Nihan ve Orman Dostları
Bir zamanlar, yemyeşil tepelerin arasında, rengarenk çiçeklerle dolu bir köyde Nihan adında tatlı mı tatlı, altı yaşında bir kız çocuğu yaşarmış. Nihan doğayı çok severmiş; her sabah kalkınca bahçedeki çiçeklere günaydın dermiş.
Bir gün öğretmeni sınıfta, “Yarın hep birlikte ormana doğa yürüyüşüne gideceğiz,” demiş. Nihan o kadar sevinmiş ki, akşam olmak bilmemiş. Ertesi sabah arkadaşlarıyla birlikte ormana doğru yola çıkmışlar. Öğretmenleri herkese seslenmiş: “Doğayı sevelim, ona zarar vermeyelim, birlikte keşfedelim!”
Ormanın içinde yürürken Nihan, ağaçların arasından küçük bir tay görmüş. Tay, annesinden ayrı kalmış ve bir çalılığın yanında duruyormuş. Nihan hemen arkadaşlarını çağırmış. Hep birlikte, öğretmenlerinin yardımıyla tayın annesini bulmuşlar. Anne at, tayını görünce mutlulukla kişnemiş, Nihan ve arkadaşları da sevinçle el çırpmışlar.
O günden sonra Nihan her hafta arkadaşlarıyla ormana gidip hayvanları ziyaret edermiş. Bir gün ormanda bir sincap görmüşler, bir gün bir kaplumbağa. Her seferinde birbirlerine yardım etmişler, buldukları meşe palamutlarını paylaşmışlar. Nihan öğretmenine, “Doğa bizim en büyük arkadaşımız,” demiş. Öğretmeni gülümsemiş: “Ve dostluk da en güzel hazine, Nihan.”
Akşam olunca Nihan eve dönmüş. Yatağına yatmadan önce pencereden yıldızlara bakmış ve fısıldamış: “İyi geceler dostlarım, yarın yine görüşürüz.” Sonra tatlı bir uykuya dalmış, rüyasında atlarla ve arkadaşlarıyla yeşil çayırlarda koşuyormuş.
Ve böylece Nihan, her gün dostluğun ve doğanın güzelliğini paylaşarak mutlu mutlu yaşamış.
Bir gün öğretmeni sınıfta, “Yarın hep birlikte ormana doğa yürüyüşüne gideceğiz,” demiş. Nihan o kadar sevinmiş ki, akşam olmak bilmemiş. Ertesi sabah arkadaşlarıyla birlikte ormana doğru yola çıkmışlar. Öğretmenleri herkese seslenmiş: “Doğayı sevelim, ona zarar vermeyelim, birlikte keşfedelim!”
Ormanın içinde yürürken Nihan, ağaçların arasından küçük bir tay görmüş. Tay, annesinden ayrı kalmış ve bir çalılığın yanında duruyormuş. Nihan hemen arkadaşlarını çağırmış. Hep birlikte, öğretmenlerinin yardımıyla tayın annesini bulmuşlar. Anne at, tayını görünce mutlulukla kişnemiş, Nihan ve arkadaşları da sevinçle el çırpmışlar.
O günden sonra Nihan her hafta arkadaşlarıyla ormana gidip hayvanları ziyaret edermiş. Bir gün ormanda bir sincap görmüşler, bir gün bir kaplumbağa. Her seferinde birbirlerine yardım etmişler, buldukları meşe palamutlarını paylaşmışlar. Nihan öğretmenine, “Doğa bizim en büyük arkadaşımız,” demiş. Öğretmeni gülümsemiş: “Ve dostluk da en güzel hazine, Nihan.”
Akşam olunca Nihan eve dönmüş. Yatağına yatmadan önce pencereden yıldızlara bakmış ve fısıldamış: “İyi geceler dostlarım, yarın yine görüşürüz.” Sonra tatlı bir uykuya dalmış, rüyasında atlarla ve arkadaşlarıyla yeşil çayırlarda koşuyormuş.
Ve böylece Nihan, her gün dostluğun ve doğanın güzelliğini paylaşarak mutlu mutlu yaşamış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!