Prenses Oyku ve Deniz Kabuğu Dostu
Bir varmış, bir yokmuş. Mavi denizlerin, yumuşacık kumların ve parlayan yıldızların olduğu güzel bir ülkede, Prenses Oyku adında dört yaşında tatlı mı tatlı bir kız yaşarmış. Prenses Oyku’nun en sevdiği şey, deniz kenarında yürümek ve deniz kabukları toplamakmış. Saçları rüzgârda dalgalanır, gülüşü güneş gibi parlarrmış.
Bir akşam, Prenses Oyku altın rengi kovasını ve küçük küreğini alıp deniz kenarına gitmiş. Dalgalar usulca kuma vuruyor, martılar neşeyle uçuyormuş. Oyku eğilip kumu kazarken, pembe ve beyaz çizgili, minicik bir deniz kabuğu bulmuş. Kabuğu kulağına götürmüş. İçinden “Şşşş… merhaba Prenses Oyku!” diye bir ses gelmiş.
Oyku çok şaşırmış. “Sen kimsin?” diye sormuş. Minik kabuk konuşmuş: “Ben Deniz Kabuğu Dostu’yum. Denizlerin en derin yerlerinden geldim. Bütün deniz canlıları seni çok seviyor. Ama bugün küçük bir yengeç kardeşimiz yolunu kaybetmiş. Ona yardım eder misin?”
Prenses Oyku hemen başını sallamış. “Elbette yardım ederim! Dostlarımıza yardım etmek çok güzel bir şey.” Deniz Kabuğu Dostu, Oyku’ya yolu göstermiş. Birlikte kumların arasında yürümüşler. Oyku, küçük yengeci bulmuş. Yengeç, bir taşın arkasına saklanmış, korkuyla titriyormuş. Oyku usulca eğilip, “Merhaba küçük dostum, korkma. Seni annene götüreceğim,” demiş. Yengeci avucuna almış, yuvasına bırakmış. Yengeç sevinçle kıskaçlarını sallamış.
Deniz Kabuğu Dostu, “Sen ne kadar iyi kalpli bir prensesin!” demiş. “İşte bu yüzden denizler seni çok seviyor. Yardım etmek, paylaşmak ve dostluk en büyük hazinedir.”
Oyku gülümsemiş. Gökyüzünde yıldızlar birer birer parlamaya başlamış. Deniz Kabuğu Dostu’nu kovasına koymuş, eve dönmüş. Annesi onu sıcak bir battaniyeyle sarıp yatağına yatırmış. Oyku, deniz kabuğunu kulağına götürüp uykuya dalmış. Rüyasında denizatları, yunuslar ve rengârenk balıklarla dans etmiş.
O gece Prenses Oyku, kalbinde sevgiyle, yastığında deniz kabuğuyla, mutlu ve huzurlu bir uykuya dalmış. İyi geceler, tatlı rüyalar Prenses Oyku.
Bir akşam, Prenses Oyku altın rengi kovasını ve küçük küreğini alıp deniz kenarına gitmiş. Dalgalar usulca kuma vuruyor, martılar neşeyle uçuyormuş. Oyku eğilip kumu kazarken, pembe ve beyaz çizgili, minicik bir deniz kabuğu bulmuş. Kabuğu kulağına götürmüş. İçinden “Şşşş… merhaba Prenses Oyku!” diye bir ses gelmiş.
Oyku çok şaşırmış. “Sen kimsin?” diye sormuş. Minik kabuk konuşmuş: “Ben Deniz Kabuğu Dostu’yum. Denizlerin en derin yerlerinden geldim. Bütün deniz canlıları seni çok seviyor. Ama bugün küçük bir yengeç kardeşimiz yolunu kaybetmiş. Ona yardım eder misin?”
Prenses Oyku hemen başını sallamış. “Elbette yardım ederim! Dostlarımıza yardım etmek çok güzel bir şey.” Deniz Kabuğu Dostu, Oyku’ya yolu göstermiş. Birlikte kumların arasında yürümüşler. Oyku, küçük yengeci bulmuş. Yengeç, bir taşın arkasına saklanmış, korkuyla titriyormuş. Oyku usulca eğilip, “Merhaba küçük dostum, korkma. Seni annene götüreceğim,” demiş. Yengeci avucuna almış, yuvasına bırakmış. Yengeç sevinçle kıskaçlarını sallamış.
Deniz Kabuğu Dostu, “Sen ne kadar iyi kalpli bir prensesin!” demiş. “İşte bu yüzden denizler seni çok seviyor. Yardım etmek, paylaşmak ve dostluk en büyük hazinedir.”
Oyku gülümsemiş. Gökyüzünde yıldızlar birer birer parlamaya başlamış. Deniz Kabuğu Dostu’nu kovasına koymuş, eve dönmüş. Annesi onu sıcak bir battaniyeyle sarıp yatağına yatırmış. Oyku, deniz kabuğunu kulağına götürüp uykuya dalmış. Rüyasında denizatları, yunuslar ve rengârenk balıklarla dans etmiş.
O gece Prenses Oyku, kalbinde sevgiyle, yastığında deniz kabuğuyla, mutlu ve huzurlu bir uykuya dalmış. İyi geceler, tatlı rüyalar Prenses Oyku.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!