinmiş, kanat çırpıp şarkı söylemeye başlamış. Kutay’a ve Dost’a teşekkür etmiş: “Siz ne kadar iyi kalpli dostlarsınız!” Kutay mutlulukla gülmüş. Ekskavatör Dost da “Birlikte çalışınca her şeyi başarırız,” demiş.
O günden sonra Kutay ve ekskavatörü Dost, her sabah bahçedeki serçeleri ziyaret etmiş, onlara minik tohumlar vermişler. Masal burada bitmiş, ama sevgi ve yardımseverlik hep devam etmiş. Küçük Kutay, dostlarıyla her zaman güzel maceralar yaşamış. Ve herkes çok ama çok mutlu olmuş.
Ekskavatör Dost, kocaman kepçesini sallayarak “Hop, hazırım!” diye seslenmiş. Kutay, Dost’un sıcak kabinine oturmuş. Birlikte yollara düşmüşler. Az gitmişler, uz gitmişler, bir tepeye varmışlar. Tepenin ardında küçük bir derenin yanında bir bahçe varmış. Ama bahçenin ortasında minik bir serçe, hüzünlü hüzünlü ötüyormuş. Kutay, “Neden üzgünsün küçük serçe?” diye sormuş. Serçe, “Yuvam rüzgârda dağıldı, yavrularım üşüyor,” demiş.
Kutay hemen Dost’a dönmüş: “Dost, bu sevimli serçelere yardım edelim mi?” Ekskavatör Dost, “Elbette Kutay! Kepçemle yumuşacık dallar toplayabilirim,” demiş. İkisi birlikte çalışmışlar: Kutay minik elleriyle yosun ve çiçekler getirmiş, Dost da büyük kepçesiyle sağlam dalları bir araya yığmış. Kısa sürede serçe ailesine sıcacık, yemyeşil bir yuva yapmışlar.
Serçe çok sevinmiş, kanat çırpıp şarkı söylemeye başlamış. Kutay’a ve Dost’a teşekkür etmiş: “Siz ne kadar iyi kalpli dostlarsınız!” Kutay mutlulukla gülmüş. Ekskavatör Dost da “Birlikte çalışınca her şeyi başarırız,” demiş.
O günden sonra Kutay ve ekskavatörü Dost, her sabah bahçedeki serçeleri ziyaret etmiş, onlara minik tohumlar vermişler. Masal burada bitmiş, ama sevgi ve yardımseverlik hep devam etmiş. Küçük Kutay, dostlarıyla her zaman güzel maceralar yaşamış. Ve herkes çok ama çok mutlu olmuş.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!