Küçük Arabacı Aram Arjen
Bir varmış, bir yokmuş. Ormanın en güzel köşesinde, rengârenk çiçeklerin açtığı bir evde Aram Arjen yaşarmış. Aram Arjen’in en sevdiği şey, küçük kırmızı arabasıymış. Her sabah onunla ormanda gezintiye çıkarmış.
Bir gün, Aram Arjen arabasıyla yolda giderken, bir çalının arkasından minik bir tavşan fırlamış. Tavşanın patilerinde bir sürü havuç varmış. Ama havuçlar o kadar çokmuş ki tavşan bir türlü taşıyamıyormuş.
Aram Arjen hemen durmuş: “Merhaba küçük tavşan! Havuçlarını benim arabama yükleyelim mi? Sen de bin, beraber götürelim,” demiş.
Tavşan çok sevinmiş. “Ama araban çok küçük, sığar mıyız?” diye sormuş. Aram Arjen gülümsemiş: “Arkadaşlarla her şey paylaşılır, dert değil!” Kırmızı arabaya havuçları yerleştirmişler. Tavşan arka koltuğa oturmuş, kulakları rüzgârda uçuşuyormuş.
Birlikte yola çıkmışlar. Yolda bir sincap görmüşler. Sincap, cevizlerini ağacın altına yığmış ama yuvası çok uzaktaymış. Aram Arjen yine durmuş: “Gel sincap kardeş, senin cevizleri de alalım. Bizim arabada herkese yer var!”
Sincap sevinçle zıplamış. Arabaya cevizleri eklemişler. Şimdi arabada havuçlar, cevizler, tavşan, sincap ve Aram Arjen varmış. Herkes birbirine sokulmuş, neşeyle şarkı söylüyormuş.
Derken bir kuş yavrusu görmüşler. Yavru kuş uçmayı öğrenirken yorulmuş, bir dala konmuş. Aram Arjen arabayı durdurup: “Gel kuş kardeş, sen de biraz dinlen. Seni yuvana bırakırız,” demiş. Kuşcuk arabaya konmuş, minik kanatlarını dinlendirmiş.
Aram Arjen, dostlarıyla birlikte ormanın sonuna kadar gitmiş. Önce sincabı yuvasına, sonra tavşanı evine, en son da kuşu annesinin yanına bırakmış. Herkes çok mutluymuş. Ona teşekkür edip “İyi ki varsın Aram Arjen, iyi ki kırmızı araban var!” demişler.
Aram Arjen de evine dönerken düşünmüş: “Paylaşınca ne güzel oluyor. Arabam küçüktü ama içinde kocaman bir dostluk vardı.” O gece yatağına uzandığında, arabasını yanına koymuş ve mışıl mışıl uyumuş. Rüyasında tüm dostlarıyla yeniden gezmeye çıkmış.
Bir gün, Aram Arjen arabasıyla yolda giderken, bir çalının arkasından minik bir tavşan fırlamış. Tavşanın patilerinde bir sürü havuç varmış. Ama havuçlar o kadar çokmuş ki tavşan bir türlü taşıyamıyormuş.
Aram Arjen hemen durmuş: “Merhaba küçük tavşan! Havuçlarını benim arabama yükleyelim mi? Sen de bin, beraber götürelim,” demiş.
Tavşan çok sevinmiş. “Ama araban çok küçük, sığar mıyız?” diye sormuş. Aram Arjen gülümsemiş: “Arkadaşlarla her şey paylaşılır, dert değil!” Kırmızı arabaya havuçları yerleştirmişler. Tavşan arka koltuğa oturmuş, kulakları rüzgârda uçuşuyormuş.
Birlikte yola çıkmışlar. Yolda bir sincap görmüşler. Sincap, cevizlerini ağacın altına yığmış ama yuvası çok uzaktaymış. Aram Arjen yine durmuş: “Gel sincap kardeş, senin cevizleri de alalım. Bizim arabada herkese yer var!”
Sincap sevinçle zıplamış. Arabaya cevizleri eklemişler. Şimdi arabada havuçlar, cevizler, tavşan, sincap ve Aram Arjen varmış. Herkes birbirine sokulmuş, neşeyle şarkı söylüyormuş.
Derken bir kuş yavrusu görmüşler. Yavru kuş uçmayı öğrenirken yorulmuş, bir dala konmuş. Aram Arjen arabayı durdurup: “Gel kuş kardeş, sen de biraz dinlen. Seni yuvana bırakırız,” demiş. Kuşcuk arabaya konmuş, minik kanatlarını dinlendirmiş.
Aram Arjen, dostlarıyla birlikte ormanın sonuna kadar gitmiş. Önce sincabı yuvasına, sonra tavşanı evine, en son da kuşu annesinin yanına bırakmış. Herkes çok mutluymuş. Ona teşekkür edip “İyi ki varsın Aram Arjen, iyi ki kırmızı araban var!” demişler.
Aram Arjen de evine dönerken düşünmüş: “Paylaşınca ne güzel oluyor. Arabam küçüktü ama içinde kocaman bir dostluk vardı.” O gece yatağına uzandığında, arabasını yanına koymuş ve mışıl mışıl uyumuş. Rüyasında tüm dostlarıyla yeniden gezmeye çıkmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!