Denizde Bir Gün
Küçük Almila, annesi ve babasıyla birlikte masmavi denizin kıyısındaydı. Dalgalar hafif hafif kıyıya vuruyor, güneş parıldayan suyun üzerinde dans ediyordu. Almila'nın yanında bir de deniz yıldızı şeklindeki peluş arkadaşı Liva vardı. Liva minikti, rengârenkti ve Almila onu çok severdi.
"Anne, bak! Deniz ne kadar güzel!" dedi Almila neşeyle.
Annesi gülümseyerek yanına oturdu. "Evet canım, deniz de senin gibi masmavi ve parlak."
O sırada babası kumdan bir kale yapmaya başladı. Almila hemen yardım etmek istedi. Minik elleriyle kumu topladı, Liva'yı da kalenin tepesine koydu. Birlikte çalışırken o kadar mutluydular ki! Babası kumdan bir köprü yaptı, annesi de bir deniz kabuğu getirip kalenin kapısına yerleştirdi.
Almila, "Bu kale ailemiz gibi olsun. En güçlü ve en sevgi dolu kale!" dedi.
Annesi onu kucağına aldı. "Sen ne güzel düşünüyorsun, Almila. Ailemiz gerçekten de bir kale gibi. Birbirimizi sevdiğimiz sürece her şey güzel."
Babası da yanlarına gelip Almila'nın saçını okşadı. "Evet, biz üçümüz birbirimizi çok seviyoruz. Seninle ve Liva'yla olmak dünyanın en güzel şeyi."
Güneş yavaşça ufka doğru ilerlerken, deniz daha da sakinleşti. Dalgalar sanki bir ninni mırıldanıyordu. Almila annesiyle babasının arasında, sıcacık kumların üzerinde oturuyor, Liva'yı göğsüne bastırıyordu. O kadar huzurluydu ki gözleri yavaşça kapanmaya başladı.
Annesi yumuşak bir sesle fısıldadı: "Sevgi dolu yüreğinle uyu, minik balığım. Ailen hep yanında."
Ve Almila, Liva'nın yumuşacık dokunuşuyla, annesinin sevgi dolu kollarında, babasının güvenli bakışlarıyla tatlı bir uykuya daldı. Deniz ona aile sevgisinin en güzel masalını anlatmıştı.
"Anne, bak! Deniz ne kadar güzel!" dedi Almila neşeyle.
Annesi gülümseyerek yanına oturdu. "Evet canım, deniz de senin gibi masmavi ve parlak."
O sırada babası kumdan bir kale yapmaya başladı. Almila hemen yardım etmek istedi. Minik elleriyle kumu topladı, Liva'yı da kalenin tepesine koydu. Birlikte çalışırken o kadar mutluydular ki! Babası kumdan bir köprü yaptı, annesi de bir deniz kabuğu getirip kalenin kapısına yerleştirdi.
Almila, "Bu kale ailemiz gibi olsun. En güçlü ve en sevgi dolu kale!" dedi.
Annesi onu kucağına aldı. "Sen ne güzel düşünüyorsun, Almila. Ailemiz gerçekten de bir kale gibi. Birbirimizi sevdiğimiz sürece her şey güzel."
Babası da yanlarına gelip Almila'nın saçını okşadı. "Evet, biz üçümüz birbirimizi çok seviyoruz. Seninle ve Liva'yla olmak dünyanın en güzel şeyi."
Güneş yavaşça ufka doğru ilerlerken, deniz daha da sakinleşti. Dalgalar sanki bir ninni mırıldanıyordu. Almila annesiyle babasının arasında, sıcacık kumların üzerinde oturuyor, Liva'yı göğsüne bastırıyordu. O kadar huzurluydu ki gözleri yavaşça kapanmaya başladı.
Annesi yumuşak bir sesle fısıldadı: "Sevgi dolu yüreğinle uyu, minik balığım. Ailen hep yanında."
Ve Almila, Liva'nın yumuşacık dokunuşuyla, annesinin sevgi dolu kollarında, babasının güvenli bakışlarıyla tatlı bir uykuya daldı. Deniz ona aile sevgisinin en güzel masalını anlatmıştı.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!