Yağız’ın Macera Arabası
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşin en tatlı gülümsediği bir köyde, beş yaşındaki Yağız adında minik bir çocuk yaşarmış. Yağız’ın en sevdiği şey arabalarmış. Her gün oyuncak arabalarıyla saatlerce oynar, onlara maceralı yollar çizermiş. En sevdiği arabası ise kırmızı, parlak bir yarış arabasıymış.
Bir sabah, Yağız bahçede oynarken gökyüzünde rengârenk bir kuş görmüş. Kuş, gagasında küçük, altın bir anahtar taşıyormuş. Anahtar öyle güzel parlıyormuş ki Yağız’ın gözleri kamaşmış. Kuş, anahtarı Yağız’ın önüne bırakıp “Bu anahtar, arkadaşlık ormanındaki sihirli kapıyı açar. Ama kapıya ulaşmak için yardıma ihtiyacın var,” demiş ve uçup gitmiş.
Yağız, kırmızı arabasına atlamış. “Haydi, maceraya!” demiş. Yolda bir kaplumbağa görmüş. Kaplumbağa, “Yağız, kabuğum çok ağır, beni biraz taşır mısın?” demiş. Yağız, “Tabii ki!” diyerek kaplumbağayı arabasına almış. Biraz ileride bir tavşan, “Yağız, havuçlarımı düşürdüm, toplamama yardım eder misin?” demiş. Yağız durup tavşana yardım etmiş. Tavşan da minnetle “Teşekkürler, sana bir gökkuşağı boncuğu vereyim,” demiş.
Sonunda arkadaşlık ormanına varmışlar. Ortada rengârenk bir kapı varmış. Kapının üzerinde “Sevgiyle açılır” yazıyormuş. Yağız altın anahtarı çıkarmış, ama kapıda anahtar deliği yokmuş! Kaplumbağa, “Belki sevgiyle dokunmak gerek,” demiş. Yağız elini kapıya koyup “Sevgi dolu kalbimle açıl!” demiş. Kapı yavaşça aralanmış. İçerisi rengârenk çiçeklerle, kelebeklerle dolu bir bahçeymiş. Gökyüzünde Yağız’ın adını söyleyen bulutlar varmış. Tavşan boncuğu havaya fırlatmış, boncuk bir yıldıza dönüşüp “İyilik yap, mutluluğu bul” yazmış.
Yağız, arkadaşlarıyla dönüş yolunda sevinçle şarkı söylemiş. O günden sonra herkese yardım etmiş, çünkü en büyük maceranın sevgi dolu bir kalple yaşamak olduğunu anlamış. Kırmızı arabası da ona her zaman iyilik yolunda eşlik etmiş. Masal burada bitmiş, Yağız da uykunun tatlı kollarına dalmış.
Bir sabah, Yağız bahçede oynarken gökyüzünde rengârenk bir kuş görmüş. Kuş, gagasında küçük, altın bir anahtar taşıyormuş. Anahtar öyle güzel parlıyormuş ki Yağız’ın gözleri kamaşmış. Kuş, anahtarı Yağız’ın önüne bırakıp “Bu anahtar, arkadaşlık ormanındaki sihirli kapıyı açar. Ama kapıya ulaşmak için yardıma ihtiyacın var,” demiş ve uçup gitmiş.
Yağız, kırmızı arabasına atlamış. “Haydi, maceraya!” demiş. Yolda bir kaplumbağa görmüş. Kaplumbağa, “Yağız, kabuğum çok ağır, beni biraz taşır mısın?” demiş. Yağız, “Tabii ki!” diyerek kaplumbağayı arabasına almış. Biraz ileride bir tavşan, “Yağız, havuçlarımı düşürdüm, toplamama yardım eder misin?” demiş. Yağız durup tavşana yardım etmiş. Tavşan da minnetle “Teşekkürler, sana bir gökkuşağı boncuğu vereyim,” demiş.
Sonunda arkadaşlık ormanına varmışlar. Ortada rengârenk bir kapı varmış. Kapının üzerinde “Sevgiyle açılır” yazıyormuş. Yağız altın anahtarı çıkarmış, ama kapıda anahtar deliği yokmuş! Kaplumbağa, “Belki sevgiyle dokunmak gerek,” demiş. Yağız elini kapıya koyup “Sevgi dolu kalbimle açıl!” demiş. Kapı yavaşça aralanmış. İçerisi rengârenk çiçeklerle, kelebeklerle dolu bir bahçeymiş. Gökyüzünde Yağız’ın adını söyleyen bulutlar varmış. Tavşan boncuğu havaya fırlatmış, boncuk bir yıldıza dönüşüp “İyilik yap, mutluluğu bul” yazmış.
Yağız, arkadaşlarıyla dönüş yolunda sevinçle şarkı söylemiş. O günden sonra herkese yardım etmiş, çünkü en büyük maceranın sevgi dolu bir kalple yaşamak olduğunu anlamış. Kırmızı arabası da ona her zaman iyilik yolunda eşlik etmiş. Masal burada bitmiş, Yağız da uykunun tatlı kollarına dalmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!