Atlas ve Arkadaşı Aslan
Bir varmış, bir yokmuş… Minik Atlas, her gece yatağına yattığında en sevdiği oyuncağı olan peluş aslana sarılır, onunla konuşurmuş. Bir gece Atlas tam uykuya dalmak üzereyken, peluş aslanı birden canlanmış! Minik bir aslan yavrusu olmuş ve Atlas'a gülümseyerek, "Merhaba Atlas, ben Pars! Gece vakti ormanda bir maceraya ne dersin?" demiş.
Atlas çok sevinmiş. Pars'ın sırtına binmiş ve birlikte yemyeşil bir ormana uçmuşlar. Ormanda rengarenk kelebekler, neşeyle şarkı söyleyen kuşlar varmış. Pars, Atlas'a ormandaki bütün hayvanları tanıştırmış. Biraz ileride bir tavşan ağlıyormuş. "Neden ağlıyorsun?" diye sormuş Atlas. Tavşan, "Havuçlarımı toplayacak gücüm yok, yardım eder misiniz?" demiş. Atlas hemen Pars'a bakmış. Pars "Tabii ki yardım ederiz!" demiş. Atlas minik elleriyle havuçları toplamış, Pars da güçlü pençeleriyle toprağı kazmış. Birlikte o kadar çok havuç toplamışlar ki, tavşan sevinçle zıplamış ve onlara teşekkür etmiş.
Derken bir sincap onlara seslenmiş: "Arkadaşlar, cevizlerim çok yüksekte, yetişemiyorum!" Atlas, Pars'ın sırtına çıkmış ve uzanıp en güzel cevizleri toplamış. Sincap da onlara minnettar kalmış.
Gün batımında tüm hayvanlar bir çayırda toplanmış. Onlara bir sürprizleri varmış: Atlas ve Pars için rengarenk çiçeklerden bir taç yapmışlar. "İyi kalbiniz ve yardımseverliğiniz için teşekkür ederiz!" demişler. Atlas çok mutlu olmuş. O gece ormanda herkes birlikte şarkı söylemiş, dans etmiş.
Sonra Pars, "Artık uyku vakti Atlas," demiş. Atlas gözlerini kapatmış ve Pars'ın sıcacık yelesine sarılmış. Ertesi sabah uyandığında, peluş aslanına sımsıkı sarılmış ve gülümsemiş. O günden sonra Atlas, herkese yardım etmeyi ve paylaşmayı hiç unutmamış. Çünkü biliyormuş ki, sevgi ve yardımseverlik her şeyi güzelleştirir.
Atlas çok sevinmiş. Pars'ın sırtına binmiş ve birlikte yemyeşil bir ormana uçmuşlar. Ormanda rengarenk kelebekler, neşeyle şarkı söyleyen kuşlar varmış. Pars, Atlas'a ormandaki bütün hayvanları tanıştırmış. Biraz ileride bir tavşan ağlıyormuş. "Neden ağlıyorsun?" diye sormuş Atlas. Tavşan, "Havuçlarımı toplayacak gücüm yok, yardım eder misiniz?" demiş. Atlas hemen Pars'a bakmış. Pars "Tabii ki yardım ederiz!" demiş. Atlas minik elleriyle havuçları toplamış, Pars da güçlü pençeleriyle toprağı kazmış. Birlikte o kadar çok havuç toplamışlar ki, tavşan sevinçle zıplamış ve onlara teşekkür etmiş.
Derken bir sincap onlara seslenmiş: "Arkadaşlar, cevizlerim çok yüksekte, yetişemiyorum!" Atlas, Pars'ın sırtına çıkmış ve uzanıp en güzel cevizleri toplamış. Sincap da onlara minnettar kalmış.
Gün batımında tüm hayvanlar bir çayırda toplanmış. Onlara bir sürprizleri varmış: Atlas ve Pars için rengarenk çiçeklerden bir taç yapmışlar. "İyi kalbiniz ve yardımseverliğiniz için teşekkür ederiz!" demişler. Atlas çok mutlu olmuş. O gece ormanda herkes birlikte şarkı söylemiş, dans etmiş.
Sonra Pars, "Artık uyku vakti Atlas," demiş. Atlas gözlerini kapatmış ve Pars'ın sıcacık yelesine sarılmış. Ertesi sabah uyandığında, peluş aslanına sımsıkı sarılmış ve gülümsemiş. O günden sonra Atlas, herkese yardım etmeyi ve paylaşmayı hiç unutmamış. Çünkü biliyormuş ki, sevgi ve yardımseverlik her şeyi güzelleştirir.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!