Ahlas ve Dalgıç Dünyası

Bir varmış, bir yokmuş. Mavi denizlerin kıyısında, küçük Ahlas yaşarmış. Ahlas, minicik elleriyle hep dalgıç oyuncaklarıyla oynar, suyun altında ne olduğunu merak edermiş. En sevdiği şey, parlak kırmızı dalgıç maskesiyle suya dalmaktı. Bir akşam, annesi onu uyutmaya gelmiş. "Ahlas, hadi sana bir deniz masalı anlatayım," demiş.

Ahlas, yatağına uzanmış. Annesi, "Haydi, şimdi gözlerini kapat ve kendini mavi suların içinde hayal et," demiş. Ahlas, hemen dalgıç olduğunu düşünmüş. Gözlerini kapatınca, rengârenk balıkların arasında yüzdüğünü görmüş. Minik bir denizatı yanına gelmiş. "Merhaba Ahlas, ben Pıtırcık. Yardımına ihtiyacım var. Mercan kayalıklarının arasında kaybolan parlak midyemi bulamıyorum," demiş.

Ahlas, dalgıç maskesini takmış. Suda hızla yüzmüş, taşların ve yosunların arasını aramış. Sonunda, ışıl ışıl parlayan bir midye bulmuş. "İşte burada!" diye sevinçle bağırmış. Denizatı Pıtırcık çok mutlu olmuş. "Teşekkür ederim Ahlas. Sen ne kadar iyi bir dalgıçsın ve ne kadar yardımsever bir arkadaşsın," demiş.

Birlikte yüzmeye devam etmişler. Denizanası Jale onlara gülümsemiş, kaplumbağa Tumbi onlara eşlik etmiş. Deniz o kadar güzel, o kadar huzurluymuş ki Ahlas, kendini çok mutlu hissetmiş. Annesinin sesi duyulmuş: "Ahlas, artık uyku zamanı. Denizdeki tüm arkadaşların da uyuyor."

Ahlas, gözlerini açmış. Yatağında, sıcacık yorganının altındaymış. Annesi, "Denizler hep güzel kalsın diye, onlara iyi bakmalıyız. İşte bu yüzden senin gibi sevgi dolu kalpler, dünyayı güzelleştirir," demiş. Ahlas, derin bir nefes almış ve mışıl mışıl uykuya dalmış. Rüyasında yine dalgıç olduğunu ve denizdeki dostlarıyla oynadığını görmüş.

İyi geceler, küçük dalgıç Ahlas.