Yusuf’un Yıldızlı Uzay Yolculuğu

Bir zamanlar Yusuf adında beş yaşında, neşeli mi neşeli bir çocuk varmış. Yusuf’un en sevdiği şey, kırmızı kumandalı arabasıymış. Onu her yerde yanında taşır, bahçede, evde, hatta tatilde bile yanından ayırmazmış.

Bir yaz günü Yusuf, ailesiyle birlikte açık havada, havuzlu bir tatile gitmiş. Havuzun suyu masmavi, gökyüzü pırıl pırıl parlıyormuş. Akşam olunca Yusuf, kumandalı arabasını yanına almış ve yatağına uzanmış. Pencereden gökyüzüne bakmış. Yıldızlar birer birer parlamaya başlamış.

Tam o sırada kumandalı arabasının farları hafifçe yanıp sönmüş. Yusuf şaşkınlıkla gülümsemiş. Araba sanki ona “Hadi, küçük bir yolculuğa çıkalım!” der gibiymiş. Yusuf kumandanın düğmesine yumuşakça basmış. Araba yavaşça havalanmış, minik bir uzay aracına dönüşmüş!

Yusuf arabasına binmiş ve yıldızların arasında süzülmeye başlamış. Gökyüzünde parlayan yıldızlar ona yol göstermiş. Biraz ilerleyince minik bir bulutun üstünde oturan bir ayıcık görmüş. Ayıcık, “Merhaba Yusuf! Yıldızımı kaybettim, onu bulmama yardım eder misin?” demiş. Yusuf hemen başını sallamış: “Elbette, arkadaş olalım ve birlikte arayalım!”

İkisi birlikte yıldızların arasında gezmişler. Yusuf’un kumandalı arabası, parlak ışığıyla yolu aydınlatmış. Sonunda küçük, pırıl pırıl bir yıldız bulmuşlar. Ayıcık çok sevinmiş ve Yusuf’a sarılmış. “Yardımseverliğin için çok teşekkür ederim!” demiş.

Yusuf, ayıcıkla vedalaşmış ve arabasıyla geri dönmüş. Yatağına uzandığında gökyüzü hâlâ pırıl pırılmış. Yusuf gülümsemiş ve gözlerini kapatmış. O gece, dostluk ve yardımseverlik dolu bir yolculuğun tatlı rüyasını görmüş.