Umay Güneş ve Can Bebek’in Hayvan Dostları
Bir varmış, bir yokmuş. Ormanın en güzel köşesinde, rengârenk çiçeklerle dolu bir evde Umay Güneş ve onun en sevdiği oyun arkadaşı Can Bebek yaşarmış. Umay, her sabah Can Bebek’i de alır, ormanda dostlarıyla buluşmaya gidermiş.
Bir gün yine yola çıkmışlar. Yolda minik bir tavşanla karşılaşmışlar. Tavşan üzgün görünüyormuş. Umay sormuş: "Neden üzgünsün küçük tavşan?" Tavşan cevap vermiş: "Havuçlarımı topladım ama sepetim küçük, hepsini eve götüremiyorum." Umay hemen Can Bebek’i gösterip gülümsemiş: "Merak etme, biz sana yardım ederiz! Can Bebek’in minik sepeti var, beraber taşırız." Beraber havuçları sepete doldurmuşlar ve tavşanın evine götürmüşler. Tavşan çok mutlu olmuş: "Teşekkür ederim Umay Güneş, teşekkür ederim Can Bebek! Siz gerçekten iyi kalpli dostlarsınız."
Yürümeye devam etmişler. Bu kez bir ağacın dalında cıvıldayan bir kuş görmüşler. Kuş, yuvasına götürmek için topladığı dalları düşürmüş. Umay ve Can Bebek koşup dalları toplamışlar. Kuş sevinçle ötmüş: "Siz ne kadar yardımsever çocuklarsınız! Yuvamı tamamlamama yardım ettiniz. Artık siz de benim en iyi dostlarımsınız."
O sırada bir sincap yanlarına gelmiş. Elinde bir ceviz varmış. "Bu cevizi sizinle paylaşmak istiyorum. Çünkü bana da herkes böyle yardım etmişti." Umay cevizi almış, Can Bebek’e göstermiş: "Bak Can Bebek, dostluk ne güzel şey. Yardım edince herkes mutlu oluyor."
Akşam olmuş, güneş batarken Umay Güneş ve Can Bebek evlerine dönmüşler. O gece Umay, Can Bebek’i yanına alıp uyumuş. Rüyasında bütün hayvan dostlarıyla oynamış, hep birlikte gülüp eğlenmişler.
Ve böylece Umay Güneş, her gün sevgiyle, yardımlaşmayla, dostlukla dolu bir hayat yaşamış. Çünkü o biliyormuş ki, iyilik yapmak her şeyden güzel.
Bir gün yine yola çıkmışlar. Yolda minik bir tavşanla karşılaşmışlar. Tavşan üzgün görünüyormuş. Umay sormuş: "Neden üzgünsün küçük tavşan?" Tavşan cevap vermiş: "Havuçlarımı topladım ama sepetim küçük, hepsini eve götüremiyorum." Umay hemen Can Bebek’i gösterip gülümsemiş: "Merak etme, biz sana yardım ederiz! Can Bebek’in minik sepeti var, beraber taşırız." Beraber havuçları sepete doldurmuşlar ve tavşanın evine götürmüşler. Tavşan çok mutlu olmuş: "Teşekkür ederim Umay Güneş, teşekkür ederim Can Bebek! Siz gerçekten iyi kalpli dostlarsınız."
Yürümeye devam etmişler. Bu kez bir ağacın dalında cıvıldayan bir kuş görmüşler. Kuş, yuvasına götürmek için topladığı dalları düşürmüş. Umay ve Can Bebek koşup dalları toplamışlar. Kuş sevinçle ötmüş: "Siz ne kadar yardımsever çocuklarsınız! Yuvamı tamamlamama yardım ettiniz. Artık siz de benim en iyi dostlarımsınız."
O sırada bir sincap yanlarına gelmiş. Elinde bir ceviz varmış. "Bu cevizi sizinle paylaşmak istiyorum. Çünkü bana da herkes böyle yardım etmişti." Umay cevizi almış, Can Bebek’e göstermiş: "Bak Can Bebek, dostluk ne güzel şey. Yardım edince herkes mutlu oluyor."
Akşam olmuş, güneş batarken Umay Güneş ve Can Bebek evlerine dönmüşler. O gece Umay, Can Bebek’i yanına alıp uyumuş. Rüyasında bütün hayvan dostlarıyla oynamış, hep birlikte gülüp eğlenmişler.
Ve böylece Umay Güneş, her gün sevgiyle, yardımlaşmayla, dostlukla dolu bir hayat yaşamış. Çünkü o biliyormuş ki, iyilik yapmak her şeyden güzel.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!