Pamuk Kedi ve Aras’ın Dostluğu
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşin en tatlı gülümsediği, çiçeklerin en güzel koktuğu bir ormanın kenarında küçük bir ev varmış. Bu evde minik Aras ve ailesi yaşarmış. Aras’ın en sevdiği şey, süt gibi beyaz tüyleri olan Pamuk isminde bir kediymiş. Pamuk’un gözleri zümrüt yeşili, patileri de pamuk gibi yumuşacıkmış.
Her sabah Aras uyanır, hemen Pamuk’u bulurmuş. “Günaydın Pamuk!” dermiş. Pamuk da “Miyav!” diyerek Aras’ın yanağına sürtünürmüş. Birlikte kahvaltı eder, sonra bahçede oynarlarmış. Bir gün Aras, Pamuk’a sormuş: “Pamuk, acaba ormanda başka hayvan dostlarımız da var mı?” Pamuk gözlerini kırpıştırmış ve Aras’ı ormana doğru götürmüş.
Ormanda rengârenk kelebekler uçuşuyor, kuşlar cıvıldıyormuş. Bir ağacın altında hıçkıra hıçkıra ağlayan küçük bir tavşan görmüşler. Aras hemen yanına koşmuş: “Neden ağlıyorsun küçük tavşan?” Tavşan cevap vermiş: “Havuçlarımı toplarken sepetimi kaybettim. Şimdi havuçları eve nasıl götüreceğim?” Aras gülümsemiş: “Üzülme, biz sana yardım ederiz!” Pamuk da miyavlamış: “Miyav! Ben de yardım ederim.”
Aras ve Pamuk, tavşanla birlikte ormanda sepeti aramışlar. En sonunda bir çalının arkasında bulmuşlar. Tavşan çok sevinmiş: “Teşekkür ederim Aras, teşekkür ederim Pamuk!” Havuçlarını sepetine koyup mutlu mutlu evine gitmiş.
Akşam olmuş, güneş batmış. Aras yorgun ama mutluymuş. Annesi ona sarılıp “Ne kadar iyi bir çocuksun, arkadaşlarına yardım ettin” demiş. Aras, Pamuk’u kucağına almış, onun yumuşak tüylerini okşamış. “Pamuk, seninle her şey çok güzel. İyi ki varsın.” Pamuk da mır mır ederek Aras’ın kollarında uykuya dalmış.
O gece Aras, rüyasında bütün hayvan dostlarıyla birlikte rengârenk çiçeklerin arasında koşup oynamış. En önde de Pamuk varmış. Ve böylece Aras, sevgi dolu bir uykuya dalmış.
Her sabah Aras uyanır, hemen Pamuk’u bulurmuş. “Günaydın Pamuk!” dermiş. Pamuk da “Miyav!” diyerek Aras’ın yanağına sürtünürmüş. Birlikte kahvaltı eder, sonra bahçede oynarlarmış. Bir gün Aras, Pamuk’a sormuş: “Pamuk, acaba ormanda başka hayvan dostlarımız da var mı?” Pamuk gözlerini kırpıştırmış ve Aras’ı ormana doğru götürmüş.
Ormanda rengârenk kelebekler uçuşuyor, kuşlar cıvıldıyormuş. Bir ağacın altında hıçkıra hıçkıra ağlayan küçük bir tavşan görmüşler. Aras hemen yanına koşmuş: “Neden ağlıyorsun küçük tavşan?” Tavşan cevap vermiş: “Havuçlarımı toplarken sepetimi kaybettim. Şimdi havuçları eve nasıl götüreceğim?” Aras gülümsemiş: “Üzülme, biz sana yardım ederiz!” Pamuk da miyavlamış: “Miyav! Ben de yardım ederim.”
Aras ve Pamuk, tavşanla birlikte ormanda sepeti aramışlar. En sonunda bir çalının arkasında bulmuşlar. Tavşan çok sevinmiş: “Teşekkür ederim Aras, teşekkür ederim Pamuk!” Havuçlarını sepetine koyup mutlu mutlu evine gitmiş.
Akşam olmuş, güneş batmış. Aras yorgun ama mutluymuş. Annesi ona sarılıp “Ne kadar iyi bir çocuksun, arkadaşlarına yardım ettin” demiş. Aras, Pamuk’u kucağına almış, onun yumuşak tüylerini okşamış. “Pamuk, seninle her şey çok güzel. İyi ki varsın.” Pamuk da mır mır ederek Aras’ın kollarında uykuya dalmış.
O gece Aras, rüyasında bütün hayvan dostlarıyla birlikte rengârenk çiçeklerin arasında koşup oynamış. En önde de Pamuk varmış. Ve böylece Aras, sevgi dolu bir uykuya dalmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!