Metehan ve Minik Dinazor Piti
Bir varmış, bir yokmuş. Ormanın en güzel köşesinde, rengârenk çiçeklerin ve cıvıl cıvıl kuşların yaşadığı bir yer varmış. Orada küçük Metehan yaşarmış. Metehan’ın en büyük hayali, bir dinazorla arkadaş olmakmış. Her gece yatağına yatarken, “Keşke bir dinazorla oynayabilsem,” dermiş.
Bir sabah, Metehan’ın odasına minicik bir ses gelmiş: “Cik cik, cik cik!” Metehan yatağından fırlamış ve pencereden dışarı bakmış. Ne görsün? Küçük, yeşil pullu, sevim mi sevim bir dinazor yavrusu! Minik dinazorun adı Piti’ymiş. Piti, yuvasından çıkıp ormanda kaybolmuş. Metehan hemen Piti’yi kucağına almış.
“Merak etme, seni ailenle buluştururum,” demiş. Birlikte ormana doğru yürümüşler. Yolda bir tavşanla karşılaşmışlar. Tavşan, “Nereye böyle?” diye sormuş. Metehan, “Piti’nin ailesini arıyoruz,” demiş. Tavşan da onlara yardım etmek istemiş. Biraz ileride bir sincap görmüşler. Sincap, “Ben de size katılabilir miyim?” demiş. Hep birlikte yürümüşler, birbirlerine yardım etmişler.
Sonunda, büyük bir kayalığın yanında Piti’nin ailesini bulmuşlar. Anne dinazor ve baba dinazor, Piti’yi görünce çok sevinmişler. Piti, Metehan’a sarılarak, “Teşekkür ederim arkadaşım,” demiş. Metehan, “Yaşasın, bir dinazor arkadaşım var!” diye sevinçle zıplamış.
O günden sonra Metehan, Piti ve diğer orman hayvanları her gün birlikte oynamışlar. Kelebeklerle dans etmiş, çiçeklerin arasında saklambaç oynamışlar. Metehan, dinazorlarla ilgili kitaplar okumuş ve öğrendiklerini arkadaşlarına anlatmış. Herkes birbirine yardım etmenin ve paylaşmanın ne kadar güzel olduğunu öğrenmiş.
Akşam olunca Metehan, Piti’ye veda edip evine dönmüş. Yatağına yatarken, “Ne güzel bir gündü. Arkadaşlarımla oynamak, yardım etmek harikaydı,” diye düşünmüş. Gözlerini kapatmış ve rengârenk dinazor rüyaları görmeye başlamış. O gece, ormandaki tüm hayvanlar da mutlu bir uykuya dalmış.
Masal burada bitmiş. Gökten üç elma düşmüş: Biri Metehan’a, biri Piti’ye, biri de bu masalı dinleyen herkese. İyi geceler.
Bir sabah, Metehan’ın odasına minicik bir ses gelmiş: “Cik cik, cik cik!” Metehan yatağından fırlamış ve pencereden dışarı bakmış. Ne görsün? Küçük, yeşil pullu, sevim mi sevim bir dinazor yavrusu! Minik dinazorun adı Piti’ymiş. Piti, yuvasından çıkıp ormanda kaybolmuş. Metehan hemen Piti’yi kucağına almış.
“Merak etme, seni ailenle buluştururum,” demiş. Birlikte ormana doğru yürümüşler. Yolda bir tavşanla karşılaşmışlar. Tavşan, “Nereye böyle?” diye sormuş. Metehan, “Piti’nin ailesini arıyoruz,” demiş. Tavşan da onlara yardım etmek istemiş. Biraz ileride bir sincap görmüşler. Sincap, “Ben de size katılabilir miyim?” demiş. Hep birlikte yürümüşler, birbirlerine yardım etmişler.
Sonunda, büyük bir kayalığın yanında Piti’nin ailesini bulmuşlar. Anne dinazor ve baba dinazor, Piti’yi görünce çok sevinmişler. Piti, Metehan’a sarılarak, “Teşekkür ederim arkadaşım,” demiş. Metehan, “Yaşasın, bir dinazor arkadaşım var!” diye sevinçle zıplamış.
O günden sonra Metehan, Piti ve diğer orman hayvanları her gün birlikte oynamışlar. Kelebeklerle dans etmiş, çiçeklerin arasında saklambaç oynamışlar. Metehan, dinazorlarla ilgili kitaplar okumuş ve öğrendiklerini arkadaşlarına anlatmış. Herkes birbirine yardım etmenin ve paylaşmanın ne kadar güzel olduğunu öğrenmiş.
Akşam olunca Metehan, Piti’ye veda edip evine dönmüş. Yatağına yatarken, “Ne güzel bir gündü. Arkadaşlarımla oynamak, yardım etmek harikaydı,” diye düşünmüş. Gözlerini kapatmış ve rengârenk dinazor rüyaları görmeye başlamış. O gece, ormandaki tüm hayvanlar da mutlu bir uykuya dalmış.
Masal burada bitmiş. Gökten üç elma düşmüş: Biri Metehan’a, biri Piti’ye, biri de bu masalı dinleyen herkese. İyi geceler.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!