Yusuf ve Sevimli Dinozor
Bir zamanlar, rengarenk çiçeklerle ve yumuşacık çimenlerle dolu bir bahçenin ortasında, küçük ve sevimli bir ev varmış. Bu evde, dünyanın en tatlı gülüşlü çocuğu, dört yaşındaki Yusuf yaşarmış. Yusuf’un en sevdiği şey, oyuncak dinozoru Dino imiş. Dino, yumuşak, yeşil ve her zaman gülümseyen bir dinozormuş.
Bir akşam, Yusuf yatağına yatmış, Dino’yu kucağına almış ve gözlerini kapatmış. Tam o sırada, odanın içinde parıldayan küçük yıldızlar belirmiş. Yıldızlardan biri, tatlı bir sesle fısıldamış: “Yusuf, bugün sihirli bir gece! Dino’nla birlikte ormana gidip yeni arkadaşlar edinmek ister misin?”
Yusuf heyecanla gülümsemiş ve başını sallamış. Bir anda, kendini yemyeşil bir ormanda bulmuş. Dino da yanındaymış, ama artık konuşabiliyormuş! “Merhaba Yusuf!” demiş Dino. “Bu ormanda yardıma ihtiyacı olan arkadaşlarımız var. Onlara yardım edelim mi?”
Yusuf hemen kabul etmiş. Yürürlerken, küçük bir tavşanla karşılaşmışlar. Tavşan, havuç sepetini taşıyamıyormuş. Yusuf ve Dino, sepeti birlikte taşımışlar. Tavşan çok sevinmiş ve “Teşekkür ederim, dostlarım!” demiş.
Sonra, bir kuş yuvasından düşen minik bir yumurta görmüşler. Yusuf, yumuşakça yumurtayı alıp yuvaya geri koymuş. Anne kuş, sevinçle şarkı söylemiş: “Cik cik cik, ne güzel bir dostluk!”
Yusuf ve Dino, ormanda gün boyu arkadaşlarına yardım etmişler. Akşam olunca, yıldızlar tekrar parlamış ve Yusuf’u yatağına geri getirmişler. Dino, Yusuf’un kulağına fısıldamış: “Yardımseverlik ve dostluk, en büyük sihirdir. İyi geceler, Yusuf!”
Yusuf, mutlu bir gülümsemeyle gözlerini kapatmış. Rüyasında, Dino’yla birlikte yeni arkadaşlarına yardım etmeye devam etmiş. Ve o gece, dünyanın en huzurlu uykusunu uyumuş.
Bir akşam, Yusuf yatağına yatmış, Dino’yu kucağına almış ve gözlerini kapatmış. Tam o sırada, odanın içinde parıldayan küçük yıldızlar belirmiş. Yıldızlardan biri, tatlı bir sesle fısıldamış: “Yusuf, bugün sihirli bir gece! Dino’nla birlikte ormana gidip yeni arkadaşlar edinmek ister misin?”
Yusuf heyecanla gülümsemiş ve başını sallamış. Bir anda, kendini yemyeşil bir ormanda bulmuş. Dino da yanındaymış, ama artık konuşabiliyormuş! “Merhaba Yusuf!” demiş Dino. “Bu ormanda yardıma ihtiyacı olan arkadaşlarımız var. Onlara yardım edelim mi?”
Yusuf hemen kabul etmiş. Yürürlerken, küçük bir tavşanla karşılaşmışlar. Tavşan, havuç sepetini taşıyamıyormuş. Yusuf ve Dino, sepeti birlikte taşımışlar. Tavşan çok sevinmiş ve “Teşekkür ederim, dostlarım!” demiş.
Sonra, bir kuş yuvasından düşen minik bir yumurta görmüşler. Yusuf, yumuşakça yumurtayı alıp yuvaya geri koymuş. Anne kuş, sevinçle şarkı söylemiş: “Cik cik cik, ne güzel bir dostluk!”
Yusuf ve Dino, ormanda gün boyu arkadaşlarına yardım etmişler. Akşam olunca, yıldızlar tekrar parlamış ve Yusuf’u yatağına geri getirmişler. Dino, Yusuf’un kulağına fısıldamış: “Yardımseverlik ve dostluk, en büyük sihirdir. İyi geceler, Yusuf!”
Yusuf, mutlu bir gülümsemeyle gözlerini kapatmış. Rüyasında, Dino’yla birlikte yeni arkadaşlarına yardım etmeye devam etmiş. Ve o gece, dünyanın en huzurlu uykusunu uyumuş.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!