Baturalp'in Tren Macerası
Bir sabah güneş doğarken, küçük Baturalp gözlerini açtı. Odasında en sevdiği oyuncakları, rengârenk bloklar ve yumuşacık oyuncak ayılar vardı. Ama onu en çok heyecanlandıran şey, minik mavi treniydi. Trenin düdüğü "çu-çu" diye öttüğünde Baturalp'in kalbi sevinçle çarpardı.
O gün annesi Baturalp'e, "Bugün birlikte bir tren yolculuğu yapalım mı?" dedi. Baturalp hemen başını salladı ve mavi trenini kaptığı gibi annesinin elini tuttu. Yola çıktıklarında, önlerine bir orman çıktı. Ormanın içinde minik bir tren rayı vardı. Baturalp trenini raylara koydu ve "Çu-çu!" diyerek sürmeye başladı.
Tren ilerlerken, yolda bir tavşan gördüler. Tavşan üzgün görünüyordu. Baturalp trenini durdurup sordu: "Tavşan kardeş, neden üzgünsün?" Tavşan, "Havuçlarımı taşıyacak bir yardımcı arıyorum," dedi. Baturalp hemen "Ben taşırım!" dedi. Minik mavi trenin vagonlarına havuçları yüklediler. Tavşan çok sevindi ve teşekkür etti.
Yolculuk devam ederken, bir ağacın dalında bir kuşun yuvası dağılmıştı. Kuş, "Yavrularım üşüyor," diye cıvıldadı. Baturalp, trenindeki yumuşacık yünleri alıp yuvaya koydu. Kuş minnetle kanat çırptı.
Derken hava kararmaya başladı. Baturalp trenini geri sürdü. Ormanın sonunda evi göründü. Annesi onu kucakladı ve "Ne kadar yardımsever bir çocuksun," dedi. Baturalp, mavi trenine sarılarak uykuya daldı. O gece rüyasında, treniyle ormanın tüm hayvanlarını gezdi, herkese yardım etti. Rüyasında bile gülümsüyordu.
Sabah olduğunda Baturalp uyandı ve mavi trenine, "Teşekkür ederim dostum, beni harika bir maceraya çıkardın," dedi. O gün, yardım etmenin ne kadar güzel olduğunu öğrenmişti. Ve en sevdiği treniyle her gün yeni maceralara hazırdı.
İyi geceler, küçük Baturalp. Rüyaların hep sevgi dolu olsun.
O gün annesi Baturalp'e, "Bugün birlikte bir tren yolculuğu yapalım mı?" dedi. Baturalp hemen başını salladı ve mavi trenini kaptığı gibi annesinin elini tuttu. Yola çıktıklarında, önlerine bir orman çıktı. Ormanın içinde minik bir tren rayı vardı. Baturalp trenini raylara koydu ve "Çu-çu!" diyerek sürmeye başladı.
Tren ilerlerken, yolda bir tavşan gördüler. Tavşan üzgün görünüyordu. Baturalp trenini durdurup sordu: "Tavşan kardeş, neden üzgünsün?" Tavşan, "Havuçlarımı taşıyacak bir yardımcı arıyorum," dedi. Baturalp hemen "Ben taşırım!" dedi. Minik mavi trenin vagonlarına havuçları yüklediler. Tavşan çok sevindi ve teşekkür etti.
Yolculuk devam ederken, bir ağacın dalında bir kuşun yuvası dağılmıştı. Kuş, "Yavrularım üşüyor," diye cıvıldadı. Baturalp, trenindeki yumuşacık yünleri alıp yuvaya koydu. Kuş minnetle kanat çırptı.
Derken hava kararmaya başladı. Baturalp trenini geri sürdü. Ormanın sonunda evi göründü. Annesi onu kucakladı ve "Ne kadar yardımsever bir çocuksun," dedi. Baturalp, mavi trenine sarılarak uykuya daldı. O gece rüyasında, treniyle ormanın tüm hayvanlarını gezdi, herkese yardım etti. Rüyasında bile gülümsüyordu.
Sabah olduğunda Baturalp uyandı ve mavi trenine, "Teşekkür ederim dostum, beni harika bir maceraya çıkardın," dedi. O gün, yardım etmenin ne kadar güzel olduğunu öğrenmişti. Ve en sevdiği treniyle her gün yeni maceralara hazırdı.
İyi geceler, küçük Baturalp. Rüyaların hep sevgi dolu olsun.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!