Meriç ve Dostlarının Neşeli Çiftliği

Bir zamanlar, yemyeşil bir çiftlikte küçük bir çocuk yaşarmış. Adı Meriç’miş. Meriç’in en sevdiği şeyler kepçeler, arabalar ve hayvanlarmış. Her sabah uyanır, önce mavi kamyonunu, sonra sarı kepçesini eline alır, çiftlikteki hayvan dostlarını ziyarete gidermiş.

Bir gün Meriç, çiftlikte minik bir kuzu görmüş. Kuzu çok üzgün görünüyormuş. Meriç yanına yaklaşmış: “Neden üzgünsün küçük kuzu?” diye sormuş. Kuzu, “Ah Meriç, arkadaşlarımla oynamak istiyorum ama kimse benimle yarışmıyor,” demiş. Meriç gülümsemiş: “Merak etme! Benim sarı kepçem var. Onunla sana bir yarış pisti yapalım mı?” Kuzu sevinçle zıplamış.

Meriç hemen kepçesini çalıştırmış. Bi vuuum, bi vuuum, toprağı düzlemiş, güzel bir yol yapmış. Sonra mavi arabasını da getirmiş. “Şimdi yarışalım!” demiş. Kuzu, yanına bir tavşan, bir ördek ve bir kedi daha çağırmış. Hepsi sıraya girmiş. Meriç mavi arabasına binmiş, hayvan dostları da kendi küçük araçlarına binmişler. Başlamış yarış: “Hazır, dikkat, başla!”

Küçük kuzu önde koşuyor, ördek paytak paytak pedal çeviriyor, tavşan zıplayarak ilerliyor, kedi ise küçük bir oyuncak arabayı itiyormuş. Meriç herkesi teşvik ediyor, “Çok güzelsiniz!” diye bağırıyormuş. Yarışın sonunda hepsi bitiş çizgisine aynı anda ulaşmış. Hep birlikte gülmüşler, birbirlerine sarılmışlar.

Meriç, “En güzel yarış dostlukla kazanılır,” demiş. O günden sonra çiftlikte her gün birlikte oynamışlar. Meriç kepçesiyle yeni yollar açmış, arabasıyla hayvanları gezdirmiş. Hayvanlar da ona en tatlı meyvelerini, en yumuşak yünlerini hediye etmişler.

Akşam olunca Meriç, mavi arabasını ve sarı kepçesini yanına koymuş, hayvan dostlarının arasında uykuya dalmış. Rüyasında bile kepçeler, arabalar ve hayvanlarla oynuyormuş. Çünkü sevgi dolu kalpler, hep mutlu rüyalar görürmüş.

İyi geceler Meriç.