Çınar ve Kum Arabası

Bir zamanlar, kumsalın yanındaki küçük evinde Çınar adında sevimli bir bebek yaşarmış. Çınar’ın en sevdiği şey arabalarmış. Her gün oyuncak arabalarıyla oynar, vın vın sesler çıkararak evin içinde gezdirirmiş. Ama bu sabah uyandığında annesi ona sürpriz bir haber vermiş: "Bugün denize gidiyoruz, Çınar!" Minik Çınar çok mutlu olmuş, hemen en sevdiği kırmızı arabasını kaptığı gibi yola çıkmış.

Deniz kenarına vardıklarında, mavi sular pırıl pırıl parlıyormuş. Kumlar ılık ve yumuşacıkmış. Çınar elindeki kırmızı arabayı kumların üzerinde sürmeye başlamış. Ama bir de ne görsün? Minicik bir yengeç, kumların arasından başını çıkarmış. "Merhaba Çınar! Arabana beni de alır mısın?" demiş. Çınar gülümsemiş ve "Tabii ki! Haydi gel, deniz kıyısında bir gezintiye çıkalım!" demiş.

Kırmızı araba kumlarda hızla ilerlerken, yanlarına bir deniz kabuğu da katılmış. Deniz kabuğu, "Ben de sizinle gelmek istiyorum. Çınar, arabana beni de koyar mısın?" diye sormuş. Çınar, "Elbette! Yeter ki herkes mutlu olsun" diyerek deniz kabuğunu da arabasına almış. Böylece üç arkadaş birlikte yolculuk yapmaya başlamışlar.

Biraz ileride, küçük bir deniz yıldızı onları görünce "Ben de gelmek isterim!" diye seslenmiş. Çınar, "Gel tabii, herkese yer var bu arabada!" demiş. Artık arabada üç yolcu varmış: Yengeç, deniz kabuğu ve deniz yıldızı. Çınar arabasını sürerken hepsi neşeyle şarkı söylüyormuş.

Güneş yavaşça batarken, deniz dalgaları hafif hafif kıyıya vuruyormuş. Çınar arkadaşlarına veda etmiş. Onlar da "Yarın yine gel, birlikte oynayalım!" demiş. Çınar annesine sarılmış, gözleri kapanırken mırıldanmış: "Arkadaşlarla paylaşmak çok güzelmiş." Annesi onu sevgiyle öpmüş ve minik Çınar tatlı bir rüyaya dalmış.