Güneş ve Minik Dostları

Bir sabah, Güneş uyandı ve pencereden dışarı baktı. Güneş ışıkları, rengârenk çiçeklerin üzerinde dans ediyordu. Güneş, en sevdiği şeyleri görmek için hemen bahçeye koştu.

Bahçede, küçük bir köpek yavrusu kuyruğunu sallayarak Güneş'e doğru geldi. "Hav hav!" dedi, sanki "Günaydın, Güneş!" diyordu. Güneş, köpeğin başını okşadı ve "Seni çok seviyorum, küçük dostum," dedi.

Tam o sırada, bir kedi ağacın üzerinden atladı ve Güneş'in yanına geldi. Mır mır mır... Kedi, Güneş'in bacaklarına sürtündü. Güneş, kediyi de sevdi ve "Sen de ne tatlısın!" dedi.

Bir kuş ise çiçeklerin arasından süzüldü ve Güneş'in omzuna kondu. Cik cik cik! Kuş, neşeyle şarkı söylemeye başladı. Güneş de kuşun şarkısına eşlik etti: "Cik cik cik!"

Güneş, bahçedeki çiçeklere baktı. Kırmızı, sarı, mavi, pembe çiçekler... Her biri Güneş'e gülümsüyordu. Güneş, çiçekleri sulamak istedi. Küçük bir kova getirdi ve her çiçeğe birer damla su verdi. Çiçekler güneşe teşekkür eder gibi açtılar.

Köpek, kedi ve kuş, Güneş'in etrafında mutlu mutlu oynadılar. Güneş, onlara "Haydi, hep birlikte bir oyun oynayalım!" dedi. Köpek koştu, kedi zıpladı, kuş uçtu, Güneş de onları kovaladı. Gülüş sesleri bahçeyi doldurdu.

Akşam oldu, güneş battı. Yıldızlar gökyüzünde parlamaya başladı. Güneş, minik dostlarını uykuya hazırladı. Köpeğe bir örtü, kediye bir yastık, kuşa da küçük bir dal verdi. "Herkese iyi geceler," dedi Güneş.

Çiçekler de usulca kapanmış, uykuya dalmıştı. Güneş, annesinin kucağında gözlerini kapattı. Rüyasında yine minik dostlarıyla oynuyor, çiçekler arasında koşuyordu.

Sevgi dolu bir yürekle uyuyan Güneş, sabah yeni bir güne sevinçle uyanacağını biliyordu. Çünkü sevgi her zaman en güzel uyku masalıdır.