Metehan ve Hayvan Arkadaşları
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşli bir sabah, küçük Metehan uyanmış. Pencereden bakınca bahçede bir sürü hayvan görmüş. Bir aslan, bir fil, bir zürafa ve daha niceleri. Metehan çok sevinmiş. En sevdiği hayvan olan aslan ona doğru gülümsemiş.
Metehan hemen dışarı koşmuş. Aslan, “Merhaba Metehan, seninle oynamak istiyoruz,” demiş. Metehan, “Ben de sizinle oynamak isterim ama arabamı da getirebilir miyim?” diye sormuş. Bütün hayvanlar “Tabii ki!” diye bağırmış.
Metehan kırmızı oyuncak arabasını almış. Aslan arabayı iteklemiş, zürafa uzun boynuyla yön vermiş, fil ise hortumuyla arabayı yokuş yukarı çıkarmış. Hep birlikte bahçede bir yarış parkuru yapmışlar. Metehan arabayı sürerken hayvanlar neşeyle alkışlamış.
Oyun oynarken küçük bir tavşan gelmiş. Tavşan üzgünmüş çünkü havucunu kaybetmiş. Metehan hemen arkadaşlarına, “Hadi tavşana yardım edelim,” demiş. Aslan bahçeyi koklamış, fil hortumuyla çalıları aralamış, zürafa uzaktan havuçları görmüş. Sonunda tavşanın havuçlarını bir çalının altında bulmuşlar. Tavşan çok mutlu olmuş, “Teşekkür ederim Metehan ve arkadaşları,” demiş.
Akşam olmuş, güneş batmış. Metehan yorulmuş ama çok mutluymuş. Aslan ona, “Bugün çok yardımseverdin, iyi bir arkadaş oldun,” demiş. Metehan, “Hep birlikte oynamak ne güzel,” diye cevap vermiş.
Hayvanlar Metehan’ı uyutmak için ninni söylemiş. Aslan kükreyerek değil, yumuşak bir sesle mırıldanmış. Metehan arabasını yastığına koyup gözlerini kapatmış. Rüyasında tüm hayvanlarla yeniden oynuyormuş.
Sabah olduğunda Metehan, bahçeye baktığında hayvanların izlerini görmüş. Onların iyi kalpli arkadaşlar olduğunu bilerek gülümsemiş. Ve o günden sonra her akşam hayvan arkadaşlarını hatırlayıp mutlulukla uyumuş.
Metehan hemen dışarı koşmuş. Aslan, “Merhaba Metehan, seninle oynamak istiyoruz,” demiş. Metehan, “Ben de sizinle oynamak isterim ama arabamı da getirebilir miyim?” diye sormuş. Bütün hayvanlar “Tabii ki!” diye bağırmış.
Metehan kırmızı oyuncak arabasını almış. Aslan arabayı iteklemiş, zürafa uzun boynuyla yön vermiş, fil ise hortumuyla arabayı yokuş yukarı çıkarmış. Hep birlikte bahçede bir yarış parkuru yapmışlar. Metehan arabayı sürerken hayvanlar neşeyle alkışlamış.
Oyun oynarken küçük bir tavşan gelmiş. Tavşan üzgünmüş çünkü havucunu kaybetmiş. Metehan hemen arkadaşlarına, “Hadi tavşana yardım edelim,” demiş. Aslan bahçeyi koklamış, fil hortumuyla çalıları aralamış, zürafa uzaktan havuçları görmüş. Sonunda tavşanın havuçlarını bir çalının altında bulmuşlar. Tavşan çok mutlu olmuş, “Teşekkür ederim Metehan ve arkadaşları,” demiş.
Akşam olmuş, güneş batmış. Metehan yorulmuş ama çok mutluymuş. Aslan ona, “Bugün çok yardımseverdin, iyi bir arkadaş oldun,” demiş. Metehan, “Hep birlikte oynamak ne güzel,” diye cevap vermiş.
Hayvanlar Metehan’ı uyutmak için ninni söylemiş. Aslan kükreyerek değil, yumuşak bir sesle mırıldanmış. Metehan arabasını yastığına koyup gözlerini kapatmış. Rüyasında tüm hayvanlarla yeniden oynuyormuş.
Sabah olduğunda Metehan, bahçeye baktığında hayvanların izlerini görmüş. Onların iyi kalpli arkadaşlar olduğunu bilerek gülümsemiş. Ve o günden sonra her akşam hayvan arkadaşlarını hatırlayıp mutlulukla uyumuş.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!