Alperen ve Gökyüzü Arabası
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşli bir sabah, minik Alperen pencereden dışarı bakıyormuş. Gökyüzü masmavi, bulutlar pamuk gibi yumuşacık görünüyormuş. Alperen’in en sevdiği şey arabalarmış. Kırmızı arabası, mavi arabası, sarı arabası… Ama hiçbiri uçamıyormuş.
O sırada parlak bir yıldız kaymış ve Alperen’in odasının camına minik bir araba düşmüş. Tıkır tıkır! Alperen heyecanla camı açmış. Araba gümüş rengindeymiş, tekerlekleri yokmuş ama üzerinde minik ışıklar yanıyormuş. Araba, “Bip bip! Merhaba Alperen! Ben Gökyüzü Arabası’yım. Seni yıldızlara götürmek için geldim!” demiş.
Alperen çok sevinmiş. Arabaya binmiş ve birlikte gökyüzüne yükselmişler. Bulutların üstünde yumuşacık bir yolda ilerlemişler. Gökyüzü Arabası, Alperen’e demiş ki: “Bak, şuradaki pembe bulut, pamuk şeker gibi! Ona dokunmak ister misin?” Alperen elini uzatmış ve buluta dokunmuş. Ne kadar tatlıymış!
Sonra Ay’a yaklaşmışlar. Ay, onlara gülümsemiş ve “Hoş geldiniz sevgili dostlar!” demiş. Alperen, Ay’ın ışıltısına hayran kalmış. “Ay’a neden bu kadar uzaktan bakarız?” diye sormuş. Gökyüzü Arabası, “Çünkü Ay, gece bize ışık verir ve uyurken bizi korur,” demiş.
Yolculuklarına devam etmişler. Minik yıldızlar etraflarında dans ediyormuş. Alperen, yıldızlara el sallamış. Onlar da “Pır pır!” diye ışık saçmışlar. Gökyüzü Arabası, “Yıldızlar, herkese sevgiyle parlar. Sen de sevgi dolu bir kalbinle herkese ışık olabilirsin,” demiş.
Alperen çok mutluymuş. Birden esnemeye başlamış. Gökyüzü Arabası, “Artık eve dönme vakti geldi,” demiş. Yumuşacık bir kayışla Alperen’i sarmış ve evine götürmüş. Alperen yatağına uzanırken, araba “Bip bip! Yarın yine gelirim, ama şimdi uyku zamanı!” demiş.
Alperen, gökyüzüyle dolu tatlı bir rüyaya dalmış. Rüyasında, arabasıyla bulutlarda gezmiş, yıldızlarla oynamış. Sabah olduğunda, “Ne güzel bir maceraydı!” diye gülümsemiş.
Ve Alperen, her gece gökyüzüne bakarken, yıldızların kendisine göz kırptığını hissetmiş. Çünkü sevgi, her yerde ve herkeste varmış. Gökyüzü Arabası’nın sevgisi de onun kalbinde hep kalmış.
Ninni, ninni Alperen,
Yıldızlar sarsın seni,
Sevgiyle dolsun uykun,
Sabaha uyan gülümse.
Son.
O sırada parlak bir yıldız kaymış ve Alperen’in odasının camına minik bir araba düşmüş. Tıkır tıkır! Alperen heyecanla camı açmış. Araba gümüş rengindeymiş, tekerlekleri yokmuş ama üzerinde minik ışıklar yanıyormuş. Araba, “Bip bip! Merhaba Alperen! Ben Gökyüzü Arabası’yım. Seni yıldızlara götürmek için geldim!” demiş.
Alperen çok sevinmiş. Arabaya binmiş ve birlikte gökyüzüne yükselmişler. Bulutların üstünde yumuşacık bir yolda ilerlemişler. Gökyüzü Arabası, Alperen’e demiş ki: “Bak, şuradaki pembe bulut, pamuk şeker gibi! Ona dokunmak ister misin?” Alperen elini uzatmış ve buluta dokunmuş. Ne kadar tatlıymış!
Sonra Ay’a yaklaşmışlar. Ay, onlara gülümsemiş ve “Hoş geldiniz sevgili dostlar!” demiş. Alperen, Ay’ın ışıltısına hayran kalmış. “Ay’a neden bu kadar uzaktan bakarız?” diye sormuş. Gökyüzü Arabası, “Çünkü Ay, gece bize ışık verir ve uyurken bizi korur,” demiş.
Yolculuklarına devam etmişler. Minik yıldızlar etraflarında dans ediyormuş. Alperen, yıldızlara el sallamış. Onlar da “Pır pır!” diye ışık saçmışlar. Gökyüzü Arabası, “Yıldızlar, herkese sevgiyle parlar. Sen de sevgi dolu bir kalbinle herkese ışık olabilirsin,” demiş.
Alperen çok mutluymuş. Birden esnemeye başlamış. Gökyüzü Arabası, “Artık eve dönme vakti geldi,” demiş. Yumuşacık bir kayışla Alperen’i sarmış ve evine götürmüş. Alperen yatağına uzanırken, araba “Bip bip! Yarın yine gelirim, ama şimdi uyku zamanı!” demiş.
Alperen, gökyüzüyle dolu tatlı bir rüyaya dalmış. Rüyasında, arabasıyla bulutlarda gezmiş, yıldızlarla oynamış. Sabah olduğunda, “Ne güzel bir maceraydı!” diye gülümsemiş.
Ve Alperen, her gece gökyüzüne bakarken, yıldızların kendisine göz kırptığını hissetmiş. Çünkü sevgi, her yerde ve herkeste varmış. Gökyüzü Arabası’nın sevgisi de onun kalbinde hep kalmış.
Ninni, ninni Alperen,
Yıldızlar sarsın seni,
Sevgiyle dolsun uykun,
Sabaha uyan gülümse.
Son.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!