Kepçe Kardeş ile Kağan Kutay’ın Macerası
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşin en tatlı gülümsediği, çiçeklerin rengârenk açtığı bir ülkede, dört yaşındaki Kağan Kutay yaşarmış. Kağan Kutay’ın en sevdiği şey, oyuncak kepçesi ve kocaman lastik tekerlekli arabalarıymış. Her gün odasında kumdan kaleler yapar, minik arabalarını sürermiş.
Bir sabah, Kağan Kutay uyanınca pencereden bakmış. Gökyüzünde pamuk gibi bembeyaz bir bulut, yavaşça süzülüyormuş. Bulut, ona el sallar gibi hareket edince Kağan Kutay çok şaşırmış. “Merhaba küçük arkadaş!” demiş bulut. Adı Pamukmuş. Pamuk, “Bugün seninle maceraya gitmek isterim. Kepçen ve araban da gelsin,” demiş.
Kağan Kutay heyecanlanmış. Kepçesine “Kepçe Kardeş”, arabasına da “Tekerlekcan” adını takmış. Pamuk Bulut, onları sırtına almış. Birlikte yemyeşil bir vadiye uçmuşlar. Vadide bir yol yapımı varmış ama işçilerin çalıştığı bir kepçe durup ağlıyormuş. “Niye ağlıyorsun?” diye sormuş Kağan Kutay. Kepçe, “Yolumuzda kocaman bir kaya var, onu kaldıramıyorum. Benim kolum kısa kalıyor,” demiş.
Kağan Kutay, “Üzülme, benim Kepçe Kardeşim çok güçlüdür. Sana yardım ederiz!” demiş. Kepçe Kardeş hemen kayanın yanına gitmiş. Kağan Kutay, kolunu kaldırarak yönlendirmiş. Tekerlekcan da arabasıyla kayanın etrafını sarmış. Birlikte çalışıp kayayı kenara itmişler. Yol açılmış, bütün işçi arabalar korna çalarak teşekkür etmiş.
Pamuk Bulut gururla süzülmüş. “Ne güzel yardım ettiniz! Şimdi size bir sürprizim var,” demiş. Onları bir çiçek tarlasına götürmüş. Orada minik bir arı, polen toplarken yorulmuş, bir çiçeğin üzerinde dinleniyormuş. Kağan Kutay, “Merhaba arıcık, yardım edebilir miyim?” demiş. Arı, “Çiçeklerin hepsine yetişemiyorum,” deyince Kağan Kutay, Tekerlekcan’ın kasasına renkli çiçekler koyup arıcığa taşımış. Arı çok mutlu olmuş.
Akşam olmuş, Pamuk Bulut onları evlerine geri getirmiş. Kağan Kutay, “Bugün yardımlaşmanın ne kadar güzel olduğunu öğrendim. Arkadaşlarımla her işi başarabilirim,” demiş. Annesi ve babası sarılıp onu uyutmuşlar. Kağan Kutay rüyasında bile kepçesiyle arabalarıyla dostlarına yardım ettiğini görmüş.
Masal burada bitmiş, herkes mutlu ve huzurlu uyumuş.
Bir sabah, Kağan Kutay uyanınca pencereden bakmış. Gökyüzünde pamuk gibi bembeyaz bir bulut, yavaşça süzülüyormuş. Bulut, ona el sallar gibi hareket edince Kağan Kutay çok şaşırmış. “Merhaba küçük arkadaş!” demiş bulut. Adı Pamukmuş. Pamuk, “Bugün seninle maceraya gitmek isterim. Kepçen ve araban da gelsin,” demiş.
Kağan Kutay heyecanlanmış. Kepçesine “Kepçe Kardeş”, arabasına da “Tekerlekcan” adını takmış. Pamuk Bulut, onları sırtına almış. Birlikte yemyeşil bir vadiye uçmuşlar. Vadide bir yol yapımı varmış ama işçilerin çalıştığı bir kepçe durup ağlıyormuş. “Niye ağlıyorsun?” diye sormuş Kağan Kutay. Kepçe, “Yolumuzda kocaman bir kaya var, onu kaldıramıyorum. Benim kolum kısa kalıyor,” demiş.
Kağan Kutay, “Üzülme, benim Kepçe Kardeşim çok güçlüdür. Sana yardım ederiz!” demiş. Kepçe Kardeş hemen kayanın yanına gitmiş. Kağan Kutay, kolunu kaldırarak yönlendirmiş. Tekerlekcan da arabasıyla kayanın etrafını sarmış. Birlikte çalışıp kayayı kenara itmişler. Yol açılmış, bütün işçi arabalar korna çalarak teşekkür etmiş.
Pamuk Bulut gururla süzülmüş. “Ne güzel yardım ettiniz! Şimdi size bir sürprizim var,” demiş. Onları bir çiçek tarlasına götürmüş. Orada minik bir arı, polen toplarken yorulmuş, bir çiçeğin üzerinde dinleniyormuş. Kağan Kutay, “Merhaba arıcık, yardım edebilir miyim?” demiş. Arı, “Çiçeklerin hepsine yetişemiyorum,” deyince Kağan Kutay, Tekerlekcan’ın kasasına renkli çiçekler koyup arıcığa taşımış. Arı çok mutlu olmuş.
Akşam olmuş, Pamuk Bulut onları evlerine geri getirmiş. Kağan Kutay, “Bugün yardımlaşmanın ne kadar güzel olduğunu öğrendim. Arkadaşlarımla her işi başarabilirim,” demiş. Annesi ve babası sarılıp onu uyutmuşlar. Kağan Kutay rüyasında bile kepçesiyle arabalarıyla dostlarına yardım ettiğini görmüş.
Masal burada bitmiş, herkes mutlu ve huzurlu uyumuş.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!