Alâ ve Işıltılı Prenses Bahçesi
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşin en tatlı gülümsediği, çiçeklerin en güzel koktuğu bir ülkede, minicik bir kız yaşarmış. Bu kızın adı Alâ'ymış. Alâ, her gece uyumadan önce annesinin anlattığı prenses masallarını dinler, gökyüzündeki yıldızlara bakıp "Ben de bir prenses olsaydım, ne yapardım acaba?" diye düşünürmüş.
Bir akşam, Alâ pencereden dışarı bakarken, bahçesindeki en büyük gülün yapraklarının arasından minicik, ışıl ışıl bir ışık süzülmüş. Bu ışık, yavaşça Alâ'nın odasına girmiş ve yatağının kenarına konmuş. Işık birden parlayınca, içinden gülümseyen, altın saçlı, elmas tacı olan bir prenses çıkmış. Prenses, Alâ'ya "Merhaba küçük dostum! Ben Işıltı Prensesi'yim. Senin gibi iyi kalpli çocukları ziyaret etmeyi çok severim." demiş.
Alâ çok sevinmiş. "Ben de senin gibi bir prenses olmak istiyorum!" demiş. Işıltı Prensesi gülümseyerek "Ama sen zaten bir prenses kalbine sahipsin Alâ. Gerçek prenseslik, parlak elbiseler giymek değil; etrafına sevgi ve neşe saçmaktır. Hadi, sana bunu göstereyim!" demiş.
Prenses, elindeki sihirli asasını sallamış. O anda Alâ'nın odası, rengarenk çiçeklerle dolu, kelebeklerin uçuştuğu, kuşların şarkı söylediği kocaman bir bahçeye dönüşmüş. Bahçenin ortasında, yemyeşil bir ağacın altında, üzgün görünen minicik bir tavşan oturuyormuş. Alâ hemen yanına koşmuş. "Neden üzgünsün minik tavşan?" diye sormuş. Tavşan, "Havuçlarımı kaybettim, çok acıktım." demiş. Alâ, hiç düşünmeden cebindeki kurabiyeyi çıkarıp tavşana uzatmış. "Al, bunu ye. Benimle paylaşabilirsin." demiş. Tavşan kurabiyeyi yiyince neşelenmiş, zıplamaya başlamış.
O sırada gökyüzünden bir kuş süzülmüş, kanadından bir tüy düşürmüş. Alâ tüyü alıp kuşa geri vermiş. Kuş, "Teşekkür ederim Alâ! Sen çok düşüncelisin." diye ötmüş. Işıltı Prensesi, Alâ'ya dönüp "Gördün mü? Senin gülümsemen ve yardım etmen, tüm bu bahçeyi aydınlattı. İşte gerçek prenseslik budur. Kalbindeki sevgi, en parlak taçtan daha değerlidir." demiş.
Alâ, prensesin sözlerini duyunca içi ısınmış. "Artık biliyorum! Ben de bir prensesim, çünkü sevgiyi paylaşıyorum!" demiş. Işıltı Prensesi, Alâ'nın alnına bir öpücük kondurmuş. "Uyku vakti geldi güzel prenses. Yarın da sevgiyle uyan." demiş. Bahçe kaybolmuş, oda yeniden sakinleşmiş. Alâ, yatağında gözlerini kapatırken, kalbinde kocaman bir mutluluk hissetmiş. Rüyasında, tüm arkadaşlarıyla birlikte ışıl ışıl bir bahçede oynamış. Ve her gece, o ışıltılı prensesi hatırlayarak, sevgi dolu kalbiyle huzurla uyumuş.
Ve masal burada bitmiş. İyi geceler, sevgi dolu prenses Alâ.
Bir akşam, Alâ pencereden dışarı bakarken, bahçesindeki en büyük gülün yapraklarının arasından minicik, ışıl ışıl bir ışık süzülmüş. Bu ışık, yavaşça Alâ'nın odasına girmiş ve yatağının kenarına konmuş. Işık birden parlayınca, içinden gülümseyen, altın saçlı, elmas tacı olan bir prenses çıkmış. Prenses, Alâ'ya "Merhaba küçük dostum! Ben Işıltı Prensesi'yim. Senin gibi iyi kalpli çocukları ziyaret etmeyi çok severim." demiş.
Alâ çok sevinmiş. "Ben de senin gibi bir prenses olmak istiyorum!" demiş. Işıltı Prensesi gülümseyerek "Ama sen zaten bir prenses kalbine sahipsin Alâ. Gerçek prenseslik, parlak elbiseler giymek değil; etrafına sevgi ve neşe saçmaktır. Hadi, sana bunu göstereyim!" demiş.
Prenses, elindeki sihirli asasını sallamış. O anda Alâ'nın odası, rengarenk çiçeklerle dolu, kelebeklerin uçuştuğu, kuşların şarkı söylediği kocaman bir bahçeye dönüşmüş. Bahçenin ortasında, yemyeşil bir ağacın altında, üzgün görünen minicik bir tavşan oturuyormuş. Alâ hemen yanına koşmuş. "Neden üzgünsün minik tavşan?" diye sormuş. Tavşan, "Havuçlarımı kaybettim, çok acıktım." demiş. Alâ, hiç düşünmeden cebindeki kurabiyeyi çıkarıp tavşana uzatmış. "Al, bunu ye. Benimle paylaşabilirsin." demiş. Tavşan kurabiyeyi yiyince neşelenmiş, zıplamaya başlamış.
O sırada gökyüzünden bir kuş süzülmüş, kanadından bir tüy düşürmüş. Alâ tüyü alıp kuşa geri vermiş. Kuş, "Teşekkür ederim Alâ! Sen çok düşüncelisin." diye ötmüş. Işıltı Prensesi, Alâ'ya dönüp "Gördün mü? Senin gülümsemen ve yardım etmen, tüm bu bahçeyi aydınlattı. İşte gerçek prenseslik budur. Kalbindeki sevgi, en parlak taçtan daha değerlidir." demiş.
Alâ, prensesin sözlerini duyunca içi ısınmış. "Artık biliyorum! Ben de bir prensesim, çünkü sevgiyi paylaşıyorum!" demiş. Işıltı Prensesi, Alâ'nın alnına bir öpücük kondurmuş. "Uyku vakti geldi güzel prenses. Yarın da sevgiyle uyan." demiş. Bahçe kaybolmuş, oda yeniden sakinleşmiş. Alâ, yatağında gözlerini kapatırken, kalbinde kocaman bir mutluluk hissetmiş. Rüyasında, tüm arkadaşlarıyla birlikte ışıl ışıl bir bahçede oynamış. Ve her gece, o ışıltılı prensesi hatırlayarak, sevgi dolu kalbiyle huzurla uyumuş.
Ve masal burada bitmiş. İyi geceler, sevgi dolu prenses Alâ.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!