Mehmet ve Dostu Dinozor Pırpır
Bir zamanlar, yemyeşil bir ormanın kenarında, Mehmet adında yedi yaşında bir çocuk yaşarmış. Mehmet’in en sevdiği şey dinozorlarmış. Odasında minik dinozor oyuncakları, resimli kitapları ve hatta dinozor desenli pijamaları varmış. Ama en çok da gerçek bir dinozorla arkadaş olmayı hayal edermiş.
Bir sabah, güneş pırıl pırıl parlarken Mehmet, bahçesinde oynuyormuş. Birden çalıların arasından minik, yeşil bir dinozor çıkıvermiş. Dinozor o kadar tatlıymış ki, pulları güneşte parıldıyormuş. Mehmet heyecanla “Merhaba, ben Mehmet, seninle arkadaş olabilir miyim?” demiş. Dinozor sevinçle başını sallamış ve adının Pırpır olduğunu söylemiş. Pırpır, kanatları küçük olduğu için uçmayı bir türlü öğrenemiyormuş ve bu yüzden üzgünmüş.
Mehmet, “Merak etme Pırpır, ben sana yardım ederim. Dostlukla her zorluğu aşabiliriz!” demiş. Birlikte ormanın içinde yürümüşler, karıncalara yardım etmişler, kuşlara şarkı söylemişler. Mehmet, Pırpır’a yüksek bir tepeye tırmanması için sırtını vermiş. Zirveye çıktıklarında Pırpır, minik kanatlarını açmış ve rüzgârın yardımıyla usulca süzülüvermiş. “Başardım!” diye sevinçle bağırmış Pırpır.
O günden sonra Mehmet ve Pırpır, her gün birlikte oynamışlar. Birlikte çiçek toplamış, bulutların şekillerini izlemiş, nehirde taş sektirmişler. Mehmet, Pırpır’a her zaman “Bir arkadaşın varsa, hiçbir şey zor değildir,” dermiş. Pırpır da ona dostluğun en güzel hazine olduğunu öğretmiş. Masmavi gökyüzünün altında, iki dost kocaman kahkahalar atarak günlerini neşeyle geçirmişler. Ve o gece, Mehmet yatağına yattığında, Pırpır’ın minik kanat seslerini duyar gibi olmuş. Rüyasında, dinozor dostuyla bulutların üzerinde dans etmiş. Dostluk, en güzel uyku masalıymış.
Bir sabah, güneş pırıl pırıl parlarken Mehmet, bahçesinde oynuyormuş. Birden çalıların arasından minik, yeşil bir dinozor çıkıvermiş. Dinozor o kadar tatlıymış ki, pulları güneşte parıldıyormuş. Mehmet heyecanla “Merhaba, ben Mehmet, seninle arkadaş olabilir miyim?” demiş. Dinozor sevinçle başını sallamış ve adının Pırpır olduğunu söylemiş. Pırpır, kanatları küçük olduğu için uçmayı bir türlü öğrenemiyormuş ve bu yüzden üzgünmüş.
Mehmet, “Merak etme Pırpır, ben sana yardım ederim. Dostlukla her zorluğu aşabiliriz!” demiş. Birlikte ormanın içinde yürümüşler, karıncalara yardım etmişler, kuşlara şarkı söylemişler. Mehmet, Pırpır’a yüksek bir tepeye tırmanması için sırtını vermiş. Zirveye çıktıklarında Pırpır, minik kanatlarını açmış ve rüzgârın yardımıyla usulca süzülüvermiş. “Başardım!” diye sevinçle bağırmış Pırpır.
O günden sonra Mehmet ve Pırpır, her gün birlikte oynamışlar. Birlikte çiçek toplamış, bulutların şekillerini izlemiş, nehirde taş sektirmişler. Mehmet, Pırpır’a her zaman “Bir arkadaşın varsa, hiçbir şey zor değildir,” dermiş. Pırpır da ona dostluğun en güzel hazine olduğunu öğretmiş. Masmavi gökyüzünün altında, iki dost kocaman kahkahalar atarak günlerini neşeyle geçirmişler. Ve o gece, Mehmet yatağına yattığında, Pırpır’ın minik kanat seslerini duyar gibi olmuş. Rüyasında, dinozor dostuyla bulutların üzerinde dans etmiş. Dostluk, en güzel uyku masalıymış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!