Minel'in Renkli Ormanı

Bir varmış bir yokmuş, sevim mi sevim, tatlı mı tatlı bir kız çocuğu varmış. Adı Minel’miş. Minel, boyama yapmayı çok severmiş. Her gün kalemlerini alıp rengârenk resimler çizer, dünyayı güzelleştirirmiş.

Bir sabah güneş pırıl pırıl doğmuş. Minel, boyama defterini ve kalemlerini sırt çantasına koyup ormanın yolunu tutmuş. Ormanda kuşlar cıvıldıyor, çiçekler açıyormuş. Minel, yemyeşil bir ağacın altına oturmuş. Tam bir kelebek resmi çizmeye başlamış ki, yanına minicik bir tavşan gelmiş. Tavşan, "Merhaba Minel, ne güzel boyuyorsun! Ben de seninle boyayabilir miyim?" demiş. Minel sevinçle "Tabii ki!" demiş ve tavşana pembe bir boya kalemi uzatmış.

Derken bir sincap da koşarak gelmiş. "Ben de katılabilir miyim?" diye sormuş. Minel, sincaba turuncu bir kalem vermiş. Biraz sonra uçan bir kuş, yavaşça yanlarına konmuş. "Ne kadar eğlenceli görünüyorsunuz, ben de gelmek isterim!" demiş. Minel, kuşa mavi bir kalem vermiş. Hep birlikte kocaman bir resim yapmışlar. Tavşan çiçekleri pembe, sincap ağaçları turuncu, kuş ise gökyüzünü maviye boyamış. Minel de hepsinin sevimli yüzlerini çizmiş.

Resim tamamlanınca herkes mutluluktan zıplamış. Tavşan "Teşekkür ederiz Minel, senin sayende ormanımız daha da renklendi!" demiş. Akşam olunca Minel eve dönmesi gerektiğini anlamış. Arkadaşlarına "Yarın yine buluşup başka hayvanların da resmini yaparız," demiş. Minel, o gece yatağında uyurken gözlerinin önüne rengârenk bir dünya gelmiş. Ormandaki bütün hayvanlar ona gülümsüyormuş