Cihangir ve Kırmızı Araba’nın Orman Macerası
Minik Cihangir’in en sevdiği şey kırmızı arabasıydı. Her gün onunla odasında turlar atar, “Vınn vınn!” diye sesler çıkarırdı. Bir akşamüstü, Cihangir kırmızı arabasını yanına alıp bahçede oynarken, araba birden parlıyor ve tekerleklerini döndürerek onu bir maceraya çağırıyor. “Gel Cihangir, seni ormanın derinliklerine götüreyim!” diyor.
Cihangir heyecanla arabaya biniyor ve yola çıkıyorlar. Ormanda yemyeşil ağaçlar, rengarenk çiçekler var. Yolda bir tavşan görüyorlar. Tavşan üzgün, çünkü havuçlarını toplayamamış. Cihangir hemen arabasıyla yardım ediyor: “Merak etme, sana yardım ederiz!” diyor. Kırmızı araba büyük bir sepet oluyor, birlikte havuçları topluyorlar. Tavşan mutlu oluyor: “Teşekkür ederim Cihangir, sen çok iyi bir arkadaşsın!”
Yola devam ediyorlar, bu kez bir kuş yavrusu görüyorlar. Yavru kuş yuvasından düşmüş, kanatları titriyor. Cihangir kırmızı arabasını nazikçe yavru kuşun altına kaydırıyor, onu yuvasına kadar taşıyor. Kuş annesi teşekkür ediyor: “Ne kadar yardımsever bir çocuksun!”
Güneş batmak üzereyken Cihangir’in annesi sesleniyor: “Cihangir, hadi eve dönme zamanı!” Cihangir arabasına binip koşa koşa eve gidiyor. Annesine macerasını anlatıyor. Annesi gülümsüyor: “Ne güzel, arkadaşlarına yardım etmişsin. İşte gerçek macera bu: sevgiyle ve yardımlaşmayla büyümek.”
O gece Cihangir, kırmızı arabasını yastığının yanına koyup uyuyor. Rüyasında ormandaki dostlarıyla oynuyor, tavşana havuç, kuşa yuva yapıyor. Ertesi sabah uyandığında, kırmızı arabasının tekerleklerinin üzerinde minik bir çiçek buluyor. Annesi diyor ki: “O çiçek, dostlarına verdiğin sevginin bir hediyesi.” Cihangir mutlu bir şekilde arabasına sarılıyor ve yeni maceralara hazırlanıyor.
Cihangir heyecanla arabaya biniyor ve yola çıkıyorlar. Ormanda yemyeşil ağaçlar, rengarenk çiçekler var. Yolda bir tavşan görüyorlar. Tavşan üzgün, çünkü havuçlarını toplayamamış. Cihangir hemen arabasıyla yardım ediyor: “Merak etme, sana yardım ederiz!” diyor. Kırmızı araba büyük bir sepet oluyor, birlikte havuçları topluyorlar. Tavşan mutlu oluyor: “Teşekkür ederim Cihangir, sen çok iyi bir arkadaşsın!”
Yola devam ediyorlar, bu kez bir kuş yavrusu görüyorlar. Yavru kuş yuvasından düşmüş, kanatları titriyor. Cihangir kırmızı arabasını nazikçe yavru kuşun altına kaydırıyor, onu yuvasına kadar taşıyor. Kuş annesi teşekkür ediyor: “Ne kadar yardımsever bir çocuksun!”
Güneş batmak üzereyken Cihangir’in annesi sesleniyor: “Cihangir, hadi eve dönme zamanı!” Cihangir arabasına binip koşa koşa eve gidiyor. Annesine macerasını anlatıyor. Annesi gülümsüyor: “Ne güzel, arkadaşlarına yardım etmişsin. İşte gerçek macera bu: sevgiyle ve yardımlaşmayla büyümek.”
O gece Cihangir, kırmızı arabasını yastığının yanına koyup uyuyor. Rüyasında ormandaki dostlarıyla oynuyor, tavşana havuç, kuşa yuva yapıyor. Ertesi sabah uyandığında, kırmızı arabasının tekerleklerinin üzerinde minik bir çiçek buluyor. Annesi diyor ki: “O çiçek, dostlarına verdiğin sevginin bir hediyesi.” Cihangir mutlu bir şekilde arabasına sarılıyor ve yeni maceralara hazırlanıyor.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!