Kıvanç Asaf ve Hayvan Dostlarının Yardımlaşması

Bir zamanlar, küçük Kıvanç Asaf isminde neşeli bir çocuk varmış. Onun en sevdiği şey, kırmızı rengarenk bir arabaymış. Her gün arabasını alır, bahçede oynarmış. Bir sabah, Kıvanç Asaf arabasını sürerken, minik bir tavşan yanına gelmiş. Tavşan, "Merhaba Kıvanç Asaf! Ormandaki hayvan dostlarımın yardıma ihtiyacı var. Nehir kenarındaki meyve ağaçları çok yüksek, meyvelere ulaşamıyoruz. Acaba arabanla bize yardım eder misin?" demiş.

Kıvanç Asaf hemen "Tabii ki!" diye cevap vermiş. Arabasına atlamış ve tavşanın peşinden ormana gitmiş. Ormanda bir sincap, bir kirpi ve bir kuş onları bekliyormuş. Hepsi çok mutlu olmuş. Kıvanç Asaf arabasını ağacın altına sürmüş. Sincap dallara tırmanmış, meyveleri koparıp arabaya koymuş. Kirpi dikenleriyle yaprakları temizlemiş. Kuş da şarkı söyleyerek onlara neşe katmış.

Birlikte çalışarak arabayı kısa sürede meyvelerle doldurmuşlar. Sonra tüm hayvanlar, meyveleri paylaşmak için ormanın ortasındaki büyük taşın üzerine koymuş. Kıvanç Asaf da onlara katılmış. Herkes bir meyve almış ve afiyetle yemiş. O gün Kıvanç Asaf, yardımlaşmanın ve paylaşmanın ne kadar güzel olduğunu öğrenmiş. Akşam olunca, annesi ona sarılmış ve "Ne kadar iyi bir kalbin var, oğlum!" demiş. Kıvanç Asaf, arabasının yanında uykuya dalmış. Rüyasında bile hayvan dostlarıyla oynamış. Ve her gece olduğu gibi, o gece de huzur içinde uyumuş.