Belis ve Tavşanı Uzayda
Bir varmış, bir yokmuş. Minik bir kız çocuğu varmış, adı Belis. Belis, yumuşacık pembe bir tavşana çok severmiş. Tavşanının adı Pamukmuş. Her gece Pamuk’a sarılıp uyur, ona masallar anlatırmış.
Bir gece Belis, Pamuk’u kucağına alıp pencereden yıldızlara bakarken, birden minik bir uzay gemisi belirmiş. Gemi, parıl parıl parlıyormuş. İçinden sevimli bir yıldız çocuğu çıkmış. “Merhaba Belis! Ben Yıldız Ela. Benimle uzaya gelir misin?” demiş. Belis heyecanla Pamuk’a sarılmış. “Pamuk da gelsin mi?” diye sormuş. “Tabii ki, herkesi bekleriz!” demiş Yıldız Ela.
Belis ve Pamuk, gemiye binmişler. Gemi önce yumuşacık bir pamuk bulutuna dönüşmüş. Ay’a varmışlar. Ay’da küçük kraterler varmış. Belis parmağıyla bir kraterin içine dokunmuş, oradan ışıl ışıl gülücükler fışkırmış. Pamuk da zıplayıp bir kraterin içine girmiş, orada sevimli bir ay tavşanıyla karşılaşmış. O da Pamuk gibi pembe ve yumuşacıkmış. İkisi hemen arkadaş olmuşlar.
Sonra bir yıldızın üstüne gitmişler. Yıldız o kadar sıcak ve sevgi doluymuş ki, Belis içinde bir şarkı duymuş. Şarkı “Sevgiyle parlayan herkes, geceleri bile aydınlanır” diyormuş. Belis ve Pamuk da şarkıya eşlik etmişler. O sırada gökkuşağı renginde bir kuyruklu yıldız geçmiş. Belis’e bir demet mutluluk bırakmış.
Eve dönme vakti gelmiş. Yıldız Ela, “Belis, bu gece öğrendiğin en güzel şey ne?” diye sormuş. Belis, “Arkadaşlık ve sevgi, yıldızlardan bile daha parlak!” demiş. Yıldız Ela gülümseyerek Belis’i ve Pamuk’u yatağına bırakmış.
Belis, Pamuk’a sarılıp gözlerini kapatmış. O gece rüyasında uzayda dans eden yıldızları ve gülümseyen ay tavşanını görmüş. Rüyalarının en güzeliymiş bu. Sabah olduğunda Belis, Pamuk’a fısıldamış: “Sevgi her yerde, hatta uzayda bile.” Ve ikisi de mutlulukla gülümsemiş.
Bir gece Belis, Pamuk’u kucağına alıp pencereden yıldızlara bakarken, birden minik bir uzay gemisi belirmiş. Gemi, parıl parıl parlıyormuş. İçinden sevimli bir yıldız çocuğu çıkmış. “Merhaba Belis! Ben Yıldız Ela. Benimle uzaya gelir misin?” demiş. Belis heyecanla Pamuk’a sarılmış. “Pamuk da gelsin mi?” diye sormuş. “Tabii ki, herkesi bekleriz!” demiş Yıldız Ela.
Belis ve Pamuk, gemiye binmişler. Gemi önce yumuşacık bir pamuk bulutuna dönüşmüş. Ay’a varmışlar. Ay’da küçük kraterler varmış. Belis parmağıyla bir kraterin içine dokunmuş, oradan ışıl ışıl gülücükler fışkırmış. Pamuk da zıplayıp bir kraterin içine girmiş, orada sevimli bir ay tavşanıyla karşılaşmış. O da Pamuk gibi pembe ve yumuşacıkmış. İkisi hemen arkadaş olmuşlar.
Sonra bir yıldızın üstüne gitmişler. Yıldız o kadar sıcak ve sevgi doluymuş ki, Belis içinde bir şarkı duymuş. Şarkı “Sevgiyle parlayan herkes, geceleri bile aydınlanır” diyormuş. Belis ve Pamuk da şarkıya eşlik etmişler. O sırada gökkuşağı renginde bir kuyruklu yıldız geçmiş. Belis’e bir demet mutluluk bırakmış.
Eve dönme vakti gelmiş. Yıldız Ela, “Belis, bu gece öğrendiğin en güzel şey ne?” diye sormuş. Belis, “Arkadaşlık ve sevgi, yıldızlardan bile daha parlak!” demiş. Yıldız Ela gülümseyerek Belis’i ve Pamuk’u yatağına bırakmış.
Belis, Pamuk’a sarılıp gözlerini kapatmış. O gece rüyasında uzayda dans eden yıldızları ve gülümseyen ay tavşanını görmüş. Rüyalarının en güzeliymiş bu. Sabah olduğunda Belis, Pamuk’a fısıldamış: “Sevgi her yerde, hatta uzayda bile.” Ve ikisi de mutlulukla gülümsemiş.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!