Baturalp ve Ormandaki Dostları
Bir zamanlar, sevgi dolu bir ormanda, küçük Baturalp ve onun en yakın arkadaşı, sevimli köpek Bell yaşarmış. Her sabah, Bell’in neşeli havlamalarıyla uyanan Baturalp, ona sarılır ve “Günaydın, dostum!” dermiş. Bell de kuyruğunu sallayarak onu karşılarmış.
Bir gün, ormanda yürüyüşe çıkmışlar. Baturalp, bir ağacın altında oturan küçük, kahverengi bir tavşan görmüş. Tavşan çok üzgünmüş. Baturalp yanına yaklaşıp, “Neden üzgünsün, küçük tavşan?” diye sormuş. Tavşan, “Havuçlarımı toplamak için sepete ihtiyacım vardı ama kaybettim,” demiş. Baturalp hemen Bell’e bakmış. Bell, burnunu yere sürerek sepete doğru yürümüş. Kısa sürede sepeti bulmuşlar. Tavşan çok sevinmiş ve “Teşekkür ederim, Baturalp ve Bell! Siz çok iyi arkadaşlarsınız,” demiş.
Baturalp gülümseyerek, “Yardım etmek çok güzel, değil mi Bell?” demiş. Bell neşeyle havlamış. Derken, bir sincap onlara seslenmiş: “Arkadaşlar, lütfen yardım edin! Fındıklarımı bir tümseğin üstüne koydum ama alamıyorum.” Baturalp ve Bell hemen koşmuş. Baturalp, tümseğe tırmanarak fındıkları almış ve sincaba vermiş. Sincap, “Ne kadar iyi kalplisiniz! Size minnettarım,” demiş.
O gün, Baturalp ve Bell, ormandaki tüm hayvanlara yardım etmiş. Tavşana, sincaba ve hatta bir kuşa yuvasını bulmasına yardımcı olmuşlar. Hava kararmaya başladığında, tüm hayvanlar onlara teşekkür etmiş. Küçük Baturalp, Bell’e sarılarak, “Bugün ne kadar çok arkadaş edindik. Yardım etmek kalbimi ısıtıyor,” demiş.
Eve döndüklerinde, annesi Baturalp’e sarılmış ve “Bugün ne yaptın, oğlum?” diye sormuş. Baturalp, heyecanla bütün maceralarını anlatmış. Annesi, “Ne kadar güzel bir kalbin var. Yardım etmek, sevgiyi büyütür,” demiş. Baturalp, başını Bell’in yanına koyarak uykuya dalmış. Rüyasında, ormandaki tüm dostlarıyla neşeyle oynuyormuş. Ve her zaman olduğu gibi, yanında sadık dostu Bell varmış.
Bir gün, ormanda yürüyüşe çıkmışlar. Baturalp, bir ağacın altında oturan küçük, kahverengi bir tavşan görmüş. Tavşan çok üzgünmüş. Baturalp yanına yaklaşıp, “Neden üzgünsün, küçük tavşan?” diye sormuş. Tavşan, “Havuçlarımı toplamak için sepete ihtiyacım vardı ama kaybettim,” demiş. Baturalp hemen Bell’e bakmış. Bell, burnunu yere sürerek sepete doğru yürümüş. Kısa sürede sepeti bulmuşlar. Tavşan çok sevinmiş ve “Teşekkür ederim, Baturalp ve Bell! Siz çok iyi arkadaşlarsınız,” demiş.
Baturalp gülümseyerek, “Yardım etmek çok güzel, değil mi Bell?” demiş. Bell neşeyle havlamış. Derken, bir sincap onlara seslenmiş: “Arkadaşlar, lütfen yardım edin! Fındıklarımı bir tümseğin üstüne koydum ama alamıyorum.” Baturalp ve Bell hemen koşmuş. Baturalp, tümseğe tırmanarak fındıkları almış ve sincaba vermiş. Sincap, “Ne kadar iyi kalplisiniz! Size minnettarım,” demiş.
O gün, Baturalp ve Bell, ormandaki tüm hayvanlara yardım etmiş. Tavşana, sincaba ve hatta bir kuşa yuvasını bulmasına yardımcı olmuşlar. Hava kararmaya başladığında, tüm hayvanlar onlara teşekkür etmiş. Küçük Baturalp, Bell’e sarılarak, “Bugün ne kadar çok arkadaş edindik. Yardım etmek kalbimi ısıtıyor,” demiş.
Eve döndüklerinde, annesi Baturalp’e sarılmış ve “Bugün ne yaptın, oğlum?” diye sormuş. Baturalp, heyecanla bütün maceralarını anlatmış. Annesi, “Ne kadar güzel bir kalbin var. Yardım etmek, sevgiyi büyütür,” demiş. Baturalp, başını Bell’in yanına koyarak uykuya dalmış. Rüyasında, ormandaki tüm dostlarıyla neşeyle oynuyormuş. Ve her zaman olduğu gibi, yanında sadık dostu Bell varmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!