Göktuğ ve Aydede’nin Işık Yolculuğu
Bir zamanlar, yumuşacık bulutların üstünde yaşayan sevimli mi sevimli, iki yaşında bir çocuk varmış. Adı Göktuğ’muş. Göktuğ’un en sevdiği şeyler: annesi, babası, arabası, kedisi ve gökyüzündeki Aydede’ymiş.
Her akşam, annesi ve babası Göktuğ’u kucağına alır, pencereden Aydede’ye bakarlarmış. Göktuğ el sallar, “İyi geceler Aydede!” dermiş. Aydede de ona gülümsermiş.
Bir gece Göktuğ, minik kırmızı arabasını eline almış. Sevimli kedisi Pamuk da yanına kıvrılmış. Annesi ve babası el ele tutuşmuşlar. Hep birlikte, Aydede’nin ışığında yürüyüşe çıkmışlar.
Aydede o kadar parlakmış ki, yolları gümüş gibi parlıyormuş. Göktuğ, arabasını sürmüş, Pamuk da usulca yanında yürümüş. Annesi, “Bak Göktuğ, Aydede bize yol gösteriyor,” demiş. Babası da, “Sevgi dolu kalplere Aydede her zaman ışık olur,” diye eklemiş.
Yolda küçük bir kuş görmüşler. Kuşun kanadı hafifçe ağrıyormuş. Göktuğ hemen arabasından inmiş, annesi kuşu usulca kucağına almış, babası da ona yumuşak bir yuva yapmış. Göktuğ, “Geçer, geçer, sen iyi olacaksın,” demiş. Kuş, mutlulukla cik cik ötmüş.
Sonra hep birlikte Aydede’ye el sallamışlar. Aydede onlara, “İyi kalpli Göktuğ, senin sevgin her yere ışık saçıyor,” demiş. Göktuğ gülümsemiş, Pamuk mırlamış, annesi ve babası onu kucaklamış.
Eve dönmüşler. Göktuğ yatağına yatmış, Pamuk ayak ucuna kıvrılmış. Annesi ve babası ona bir ninni söylemiş. Göktuğ, Aydede’ye son bir kez el sallamış ve gözlerini kapatmış.
O gece rüyasında, arabasıyla Aydede’ye doğru uçmuş. Aydede ona, “Sevgiyle büyüyen çocuklar, hep mutlu olur,” demiş. Göktuğ, annesinin, babasının ve Pamuk’un sevgisiyle, huzur içinde uykuya dalmış.
Aydede de gökyüzünden ona gülümsemiş, tüm gece boyunca ışığını üzerinden eksik etmemiş.
Her akşam, annesi ve babası Göktuğ’u kucağına alır, pencereden Aydede’ye bakarlarmış. Göktuğ el sallar, “İyi geceler Aydede!” dermiş. Aydede de ona gülümsermiş.
Bir gece Göktuğ, minik kırmızı arabasını eline almış. Sevimli kedisi Pamuk da yanına kıvrılmış. Annesi ve babası el ele tutuşmuşlar. Hep birlikte, Aydede’nin ışığında yürüyüşe çıkmışlar.
Aydede o kadar parlakmış ki, yolları gümüş gibi parlıyormuş. Göktuğ, arabasını sürmüş, Pamuk da usulca yanında yürümüş. Annesi, “Bak Göktuğ, Aydede bize yol gösteriyor,” demiş. Babası da, “Sevgi dolu kalplere Aydede her zaman ışık olur,” diye eklemiş.
Yolda küçük bir kuş görmüşler. Kuşun kanadı hafifçe ağrıyormuş. Göktuğ hemen arabasından inmiş, annesi kuşu usulca kucağına almış, babası da ona yumuşak bir yuva yapmış. Göktuğ, “Geçer, geçer, sen iyi olacaksın,” demiş. Kuş, mutlulukla cik cik ötmüş.
Sonra hep birlikte Aydede’ye el sallamışlar. Aydede onlara, “İyi kalpli Göktuğ, senin sevgin her yere ışık saçıyor,” demiş. Göktuğ gülümsemiş, Pamuk mırlamış, annesi ve babası onu kucaklamış.
Eve dönmüşler. Göktuğ yatağına yatmış, Pamuk ayak ucuna kıvrılmış. Annesi ve babası ona bir ninni söylemiş. Göktuğ, Aydede’ye son bir kez el sallamış ve gözlerini kapatmış.
O gece rüyasında, arabasıyla Aydede’ye doğru uçmuş. Aydede ona, “Sevgiyle büyüyen çocuklar, hep mutlu olur,” demiş. Göktuğ, annesinin, babasının ve Pamuk’un sevgisiyle, huzur içinde uykuya dalmış.
Aydede de gökyüzünden ona gülümsemiş, tüm gece boyunca ışığını üzerinden eksik etmemiş.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!