Edis Göktürk ve Dostu Dinozor
Bir zamanlar, minik bir çocuk varmış. Adı Edis Göktürk'müş. Edis, dinozorları çok severmiş. Her gece yatmadan önce, dinozor resimlerine bakar, onlarla ilgili şarkılar söylermiş. Bir akşam, odasında uyumaya hazırlanırken, yumuşacık bir ses duymuş: "Edis, benimle oynamak ister misin?" Edis, gözlerini ovuşturup bakmış. Karşısında, rengârenk pulları olan sevimli bir dinozor duruyormuş. Dinozorun adı Dino'muş.
Edis çok mutlu olmuş ve “Evet, isterim!” demiş. Dino, Edis’i sırtına almış. Birlikte büyülü bir ormana uçmuşlar. Ormanda ağaçlar şarkı söylüyor, çiçekler gülüyormuş. Edis ve Dino, bir dere kenarında durmuşlar. Derelerin suyu pırıl pırıl akıyormuş. Dino, “Bu derenin suyu, dostlukla beslenir. Her damlası sevgi dolu,” demiş. Edis, elini suya daldırmış ve suyun sıcacık olduğunu hissetmiş. Sonra, bir kelebek onlara yaklaşmış. Kelebeğin kanatları gökkuşağı gibiymiş. “Merhaba Edis, yardım eder misin?” demiş kelebek. “Rüzgâr arkadaşımın kanadını kopardı, onu bulmalıyız.”
Edis ve Dino, hemen yardım etmeye karar vermişler. Ormanda yürümüşler, taşların altına bakmışlar. Dino, uzun boynuyla ağaçların tepelerini kontrol etmiş. Sonunda, bir çalının arkasında kelebeğin kayıp kanadını bulmuşlar. Edis, kanadı nazikçe almış ve kelebeğe vermiş. Kelebek çok sevinmiş ve “Teşekkür ederim Edis! İyilik yapmak kalpleri ısıtır,” demiş. Edis, yardım etmenin ne kadar güzel bir duygu olduğunu anlamış.
Gece olmuş, gökyüzünde yıldızlar parlamaya başlamış. Dino, Edis’i tekrar sırtına almış ve evine götürmüş. Edis yatağına uzanmış. Dino, “Uyu şimdi, yarın yeni maceralar bizi bekliyor,” demiş. Edis, dinozor arkadaşına sarılmış ve mışıl mışıl uykuya dalmış. O gece, dostluk ve yardımseverlikle ilgili en tatlı rüyayı görmüş. Herkesin birbirine sevgiyle yaklaştığı bir dünya hayal etmiş.
Ve Edis Göktürk, sabah uyandığında Dino’nun ona bıraktığı minik bir fosil taşı bulmuş. Bu taş, ona hep dostluğu hatırlatacakmış.
Edis çok mutlu olmuş ve “Evet, isterim!” demiş. Dino, Edis’i sırtına almış. Birlikte büyülü bir ormana uçmuşlar. Ormanda ağaçlar şarkı söylüyor, çiçekler gülüyormuş. Edis ve Dino, bir dere kenarında durmuşlar. Derelerin suyu pırıl pırıl akıyormuş. Dino, “Bu derenin suyu, dostlukla beslenir. Her damlası sevgi dolu,” demiş. Edis, elini suya daldırmış ve suyun sıcacık olduğunu hissetmiş. Sonra, bir kelebek onlara yaklaşmış. Kelebeğin kanatları gökkuşağı gibiymiş. “Merhaba Edis, yardım eder misin?” demiş kelebek. “Rüzgâr arkadaşımın kanadını kopardı, onu bulmalıyız.”
Edis ve Dino, hemen yardım etmeye karar vermişler. Ormanda yürümüşler, taşların altına bakmışlar. Dino, uzun boynuyla ağaçların tepelerini kontrol etmiş. Sonunda, bir çalının arkasında kelebeğin kayıp kanadını bulmuşlar. Edis, kanadı nazikçe almış ve kelebeğe vermiş. Kelebek çok sevinmiş ve “Teşekkür ederim Edis! İyilik yapmak kalpleri ısıtır,” demiş. Edis, yardım etmenin ne kadar güzel bir duygu olduğunu anlamış.
Gece olmuş, gökyüzünde yıldızlar parlamaya başlamış. Dino, Edis’i tekrar sırtına almış ve evine götürmüş. Edis yatağına uzanmış. Dino, “Uyu şimdi, yarın yeni maceralar bizi bekliyor,” demiş. Edis, dinozor arkadaşına sarılmış ve mışıl mışıl uykuya dalmış. O gece, dostluk ve yardımseverlikle ilgili en tatlı rüyayı görmüş. Herkesin birbirine sevgiyle yaklaştığı bir dünya hayal etmiş.
Ve Edis Göktürk, sabah uyandığında Dino’nun ona bıraktığı minik bir fosil taşı bulmuş. Bu taş, ona hep dostluğu hatırlatacakmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!