Atlas ve Konuşan Arabası

Bir zamanlar Atlas adında, üç yaşında çok tatlı bir çocuk varmış. Atlas arabaları çok severmiş. Kırmızı, mavi, sarı, yeşil… Her renkten arabası varmış. Ama en sevdiği, yumuşacık minderiyle oynadığı oyuncak arabasıymış.

Bir akşam, Atlas uyumaya hazırlanırken oyuncak arabası usulca konuşuvermiş: “Merhaba Atlas! Benim adım Fıstık. Bugün seninle güzel bir yolculuğa çıkmak ister misin?”

Atlas gülümsemiş: “Evet, çok isterim!”

Fıstık araba, Atlas’ı yumuşacık koltuğuna oturtmuş ve pıtır pıtır yola çıkmışlar. İlk olarak rengârenk çiçeklerin olduğu bir bahçeye varmışlar. Orada küçük bir arıyla tanışmışlar. Arı, “Çiçekleri sulamama yardım eder misiniz?” diye sormuş. Atlas hemen kovasını almış ve çiçekleri sulamış. Arı çok sevinmiş: “Teşekkürler Atlas! Çiçekler senin sayende mutlu oldu.”

Sonra Fıstık araba ile ormana doğru gitmişler. Yolda küçük bir kaplumbağa görmüşler. Kaplumbağa yavaşça yürüyormuş. Atlas, “Seni gideceğin yere kadar götürebiliriz,” demiş. Kaplumbağayı nazikçe arabaya bindirmişler ve yumuşak bir hızla evine bırakmışlar. Kaplumbağa, “Arkadaşlar birbirine yardım edince yol daha güzel oluyor,” demiş.

Gökyüzü yavaşça kızıllaşmış. Fıstık araba, “Artık eve dönme zamanı,” demiş. Atlas, “Bugün çok güzel bir gündü,” diye fısıldamış. Eve döndüklerinde Atlas’ın annesi onu bekliyormuş. Atlas, annesine gün boyu yaşadıklarını anlatmış.

Annesi onu yumuşacık yatağına yatırmış. Fıstık araba da yanındaki mindere yerleşmiş. Atlas gözlerini kapatırken, “İyi geceler Fıstık,” demiş. Fıstık usulca cevap vermiş: “İyi geceler Atlas. Unutma, paylaşmak ve yardım etmek her şeyi güzelleştirir.”

Atlas, tatlı bir gülümsemeyle uykuya dalmış. Rüyasında yine Fıstık arabasıyla yeni dostlar edinmiş.