Ali Efe ve Sevimli Dinozor Bahçesi

Bir zamanlar, yemyeşil ağaçların ve rengarenk çiçeklerin olduğu güzel bir bahçe varmış. Bu bahçede sevimli hayvanlar yaşarmış: minik kuşlar, tatlı tavşanlar, oyuncu kediler ve küçük kaplumbağalar. Ali Efe adında dört yaşında çok tatlı bir çocuk, her gün bu bahçeye gelir, hayvanlarla oynarmış.

Ali Efe’nin en sevdiği şey dinozormuş. Oyuncak dinozorunu yanından hiç ayırmazmış. Bir gün bahçede oynarken, küçük bir tavşan yanına gelmiş. “Ali Efe, seninle saklambaç oynayalım mı?” demiş. Ali Efe gülümsemiş: “Tabii, çok sevinirim!”

Saklambaç oynarlarken, minik kuş cik cik diyerek yanlarına gelmiş. “Ben de katılabilir miyim?” diye sormuş. Ali Efe hemen cevap vermiş: “Elbette, hep birlikte oynarız!” Böylece hepsi birlikte saklanmış, gülmüş, eğlenmiş.

O sırada bahçenin diğer ucunda küçük bir kaplumbağa, yavaşça yürüyormuş. Ali Efe onu görmüş ve yanına koşmuş. “Merhaba kaplumbağa, sen de bizimle oynamak ister misin?” diye sormuş. Kaplumbağa başını sallamış: “Çok isterim ama ben yavaş yürürüm.” Ali Efe hemen elini uzatmış: “Sorun değil, ben de sana eşlik ederim.”

Hep birlikte oyun oynamışlar. Ali Efe, dinozorunun da onlarla oynadığını hayal etmiş. Dinozor, bahçedeki bütün hayvanlara yardım ediyormuş: kuşlara yuva yapıyor, tavşanlara havuç topluyor, kaplumbağaya yol gösteriyormuş. Ali Efe, “Dinozorlar da çok yardımsever olabilir,” demiş.

Akşam olunca, hayvanlar Ali Efe’ye teşekkür etmiş. “Bugün çok güzel bir gündü, hep birlikte oynadık,” demişler. Ali Efe de onlara sarılmış: “En güzel gün, sevgiyle ve dostlukla geçen gündür.”

Ali Efe eve dönmüş, yatağına yatmış. Oyuncak dinozorunu kucağına almış. Gözlerini kapatmış ve tatlı bir uykuya dalmış. Rüyasında dinozorlarla birlikte bahçede oynamış, hayvanlara yardım etmiş. Uyandığında ise yeni bir günün onu beklediğini bilmiş.

Sevgiyle büyüyen her çocuk, dünyayı güzelleştirir. İyi geceler Ali Efe, tatlı rüyalar!