Marin ve Hayvan Dostlarının Uyku Vakti
Bir varmış, bir yokmuş. Güzel mi güzel, küçük mü küçük bir kız çocuğu varmış. Adı Marin’miş. Marin, hayvanları o kadar çok severmiş ki, her gün onlarla ilgili masallar dinler, resimler çizer, şarkılar söylermiş.
Bir akşam, yatma zamanı gelmiş. Marin’in annesi, yumuşacık battaniyesini üzerine örtmüş ve ona tatlı bir uyku masalı anlatmaya başlamış: “Marin, gözlerini kapat ve minik bir yolculuğa çık. Haydi, hayvan dostlarımızı ziyarete gidelim.”
Marin hemen gözlerini kapatmış. Birden kendini yemyeşil bir çayırda bulmuş. Çayırda bir tavşan, bir kedicik ve bir kuş onu bekliyormuş. Tavşan, “Hoş geldin Marin!”, demiş. “Benimle oynar mısın?” Marin mutlu bir şekilde tavşanla zıplamış, onun tüylerini okşamış.
Sonra kedicik yanına gelmiş. “Marin, gel benimle uykuya dal. Mırıltılı bir ninni söyleyeyim sana.” Kedicik, “Mırnav, mırnav,” diye tatlı bir ninni mırıldanmış. Marin gözlerini iyice kapatmış.
Derken bir kuş, “Cik cik,” diye seslenmiş. “Marin, ben de sana bir hediye getirdim. İçinde rengârenk çiçekler var.” Kuş, gagasıyla küçük bir çiçek bırakmış Marin’in avucuna. Marin çiçeğe bakmış ve gülümsemiş.
Annesi masalı anlatırken, Marin’in gözleri yavaş yavaş kapanmış. Tavşan ona sevgiyi, kedicik huzuru, kuş ise neşeyi öğretmiş. Marin, hayvan dostlarıyla birlikte uykuya dalmış. O gece rüyasında, bütün hayvanlar bir araya gelmiş ve hep birlikte dans etmişler.
Sabah olduğunda Marin, annesine sıkıca sarılmış ve “Anne, dün gece çok güzel bir masal anlattın. Hayvan dostlarımla çok mutluydum,” demiş. Annesi de Marin’i öpmüş ve “Her zaman sevgi dolu kalbinle, hayvan dostların seninle olsun,” demiş.
Marin, o günden sonra her akşam uyumadan önce hayvan dostlarına teşekkür etmiş ve sevginin onu her gece tatlı rüyalara götüreceğini bilmiş. Ve hep mutlu, hep sevgi dolu yaşamış.
Bir akşam, yatma zamanı gelmiş. Marin’in annesi, yumuşacık battaniyesini üzerine örtmüş ve ona tatlı bir uyku masalı anlatmaya başlamış: “Marin, gözlerini kapat ve minik bir yolculuğa çık. Haydi, hayvan dostlarımızı ziyarete gidelim.”
Marin hemen gözlerini kapatmış. Birden kendini yemyeşil bir çayırda bulmuş. Çayırda bir tavşan, bir kedicik ve bir kuş onu bekliyormuş. Tavşan, “Hoş geldin Marin!”, demiş. “Benimle oynar mısın?” Marin mutlu bir şekilde tavşanla zıplamış, onun tüylerini okşamış.
Sonra kedicik yanına gelmiş. “Marin, gel benimle uykuya dal. Mırıltılı bir ninni söyleyeyim sana.” Kedicik, “Mırnav, mırnav,” diye tatlı bir ninni mırıldanmış. Marin gözlerini iyice kapatmış.
Derken bir kuş, “Cik cik,” diye seslenmiş. “Marin, ben de sana bir hediye getirdim. İçinde rengârenk çiçekler var.” Kuş, gagasıyla küçük bir çiçek bırakmış Marin’in avucuna. Marin çiçeğe bakmış ve gülümsemiş.
Annesi masalı anlatırken, Marin’in gözleri yavaş yavaş kapanmış. Tavşan ona sevgiyi, kedicik huzuru, kuş ise neşeyi öğretmiş. Marin, hayvan dostlarıyla birlikte uykuya dalmış. O gece rüyasında, bütün hayvanlar bir araya gelmiş ve hep birlikte dans etmişler.
Sabah olduğunda Marin, annesine sıkıca sarılmış ve “Anne, dün gece çok güzel bir masal anlattın. Hayvan dostlarımla çok mutluydum,” demiş. Annesi de Marin’i öpmüş ve “Her zaman sevgi dolu kalbinle, hayvan dostların seninle olsun,” demiş.
Marin, o günden sonra her akşam uyumadan önce hayvan dostlarına teşekkür etmiş ve sevginin onu her gece tatlı rüyalara götüreceğini bilmiş. Ve hep mutlu, hep sevgi dolu yaşamış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!