Ada ve Minik Kedi
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşli bir sabah, küçük Ada bahçede oynuyormuş. Çiçekleri kokluyor, kelebekleri seyrediyormuş. Tam o sırada, minik bir miyavlama duymuş. "Miyav, miyav!" Ses nereden geliyormuş? Ada dikkatlice bakmış. Bir gül fidanının altında, minicik, yumuşacık bir kedi yavrusu duruyormuş. Kedinin tüyleri süt beyazı, gözleri ise iki zümrüt gibi parlakmış.
Ada hemen yanına gitmiş. "Merhaba küçük kedi," demiş gülümseyerek. "Sen nereden geldin?" Kedi, Ada'nın elini koklamış ve mırlamaya başlamış. Ada çok mutlu olmuş. Kedinin aç olabileceğini düşünmüş. Hemen eve koşup bir kase süt getirmiş. Kedi sütü içmiş, sonra da Ada'nın kucağına kıvrılıp uyumuş.
O günden sonra Ada ve kedicik hep birlikte oynamışlar. Ada ona "Pamuk" adını vermiş. Pamuk, Ada'nın en iyi arkadaşı olmuş. Beraber bahçede koşmuşlar, renkli toplarla oynamışlar. Ada, Pamuk'a şarkılar söylemiş, Pamuk da ona mırıldayarak eşlik etmiş.
Bir gün Pamuk'un üzgün olduğunu fark etmiş Ada. "Neyin var küçük dostum?" diye sormuş. Pamuk, başını sallayarak evin arkasına doğru bakmış. Ada anlamış: Pamuk ailesini özlemiş. Ada, Pamuk'u alıp bahçenin arkasına gitmiş. Orada, bir ağacın altında başka kediler varmış. Pamuk hemen yanlarına koşmuş, annesine sarılmış.
Ada çok sevinmiş. Pamuk'un ailesini bulmasına yardım ettiği için içi ısınmış. Pamuk, Ada'ya son bir kez mırlamış ve "Miyav!" demiş. Sanki "Teşekkür ederim, beni anneme kavuşturduğun için" diyormuş.
O akşam, annesi Ada'yı yatağına yatırırken Ada şöyle demiş: "Anne, arkadaşlara yardım etmek ne güzel! Pamuk'u çok seviyorum ve onun mutlu olması beni de mutlu ediyor." Annesi, Ada'nın saçlarını okşamış: "Ne kadar iyi kalpli bir çocuksun Ada. Dostluk, paylaşmak ve yardım etmekle daha da güzelleşir."
Ada, o gece rüyasında Pamuk'la bulutların üzerinde oynarken görmüş. İkisi de gülüyormuş. Gökyüzü masmavi, kalpleri sevgi doluymuş.
Ada hemen yanına gitmiş. "Merhaba küçük kedi," demiş gülümseyerek. "Sen nereden geldin?" Kedi, Ada'nın elini koklamış ve mırlamaya başlamış. Ada çok mutlu olmuş. Kedinin aç olabileceğini düşünmüş. Hemen eve koşup bir kase süt getirmiş. Kedi sütü içmiş, sonra da Ada'nın kucağına kıvrılıp uyumuş.
O günden sonra Ada ve kedicik hep birlikte oynamışlar. Ada ona "Pamuk" adını vermiş. Pamuk, Ada'nın en iyi arkadaşı olmuş. Beraber bahçede koşmuşlar, renkli toplarla oynamışlar. Ada, Pamuk'a şarkılar söylemiş, Pamuk da ona mırıldayarak eşlik etmiş.
Bir gün Pamuk'un üzgün olduğunu fark etmiş Ada. "Neyin var küçük dostum?" diye sormuş. Pamuk, başını sallayarak evin arkasına doğru bakmış. Ada anlamış: Pamuk ailesini özlemiş. Ada, Pamuk'u alıp bahçenin arkasına gitmiş. Orada, bir ağacın altında başka kediler varmış. Pamuk hemen yanlarına koşmuş, annesine sarılmış.
Ada çok sevinmiş. Pamuk'un ailesini bulmasına yardım ettiği için içi ısınmış. Pamuk, Ada'ya son bir kez mırlamış ve "Miyav!" demiş. Sanki "Teşekkür ederim, beni anneme kavuşturduğun için" diyormuş.
O akşam, annesi Ada'yı yatağına yatırırken Ada şöyle demiş: "Anne, arkadaşlara yardım etmek ne güzel! Pamuk'u çok seviyorum ve onun mutlu olması beni de mutlu ediyor." Annesi, Ada'nın saçlarını okşamış: "Ne kadar iyi kalpli bir çocuksun Ada. Dostluk, paylaşmak ve yardım etmekle daha da güzelleşir."
Ada, o gece rüyasında Pamuk'la bulutların üzerinde oynarken görmüş. İkisi de gülüyormuş. Gökyüzü masmavi, kalpleri sevgi doluymuş.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!