Ömer ve Küçük Deniz Fili

Bir varmış, bir yokmuş. Masmavi denizlerin kıyısında, küçük bir evde Ömer adında bir çocuk yaşarmış. Ömer, en çok filler severmiş. Odasında kocaman bir fil oyuncağı varmış, ama onun en büyük hayali gerçek bir fil görmekmiş.

Bir sabah, Ömer sahilde kumdan kaleler yaparken, denizden tatlı bir ses duymuş. "Merrrrhaba!" diyormuş bu ses. Ömer başını kaldırdığında, küçük, sevimli bir fil görmüş. Bu fil, masmavi pullarla kaplıymış ve hortumu yerine minik bir baloncuk makinesi varmış.

"Ben Fino, denizlerin küçük filiyim," demiş fil. "Sana denizin altındaki arkadaşlarımı göstermek istiyorum."

Ömer çok sevinmiş. Fino'nun baloncukları onları nazikçe kaldırmış ve denizin altına götürmüş. Orada rengârenk mercanlar, gümüş gibi parlayan balıklar ve şarkı söyleyen deniz atları varmış. Herkes Ömer'i ve Fino'yu sevgiyle karşılamış.

Minik bir yengeç, kocaman bir midyeyi açmaya çalışıyormuş ama gücü yetmiyormuş. Ömer hemen yardım etmiş. "Birlikte çalışalım," demiş. Fino da hortumundan çıkan baloncuklarla midyeyi hafifçe kaldırmış. Midye açılmış ve içinden parlak bir inci çıkmış. Yengeç çok mutlu olmuş ve inciciği Ömer'e hediye etmiş.

Akşam olurken, Fino, Ömer'i sahile geri götürmüş. "Yarın yine gelir misin?" diye sormuş. Ömer, "Elbette, sen çok iyi bir arkadaşsın," demiş.

O gece Ömer yatağına yattığında, yastığının altındaki inci usulca parlamış. Fino'nun baloncukları odasında dans eder gibi süzülmüş. Ömer, gözlerini kapattığında denizin altında Fino'yla tekrar oynadığını hayal etmiş.

Ve Ömer, sevgi dolu bir rüyaya dalmış. Çünkü dostluk ve yardımlaşma, en güzel uykuların anahtarıymış.

İyi geceler, sevgili Ömer. İyi geceler, küçük deniz fili Fino.