Pamuk ve Yaren’in Orman Macerası
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşli bir sabah, Yaren ve en sevdiği dostu, minik kedi Pamuk, evlerinin bahçesinde oynuyorlarmış. Pamuk’un tüyleri bembeyazmış, gözleri ise iki zümrüt gibi parıl parıl parlarmış. Yaren, Pamuk’u çok severmiş; ona her gün süt verir, tüylerini okşar, en güzel oyunları onunla oynarmış.
O sabah Yaren, “Pamuk, hadi ormana gidip bir macera yaşayalım mı?” diye sormuş. Pamuk mutlu bir şekilde miyavlayarak onaylamış. İkisi birlikte yola çıkmışlar. Ormanın içinde rengârenk çiçekler, cıvıl cıvıl kuşlar varmış. Yaren bir ara bir çalının arkasında küçük, yeşil bir tırtıl görmüş. Tırtıl üzgün üzgün ağlıyormuş. Yaren hemen yanına yaklaşmış, “Neden ağlıyorsun küçük tırtıl?” demiş. Tırtıl, “Kelebek olmak istiyorum ama kozamı örmeyi unuttum, şimdi ne yapacağım?” diye sızlanmış.
Yaren gülümsemiş, “Merak etme, sana yardım ederiz!” demiş. Pamuk da hemen bir ağaç dalından yumuşacık bir yaprak koparmış. Yaren ve Pamuk birlikte tırtıla yaprağı sarmışlar, bir koza oluşturmuşlar. Tırtıl çok sevinmiş, “Teşekkür ederim! Siz ne kadar iyi kalpli dostlarmışsınız!” demiş. Birkaç gün sonra, aynı yere geldiklerinde, kozadan rengârenk kanatları olan bir kelebek çıkmış. Kelebek, Yaren ve Pamuk’un etrafında neşeyle uçmuş, onlara ormandaki en güzel meyvelerin yerini göstermiş.
Yaren ve Pamuk, kelebeğin sayesinde mis kokulu çilekler ve tatlı böğürtlenler bulmuşlar. Eve dönerken Yaren, “Ne kadar güzel bir maceraydı, değil mi Pamuk?” demiş. Pamuk miyavlayarak karşılık vermiş. O günden sonra Yaren ve Pamuk, herkese yardım etmenin ne kadar değerli olduğunu anlamışlar. Ve en önemlisi, dostlukları daha da güçlenmiş.
Gökyüzü yıldızlarla dolarken Yaren, Pamuk’a sarılmış ve tatlı tatlı uykuya dalmış.
O sabah Yaren, “Pamuk, hadi ormana gidip bir macera yaşayalım mı?” diye sormuş. Pamuk mutlu bir şekilde miyavlayarak onaylamış. İkisi birlikte yola çıkmışlar. Ormanın içinde rengârenk çiçekler, cıvıl cıvıl kuşlar varmış. Yaren bir ara bir çalının arkasında küçük, yeşil bir tırtıl görmüş. Tırtıl üzgün üzgün ağlıyormuş. Yaren hemen yanına yaklaşmış, “Neden ağlıyorsun küçük tırtıl?” demiş. Tırtıl, “Kelebek olmak istiyorum ama kozamı örmeyi unuttum, şimdi ne yapacağım?” diye sızlanmış.
Yaren gülümsemiş, “Merak etme, sana yardım ederiz!” demiş. Pamuk da hemen bir ağaç dalından yumuşacık bir yaprak koparmış. Yaren ve Pamuk birlikte tırtıla yaprağı sarmışlar, bir koza oluşturmuşlar. Tırtıl çok sevinmiş, “Teşekkür ederim! Siz ne kadar iyi kalpli dostlarmışsınız!” demiş. Birkaç gün sonra, aynı yere geldiklerinde, kozadan rengârenk kanatları olan bir kelebek çıkmış. Kelebek, Yaren ve Pamuk’un etrafında neşeyle uçmuş, onlara ormandaki en güzel meyvelerin yerini göstermiş.
Yaren ve Pamuk, kelebeğin sayesinde mis kokulu çilekler ve tatlı böğürtlenler bulmuşlar. Eve dönerken Yaren, “Ne kadar güzel bir maceraydı, değil mi Pamuk?” demiş. Pamuk miyavlayarak karşılık vermiş. O günden sonra Yaren ve Pamuk, herkese yardım etmenin ne kadar değerli olduğunu anlamışlar. Ve en önemlisi, dostlukları daha da güçlenmiş.
Gökyüzü yıldızlarla dolarken Yaren, Pamuk’a sarılmış ve tatlı tatlı uykuya dalmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!