Asya'nın Sihirli Dostları
Bir varmış, bir yokmuş. Minik Asya, pırıl pırıl bir sabah uyanmış. Gökyüzü masmavi, çiçekler rengârenkmiş. Asya'nın en sevdiği beş dostu onu bekliyormuş: Pamuk adında pamuk gibi yumuşak bir tavşan, Boncuk adında mini minnacık bir kuzu, Mırnav adında sevimli bir kedi, Kır adında dost canlısı bir kurt ve Sakız adında zıp zıp bir keçi.
Hepsi birlikte, arka bahçedeki sihirli ormana gitmişler. Orada, yaprakları gümüş gibi parlayan bir ağaç varmış. Ağacın dallarında kocaman, kıpkırmızı elmalar asılıymış. Asya çok sevinmiş, "Ne güzel elmalar!" demiş. Ama dallar çok yüksekmiş, kimse uzanamıyormuş.
O zaman küçük tavşan Pamuk, "Ben zıplayayım!" demiş. Zıplamış, zıplamış ama yetişememiş. Minik kuzu Boncuk, "Ben de denerim!" demiş, o da yetişememiş. Mırnav kedi, "Ben tırmanırım!" demiş ama dal incecikmiş, kaymış. Kır kurt, "Sırtıma binin!" demiş, hepsi binmiş ama yine yetişememişler. Sakız keçi, "Ben boynuzlarımla iteyim!" demiş, ama ağaç sallanmış.
Asya üzülmemiş, gülümsemiş. "Hiç üzülmeyin dostlarım," demiş. "Hep birlikte bir kule yapalım!" Minik eller, tüylü patiler, toynaklar birleşmiş. Tavşan en alta geçmiş, üstüne kuzu çıkmış, sonra kedi, sonra kurt, en tepeye de keçi çıkmış. Asya en tepeye tırmanmış ve parlak elmayı koparmış.
Tam o anda ağaç sihirli bir sesle fısıldamış: "İşbirliği en büyük sihirdir. Siz birlikte her şeyi başarırsınız." Asya ve dostları çok mutlu olmuş. Elmayı birlikte paylaşıp yemişler. Hepsi birbirine sarılmış ve sevgiyle uykuya dalmışlar. Rüyalarında yine birlikte oynuyorlarmış.
Hepsi birlikte, arka bahçedeki sihirli ormana gitmişler. Orada, yaprakları gümüş gibi parlayan bir ağaç varmış. Ağacın dallarında kocaman, kıpkırmızı elmalar asılıymış. Asya çok sevinmiş, "Ne güzel elmalar!" demiş. Ama dallar çok yüksekmiş, kimse uzanamıyormuş.
O zaman küçük tavşan Pamuk, "Ben zıplayayım!" demiş. Zıplamış, zıplamış ama yetişememiş. Minik kuzu Boncuk, "Ben de denerim!" demiş, o da yetişememiş. Mırnav kedi, "Ben tırmanırım!" demiş ama dal incecikmiş, kaymış. Kır kurt, "Sırtıma binin!" demiş, hepsi binmiş ama yine yetişememişler. Sakız keçi, "Ben boynuzlarımla iteyim!" demiş, ama ağaç sallanmış.
Asya üzülmemiş, gülümsemiş. "Hiç üzülmeyin dostlarım," demiş. "Hep birlikte bir kule yapalım!" Minik eller, tüylü patiler, toynaklar birleşmiş. Tavşan en alta geçmiş, üstüne kuzu çıkmış, sonra kedi, sonra kurt, en tepeye de keçi çıkmış. Asya en tepeye tırmanmış ve parlak elmayı koparmış.
Tam o anda ağaç sihirli bir sesle fısıldamış: "İşbirliği en büyük sihirdir. Siz birlikte her şeyi başarırsınız." Asya ve dostları çok mutlu olmuş. Elmayı birlikte paylaşıp yemişler. Hepsi birbirine sarılmış ve sevgiyle uykuya dalmışlar. Rüyalarında yine birlikte oynuyorlarmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!