Ada ve Deniz Unicornu

Bir varmış, bir yokmuş. Mavi suların kıyısında, küçük bir kumsalda Ada adında minik bir kız yaşarmış. Ada’nın en sevdiği şey, rengârenk yelesi olan bir unicornmuş. Her gece yıldızlara bakıp, “Unicornum neredesin?” diye fısıldarmış.

Bir sabah, Ada deniz kenarında kumdan bir kale yaparken, dalgaların arasında parlak bir ışık görmüş. Yaklaştıkça, ışığın tepesinde gökkuşağı gibi parıldayan bir unicorn olduğunu fark etmiş. Unicorn, sırtında mercanlardan bir eyer taşıyormuş. “Merhaba Ada!” demiş tatlı bir sesle. “Ben Deniz Unicornu. Seninle oynamaya geldim.”

Ada çok sevinmiş. Unicorn ona, “Denizin altında harikalar var. Gel, seni gezdireyim,” demiş. Ada, unicorn’un sırtına binmiş ve birlikte suyun altına dalmışlar. Orada rengârenk balıklar, gülümseyen deniz yıldızları ve şarkı söyleyen mercanlar görmüşler. Bir yengeç, Adalara küçük bir inci hediye etmiş. Ada incisine bakmış, “Bu ne kadar güzel!” demiş. Unicorn gülümsemiş, “Paylaşmak ve dostluk en büyük hazinedir,” diye fısıldamış.

Sonra deniz atlarıyla yarışmışlar, yunuslarla dans etmişler. Ada çok mutluymuş. Akşam olunca unicorn, “Güneş batıyor, seni kumsala bırakayım,” demiş. Ada’yı kumsala getirmiş. “Yarın da gelir misin?” diye sormuş Ada. Unicorn, “Elbet, ama önce uyumalısın,” demiş.

Ada, yatağında uzanırken, “Deniz Unicornu, seni çok seviyorum,” demiş. Unicorn da, “Seni de seviyorum Ada. Denizi koru, dostlarını unutma,” diyerek gökyüzüne doğru süzülmüş. Ada, incisini kalbine bastırıp tatlı bir uykuya dalmış. Rüyasında yine denizde, unicorn’la oynuyormuş.

Ve bu masal, Ada’nın sevgi dolu kalbinde sonsuza kadar yaşamış.