Vedat Mete’nin Arabalı Macerası
Vedat Mete, iki yaşında, neşeli bir çocuktu. En sevdiği şeyler arabası ve anne babasıydı. Her gece uyumadan önce, minik arabasını alır, anne babasının yanına giderdi. Bir akşam, Vedat Mete arabasına binip hayali bir yolculuğa çıkmaya karar verdi.
“Anne, baba, hadi birlikte maceraya gidelim!” dedi sevinçle. Anne babası gülümsedi ve onun küçük dünyasında ona eşlik ettiler. Vedat Mete, arabasını sürdü, sürdü… Yolda bir tavşan ailesi gördü. Tavşan yavrusu kaybolmuş, üzgün bir şekilde bekliyordu. Vedat Mete hemen durdu, “Merak etme, sana yardım ederiz!” dedi. Anne babasıyla birlikte tavşan yavrusunu ailesinin yanına götürdüler.
Tavşan annesi çok mutlu oldu, “Teşekkür ederim küçük kahraman!” dedi. Vedat Mete, yardım etmenin ne kadar güzel bir şey olduğunu anladı. Yolculukları devam ederken bir ağacın altında bir kuş yuvası gördüler. Yuvadaki yavru kuş kanat çırpıyor, uçmayı öğrenmeye çalışıyordu. Vedat Mete ona, “Sen yapabilirsin, bir dene!” diye cesaret verdi. Yavru kuş, onun sözleriyle biraz daha gayret edip uçmayı başardı. Kuş, minnetle Vedat Mete’nin etrafında bir tur döndü.
Sonra güzel bir çiçekli bahçeye geldiler. Çiçekler renk renkti. Vedat Mete, arabasından inip bir çiçeğe dokundu. “Ne kadar güzeller!” dedi. Anne babası, “Doğayı sevmek ve korumak çok önemli,” diye fısıldadı. Vedat Mete, çiçeklere su verdi, kelebekleri selamladı. Akşam olunca eve dönme vaktiydi.
Anne babası ona sarıldı, “Ne güzel bir macera oldu, değil mi?” Vedat Mete başını salladı, “Evet, yardım etmek ve doğayı sevmek çok güzel!” dedi. Arabasını yanına koydu, anne babasının arasında yumuşacık yatağına uzandı. Gözleri kapanırken mırıldandı: “En güzel macera, sevdiklerinle birlikte olmaktır.” Ve huzurla uykuya daldı.
“Anne, baba, hadi birlikte maceraya gidelim!” dedi sevinçle. Anne babası gülümsedi ve onun küçük dünyasında ona eşlik ettiler. Vedat Mete, arabasını sürdü, sürdü… Yolda bir tavşan ailesi gördü. Tavşan yavrusu kaybolmuş, üzgün bir şekilde bekliyordu. Vedat Mete hemen durdu, “Merak etme, sana yardım ederiz!” dedi. Anne babasıyla birlikte tavşan yavrusunu ailesinin yanına götürdüler.
Tavşan annesi çok mutlu oldu, “Teşekkür ederim küçük kahraman!” dedi. Vedat Mete, yardım etmenin ne kadar güzel bir şey olduğunu anladı. Yolculukları devam ederken bir ağacın altında bir kuş yuvası gördüler. Yuvadaki yavru kuş kanat çırpıyor, uçmayı öğrenmeye çalışıyordu. Vedat Mete ona, “Sen yapabilirsin, bir dene!” diye cesaret verdi. Yavru kuş, onun sözleriyle biraz daha gayret edip uçmayı başardı. Kuş, minnetle Vedat Mete’nin etrafında bir tur döndü.
Sonra güzel bir çiçekli bahçeye geldiler. Çiçekler renk renkti. Vedat Mete, arabasından inip bir çiçeğe dokundu. “Ne kadar güzeller!” dedi. Anne babası, “Doğayı sevmek ve korumak çok önemli,” diye fısıldadı. Vedat Mete, çiçeklere su verdi, kelebekleri selamladı. Akşam olunca eve dönme vaktiydi.
Anne babası ona sarıldı, “Ne güzel bir macera oldu, değil mi?” Vedat Mete başını salladı, “Evet, yardım etmek ve doğayı sevmek çok güzel!” dedi. Arabasını yanına koydu, anne babasının arasında yumuşacık yatağına uzandı. Gözleri kapanırken mırıldandı: “En güzel macera, sevdiklerinle birlikte olmaktır.” Ve huzurla uykuya daldı.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!