Ali Kemal ve Örümcek Adam’ın Macerası
Ali Kemal, üç yaşında, neşeli mi neşeli bir çocuktu. En sevdiği şey ise Örümcek Adam’dı. Her gece uyumadan önce mavi pijamalarını giyer, pembe battaniyesine sarılır ve Örümcek Adam gibi maceralara atılmayı hayal ederdi.
Bir sabah, Ali Kemal odasında oyuncaklarıyla oynarken, penceresinden parlak bir ışık süzüldü. Işığın içinde, kırmızı ve mavi kostümüyle Örümcek Adam belirdi! “Merhaba Ali Kemal,” dedi gülümseyerek. “Bugün birlikte bir maceraya çıkmak ister misin?” Ali Kemal heyecanla zıpladı. “Evet, evet!” diye bağırdı.
Örümcek Adam, Ali Kemal’i elinden tuttu ve birlikte uçarcasına mahallenin parkına indiler. Parkta bir ağacın tepesinde küçük bir kuş yuvası vardı. Yuva rüzgârda sallanıyordu ve içinden iki minik yavru kuş cıvıldıyordu. “Bak, yavru kuşlar yardım bekliyor,” dedi Örümcek Adam. “Onlara yardım edebilir miyiz?” Ali Kemal başını salladı. “Nasıl yardım ederiz?” diye sordu.
Örümcek Adam, bileğinden ince bir örümcek ağı fırlattı. Ağ, yuvayı sıkıca sardı ve onu sağlam bir dala bağladı. “İşte şimdi güvende,” dedi. Ali Kemal, kuşların mutlu cıvıltılarını duyunca çok sevindi. “Onları kurtardık!” diye sevinçle alkışladı.
Sonra Örümcek Adam, Ali Kemal’e bir de hediye verdi: küçük, yumuşacık bir örümcek oyuncağı. “Bu, sana her zaman yardım etmeyi hatırlatsın,” dedi. “Çünkü sen de bir kahramansın. Küçük bile olsan, iyilik yapmak herkesi mutlu eder.”
O günden sonra Ali Kemal, her sabah kuşları besledi, arkadaşlarına oyuncaklarını paylaştı ve annesine yardım etti. Geceleri ise, mavi pijamalarıyla yatağına yatarken, Örümcek Adam’ın parkta sallanan ağda onu izlediğini hayal etti. Gözlerini kapattığında, içinde sevgi ve mutluluk taşıyan minik bir kahraman uyuyakaldı.
Bir sabah, Ali Kemal odasında oyuncaklarıyla oynarken, penceresinden parlak bir ışık süzüldü. Işığın içinde, kırmızı ve mavi kostümüyle Örümcek Adam belirdi! “Merhaba Ali Kemal,” dedi gülümseyerek. “Bugün birlikte bir maceraya çıkmak ister misin?” Ali Kemal heyecanla zıpladı. “Evet, evet!” diye bağırdı.
Örümcek Adam, Ali Kemal’i elinden tuttu ve birlikte uçarcasına mahallenin parkına indiler. Parkta bir ağacın tepesinde küçük bir kuş yuvası vardı. Yuva rüzgârda sallanıyordu ve içinden iki minik yavru kuş cıvıldıyordu. “Bak, yavru kuşlar yardım bekliyor,” dedi Örümcek Adam. “Onlara yardım edebilir miyiz?” Ali Kemal başını salladı. “Nasıl yardım ederiz?” diye sordu.
Örümcek Adam, bileğinden ince bir örümcek ağı fırlattı. Ağ, yuvayı sıkıca sardı ve onu sağlam bir dala bağladı. “İşte şimdi güvende,” dedi. Ali Kemal, kuşların mutlu cıvıltılarını duyunca çok sevindi. “Onları kurtardık!” diye sevinçle alkışladı.
Sonra Örümcek Adam, Ali Kemal’e bir de hediye verdi: küçük, yumuşacık bir örümcek oyuncağı. “Bu, sana her zaman yardım etmeyi hatırlatsın,” dedi. “Çünkü sen de bir kahramansın. Küçük bile olsan, iyilik yapmak herkesi mutlu eder.”
O günden sonra Ali Kemal, her sabah kuşları besledi, arkadaşlarına oyuncaklarını paylaştı ve annesine yardım etti. Geceleri ise, mavi pijamalarıyla yatağına yatarken, Örümcek Adam’ın parkta sallanan ağda onu izlediğini hayal etti. Gözlerini kapattığında, içinde sevgi ve mutluluk taşıyan minik bir kahraman uyuyakaldı.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!