Cemre’nin Dostluk Çiçeği
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşin her sabah neşeyle doğduğu, çiçeklerin rengârenk açtığı bir orman köyünde, Cemre adında tatlı bir kız yaşarmış. Cemre’nin en büyük mutluluğu, ormanda arkadaşlarıyla oynamak ve doğayı keşfetmekmiş.
Bir gün Cemre, ormanda dolaşırken minik bir serçe görmüş. Serçenin kanadı incinmiş ve uçamıyormuş. Cemre hemen yanına koşmuş. “Merak etme küçük serçe, sana yardım edeceğim,” demiş. Cemre, serçeyi nazikçe eline almış, evine götürmüş. Ona sıcak bir yuva yapmış, yemiş ve su vermiş. Serçe minnetle Cemre’ye bakmış.
Birkaç gün sonra serçenin kanadı iyileşmiş. Cemre onu özgür bırakmak için ormana götürmüş. Serçe havalanmış, ama gitmek yerine Cemre’nin omzuna konmuş. O günden sonra her gün Cemre’nin yanına gelir, onunla oyunlar oynarmış.
Arkadaşları Cemre’ye sormuş: “Bu küçük serçe neden hep seninle?” Cemre gülümseyerek cevap vermiş: “Çünkü dostluk, yardım etmekle başlar. O da bana teşekkür ediyor.” Arkadaşları çok mutlu olmuş. Hep birlikte serçeye bir isim vermişler: Minik.
Minik ve Cemre’nin dostluğu ormandaki tüm hayvanlara örnek olmuş. Bir gün Minik, gagasında parlak bir çiçek tohumu getirmiş. Cemre tohumu bahçeye ekmiş. Topraktan kocaman, rengârenk bir çiçek açmış. Çiçeğin adını “Dostluk Çiçeği” koymuşlar. Herkes bu çiçeğin yanına gelir, paylaşmanın ve birlikte olmanın mutluluğunu yaşarmış.
Cemre o gece yatağına yatarken annesi yanına gelmiş. “Bugün ne öğrendin Cemre?” diye sormuş. Cemre, “Dostluk, birine yardım edince büyür. Minik bana bunu öğretti,” demiş. Annesi onu öpmüş, “Ne güzel bir ders,” demiş.
Cemre’nin kalbi sevgiyle dolmuş. Gözlerini kapatırken Minik’in neşeli cıvıltılarını duyar gibi olmuş. Ve mışıl mışıl uykuya dalmış.
Bir gün Cemre, ormanda dolaşırken minik bir serçe görmüş. Serçenin kanadı incinmiş ve uçamıyormuş. Cemre hemen yanına koşmuş. “Merak etme küçük serçe, sana yardım edeceğim,” demiş. Cemre, serçeyi nazikçe eline almış, evine götürmüş. Ona sıcak bir yuva yapmış, yemiş ve su vermiş. Serçe minnetle Cemre’ye bakmış.
Birkaç gün sonra serçenin kanadı iyileşmiş. Cemre onu özgür bırakmak için ormana götürmüş. Serçe havalanmış, ama gitmek yerine Cemre’nin omzuna konmuş. O günden sonra her gün Cemre’nin yanına gelir, onunla oyunlar oynarmış.
Arkadaşları Cemre’ye sormuş: “Bu küçük serçe neden hep seninle?” Cemre gülümseyerek cevap vermiş: “Çünkü dostluk, yardım etmekle başlar. O da bana teşekkür ediyor.” Arkadaşları çok mutlu olmuş. Hep birlikte serçeye bir isim vermişler: Minik.
Minik ve Cemre’nin dostluğu ormandaki tüm hayvanlara örnek olmuş. Bir gün Minik, gagasında parlak bir çiçek tohumu getirmiş. Cemre tohumu bahçeye ekmiş. Topraktan kocaman, rengârenk bir çiçek açmış. Çiçeğin adını “Dostluk Çiçeği” koymuşlar. Herkes bu çiçeğin yanına gelir, paylaşmanın ve birlikte olmanın mutluluğunu yaşarmış.
Cemre o gece yatağına yatarken annesi yanına gelmiş. “Bugün ne öğrendin Cemre?” diye sormuş. Cemre, “Dostluk, birine yardım edince büyür. Minik bana bunu öğretti,” demiş. Annesi onu öpmüş, “Ne güzel bir ders,” demiş.
Cemre’nin kalbi sevgiyle dolmuş. Gözlerini kapatırken Minik’in neşeli cıvıltılarını duyar gibi olmuş. Ve mışıl mışıl uykuya dalmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!