Cemre ve Dostluk Çiçeği
Bir varmış, bir yokmuş. Uzak bir ormanın kıyısında, minik bir evde Cemre adında tatlı bir kız yaşarmış. Cemre her sabah uyanır, kuşların cıvıltısıyla dans eder, çiçeklere gülücükler atarmış. En çok da ormanda yürüyüş yapmayı severmiş.
Bir gün Cemre, ormanda yürürken parlak mavi bir çiçek görmüş. Çiçek çok güzelmiş, ama yaprakları hafifçe solgunmuş. Cemre çiçeğe yaklaşmış, “Merhaba küçük çiçek, neden üzgünsün?” diye sormuş. Çiçek hafifçe eğilmiş, “Yalnızım, dostum yok,” demiş.
Cemre’nin kalbi hemen ısınmış. “Merak etme, sana dost olurum!” demiş. Her gün çiçeğe su vermiş, güneşin tadını çıkarması için yapraklarını okşamış. Ama çiçek yine de tam açılmamış.
O gün minik bir tırtıl, bir kelebek ve bir arı Cemre’nin yanına gelmiş. “Biz de burada yaşıyoruz,” demiş tırtıl. “Neden birlikte çiçeğe yardım etmiyoruz?” Cemre çok sevinmiş. Kelebek kanatlarıyla çiçeğe taze rüzgar getirmiş, arı tatlı şarkılar söylemiş, tırtıl da toprağı gevşetmiş. Cemre hepsine teşekkür etmiş.
Birlikte çalışmışlar, gülmüşler, oynamışlar. O akşam güneş batarken, mavi çiçek birden açıvermiş. Işıl ışıl parlamış, etrafa mis gibi koku yayılmış. Çiçek gülümsemiş, “Artık yalnız değilim, hepiniz dostumsunuz,” demiş. Cemre, tırtıl, kelebek ve arı sevinçle el ele tutuşmuşlar.
O günden sonra Cemre anlamış ki dostluk, birlikte paylaşmak ve yardım etmekle büyürmüş. Ve herkes mutlu mesut yaşamış.
Bir gün Cemre, ormanda yürürken parlak mavi bir çiçek görmüş. Çiçek çok güzelmiş, ama yaprakları hafifçe solgunmuş. Cemre çiçeğe yaklaşmış, “Merhaba küçük çiçek, neden üzgünsün?” diye sormuş. Çiçek hafifçe eğilmiş, “Yalnızım, dostum yok,” demiş.
Cemre’nin kalbi hemen ısınmış. “Merak etme, sana dost olurum!” demiş. Her gün çiçeğe su vermiş, güneşin tadını çıkarması için yapraklarını okşamış. Ama çiçek yine de tam açılmamış.
O gün minik bir tırtıl, bir kelebek ve bir arı Cemre’nin yanına gelmiş. “Biz de burada yaşıyoruz,” demiş tırtıl. “Neden birlikte çiçeğe yardım etmiyoruz?” Cemre çok sevinmiş. Kelebek kanatlarıyla çiçeğe taze rüzgar getirmiş, arı tatlı şarkılar söylemiş, tırtıl da toprağı gevşetmiş. Cemre hepsine teşekkür etmiş.
Birlikte çalışmışlar, gülmüşler, oynamışlar. O akşam güneş batarken, mavi çiçek birden açıvermiş. Işıl ışıl parlamış, etrafa mis gibi koku yayılmış. Çiçek gülümsemiş, “Artık yalnız değilim, hepiniz dostumsunuz,” demiş. Cemre, tırtıl, kelebek ve arı sevinçle el ele tutuşmuşlar.
O günden sonra Cemre anlamış ki dostluk, birlikte paylaşmak ve yardım etmekle büyürmüş. Ve herkes mutlu mesut yaşamış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!