Cemal Berk ve Uzay Arabası
Bir zamanlar, Cemal Berk adında sekiz yaşında bir çocuk yaşardı. Cemal Berk’in en sevdiği şey arabalardı. Odasında kırmızı, mavi, sarı bir sürü oyuncak arabası vardı. Ama bir gece, gökyüzüne bakarken küçük bir yıldızın ona göz kırptığını gördü. Yıldız o kadar parlaktı ki Cemal Berk gözlerini alamadı.
Annesi yanına geldi ve “Ne oldu oğlum?” diye sordu. Cemal Berk, “Anne, yıldız bana el sallıyor gibi!” dedi. Annesi gülümsedi ve “Belki de seni uzaya davet ediyordur,” dedi. O gece Cemal Berk yatağına yatarken, en sevdiği kırmızı arabayı da yanına aldı. Gözlerini kapattığında arabası birden ışıldamaya başladı. Minicik bir uzay arabasına dönüştü!
Cemal Berk heyecanla arabaya bindi ve araba havalandı. Gökyüzüne doğru yükseldi, yıldızların arasına daldı. Önce Ay’a gittiler. Ay’da toz toprak yoktu, yumuşak bir peynir gibiydi. Cemal Berk arabasından indi ve zıpladı. Çok hafif olduğu için metrelerce yükseğe sıçrıyordu. “Ne kadar eğlenceli!” diye bağırdı.
Sonra Mars gezegenine gittiler. Mars kıpkırmızıydı, tıpkı Cemal Berk’in arabası gibi. Orada küçük yeşil bir arkadaşla tanıştı. Marslı, Cemal Berk’e bir parça yıldız tozu hediye etti. Cemal Berk de arabasını onunla paylaştı. Birlikte Mars’ın dağlarında gezindiler, neşeyle şarkılar söylediler.
Dönüş vakti gelince, uzay arabası Cemal Berk’i yavaşça odasına indirdi. O gece, “Paylaşmak ve arkadaşlık en büyük hazinedir,” diyerek mışıl mışıl uyudu. Sabah uyandığında arabası hâlâ yanındaydı ama artık biliyordu: Hayal gücüyle her şey mümkündü.
Annesi yanına geldi ve “Ne oldu oğlum?” diye sordu. Cemal Berk, “Anne, yıldız bana el sallıyor gibi!” dedi. Annesi gülümsedi ve “Belki de seni uzaya davet ediyordur,” dedi. O gece Cemal Berk yatağına yatarken, en sevdiği kırmızı arabayı da yanına aldı. Gözlerini kapattığında arabası birden ışıldamaya başladı. Minicik bir uzay arabasına dönüştü!
Cemal Berk heyecanla arabaya bindi ve araba havalandı. Gökyüzüne doğru yükseldi, yıldızların arasına daldı. Önce Ay’a gittiler. Ay’da toz toprak yoktu, yumuşak bir peynir gibiydi. Cemal Berk arabasından indi ve zıpladı. Çok hafif olduğu için metrelerce yükseğe sıçrıyordu. “Ne kadar eğlenceli!” diye bağırdı.
Sonra Mars gezegenine gittiler. Mars kıpkırmızıydı, tıpkı Cemal Berk’in arabası gibi. Orada küçük yeşil bir arkadaşla tanıştı. Marslı, Cemal Berk’e bir parça yıldız tozu hediye etti. Cemal Berk de arabasını onunla paylaştı. Birlikte Mars’ın dağlarında gezindiler, neşeyle şarkılar söylediler.
Dönüş vakti gelince, uzay arabası Cemal Berk’i yavaşça odasına indirdi. O gece, “Paylaşmak ve arkadaşlık en büyük hazinedir,” diyerek mışıl mışıl uyudu. Sabah uyandığında arabası hâlâ yanındaydı ama artık biliyordu: Hayal gücüyle her şey mümkündü.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!