Simay ve Sevimli Dostları
Bir zamanlar, yeşil tepelerin arasında, rengarenk çiçeklerle dolu bir köyde Simay adında yedi yaşında bir kız çocuğu yaşarmış. Simay, resim yapmayı çok severmiş. Elinde boya kalemleriyle her gün yeni bir şeyler çizer, kâğıtları rengârenk hayallerle doldururmuş. En yakın arkadaşı ise pamuk gibi yumuşacık, sevimli bir tavşanmış. Adı Pamuk’muş. Pamuk, Simay’ın peşinden hiç ayrılmaz, birlikte bahçede oynarlarmış.
Bir sabah Simay, bahçede oturmuş resim yaparken, bir kedinin miyavlayarak yanına geldiğini görmüş. Kedi, minik patileriyle Simay’ın boyalarına dokunmuş. Simay gülümsemiş: “Merhaba küçük kedi! Sen de mi resim yapmak istiyorsun?” Kedi, sanki anlamış gibi kuyruğunu sallamış. Simay, kedinin tüylerini nazikçe okşamış ve ona “Mırnav” adını vermiş.
Derken Pamuk da yanlarına gelmiş. Üçü birlikte bahçede oynamaya başlamışlar. Simay, resim kâğıdına tavşanı ve kediyi çizmiş. Pamuk, merakla kâğıda bakmış, Mırnav ise patisiyle çizime dokunmuş. Simay kahkahalarla gülmüş: “Bakın, ikiniz de ne kadar güzel görünüyorsunuz!”
O sırada bahçede bir kelebek uçmuş. Kelebek, rengârenk kanatlarıyla Simay’ın etrafında dönmüş. Simay, “Gel, seni de çizeyim!” demiş. Kelebek, çiçeklerin üzerinde durmuş, Simay da onu dikkatle çizmiş. Pamuk ve Mırnav da yanında oturmuş, onu izlemişler.
Gün boyu birlikte oynamışlar, resim yapmışlar. Simay, arkadaşlarına paylaşmayı ve birlikte oynamanın güzelliğini öğretmiş. Akşam olunca Simay, resimlerini annesine göstermiş. Annesi, “Ne güzel bir gün geçirmişsin, dostlarınla birlikte!” demiş.
Simay, yatağına yatmış. Pamuk ve Mırnav da yanına kıvrılmış. Simay, gözlerini kapatmadan önce fısıldamış: “İyi geceler Pamuk, iyi geceler Mırnav. Yarın yine birlikte resim yaparız.” Ve tatlı bir uykuya dalmış.
Unutma Simay, dostlarınla paylaştığın her an, en güzel resimden bile daha değerlidir. İyi geceler!
Bir sabah Simay, bahçede oturmuş resim yaparken, bir kedinin miyavlayarak yanına geldiğini görmüş. Kedi, minik patileriyle Simay’ın boyalarına dokunmuş. Simay gülümsemiş: “Merhaba küçük kedi! Sen de mi resim yapmak istiyorsun?” Kedi, sanki anlamış gibi kuyruğunu sallamış. Simay, kedinin tüylerini nazikçe okşamış ve ona “Mırnav” adını vermiş.
Derken Pamuk da yanlarına gelmiş. Üçü birlikte bahçede oynamaya başlamışlar. Simay, resim kâğıdına tavşanı ve kediyi çizmiş. Pamuk, merakla kâğıda bakmış, Mırnav ise patisiyle çizime dokunmuş. Simay kahkahalarla gülmüş: “Bakın, ikiniz de ne kadar güzel görünüyorsunuz!”
O sırada bahçede bir kelebek uçmuş. Kelebek, rengârenk kanatlarıyla Simay’ın etrafında dönmüş. Simay, “Gel, seni de çizeyim!” demiş. Kelebek, çiçeklerin üzerinde durmuş, Simay da onu dikkatle çizmiş. Pamuk ve Mırnav da yanında oturmuş, onu izlemişler.
Gün boyu birlikte oynamışlar, resim yapmışlar. Simay, arkadaşlarına paylaşmayı ve birlikte oynamanın güzelliğini öğretmiş. Akşam olunca Simay, resimlerini annesine göstermiş. Annesi, “Ne güzel bir gün geçirmişsin, dostlarınla birlikte!” demiş.
Simay, yatağına yatmış. Pamuk ve Mırnav da yanına kıvrılmış. Simay, gözlerini kapatmadan önce fısıldamış: “İyi geceler Pamuk, iyi geceler Mırnav. Yarın yine birlikte resim yaparız.” Ve tatlı bir uykuya dalmış.
Unutma Simay, dostlarınla paylaştığın her an, en güzel resimden bile daha değerlidir. İyi geceler!
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!