Defne'nin Yıldız Dansı
Bir varmış, bir yokmuş. Uzaklarda, gökyüzünün en mavi olduğu bir yerde, Defne adında küçük bir kız yaşarmış. Defne her akşam pencereden gökyüzüne bakar, yıldızların nasıl parıldadığını izlermiş. O gece de tam yatağına uzanırken, birden en parlak yıldız yanıp sönmeye başlamış. "Defne, seni uzayda bir yolculuğa davet ediyorum!" demiş yıldız.
Defne gözlerini kocaman açmış. Ellerini yıldıza uzatmış ve birden kendini bulutların üzerinde bulmuş. Elinde sıcacık, yumuşacık bir uzay gemisi belirmiş. Gemi, minik yıldız tozlarıyla süslenmiş, rengârenk ışıklarla parlıyormuş. Defne gemiye binmiş ve uzayda süzülmeye başlamış.
Önce Ay’a uğramışlar. Ay, yuvarlak ve gümüş gibi parlakmış. Defne Ay’a dokunmak istemiş ama Ay kıkırdamış: "Kıtır kıtır olurum, dikkat et!" Defne gülmüş ve elini çekmiş. Sonra Mars’a gitmişler. Mars kıpkırmızı kumlu bir gezegenmiş. Orada minik bir Marslı karşılamış Defne’yi. Marslı’nın üç tane tatlı gözü, yumuşacık yeşil elleri varmış. "Hoş geldin Defne!" demiş. "Bana yıldız şekeri yapmayı öğretir misin?" Defne çok mutlu olmuş. Birlikte parlak yıldızlardan toplamışlar, üzerine ay ışığı serpmişler ve nefis şekerler yapmışlar. Sonra şekerleri bütün gezegenlere dağıtmışlar. Herkes çok sevinmiş.
O sırada gökyüzünde bir sürü renkli dondurma bulutu belirmiş. Defne bulutlara dokunmuş, tatlı tatlı erimişler. O kadar eğlenmiş ki zaman nasıl geçmiş anlamamış. Ama sonra en parlak yıldız yanına gelmiş: "Defne, dünyadaki ailen seni özledi. Gitme zamanı." Defne biraz üzülmüş ama yıldız onu avutmuş: "Her gece pencereden bak, ben yine seninle olacağım."
Defne gözlerini kapatmış, açtığında kendi yatağındaymış. Pencereden dışarı bakmış, en parlak yıldız hâlâ ona göz kırpıyormuş. Defne gülümsemiş ve tatlı tatlı uykuya dalmış.
Ve Defne o geceden sonra her zaman şunu bilmiş: Uzayda bile en güzel şey, dostluk ve paylaşmaktır.
Defne gözlerini kocaman açmış. Ellerini yıldıza uzatmış ve birden kendini bulutların üzerinde bulmuş. Elinde sıcacık, yumuşacık bir uzay gemisi belirmiş. Gemi, minik yıldız tozlarıyla süslenmiş, rengârenk ışıklarla parlıyormuş. Defne gemiye binmiş ve uzayda süzülmeye başlamış.
Önce Ay’a uğramışlar. Ay, yuvarlak ve gümüş gibi parlakmış. Defne Ay’a dokunmak istemiş ama Ay kıkırdamış: "Kıtır kıtır olurum, dikkat et!" Defne gülmüş ve elini çekmiş. Sonra Mars’a gitmişler. Mars kıpkırmızı kumlu bir gezegenmiş. Orada minik bir Marslı karşılamış Defne’yi. Marslı’nın üç tane tatlı gözü, yumuşacık yeşil elleri varmış. "Hoş geldin Defne!" demiş. "Bana yıldız şekeri yapmayı öğretir misin?" Defne çok mutlu olmuş. Birlikte parlak yıldızlardan toplamışlar, üzerine ay ışığı serpmişler ve nefis şekerler yapmışlar. Sonra şekerleri bütün gezegenlere dağıtmışlar. Herkes çok sevinmiş.
O sırada gökyüzünde bir sürü renkli dondurma bulutu belirmiş. Defne bulutlara dokunmuş, tatlı tatlı erimişler. O kadar eğlenmiş ki zaman nasıl geçmiş anlamamış. Ama sonra en parlak yıldız yanına gelmiş: "Defne, dünyadaki ailen seni özledi. Gitme zamanı." Defne biraz üzülmüş ama yıldız onu avutmuş: "Her gece pencereden bak, ben yine seninle olacağım."
Defne gözlerini kapatmış, açtığında kendi yatağındaymış. Pencereden dışarı bakmış, en parlak yıldız hâlâ ona göz kırpıyormuş. Defne gülümsemiş ve tatlı tatlı uykuya dalmış.
Ve Defne o geceden sonra her zaman şunu bilmiş: Uzayda bile en güzel şey, dostluk ve paylaşmaktır.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!