Efe'nin Minik Arabası
Bir varmış, bir yokmuş. Günlerden güzel bir gün, Efe uyanmış ve gökyüzüne bakmış. Güneş pırıl pırıl parlıyormuş. Efe’nin en sevdiği şey, kırmızı minik arabasıymış. O arabayı elinden hiç düşürmez, onunla her yere gidermiş.
Bir sabah, Efe minik arabasını alıp bahçeye çıkmış. Birden bir kedi yavrusu görmüş. Kedicik, “Miyav, miyav, ben de arabana binebilir miyim?” demiş. Efe, “Tabii ki, gel!” diyerek kediciği arabasına bindirmiş. Beraber vın vın gezmişler.
Az sonra bir tavşan gelmiş. Tavşan, “Hop hop, ben de gelebilir miyim?” demiş. Efe gülümseyerek, “Gel, gel! Arabamda herkese yer var,” demiş. Tavşan da atlamış arabaya.
Derken bir ördek yavrusu yaklaşmış. “Vak vak, beni de alır mısın?” diye sormuş. Efe, “Elbette! Sen de gel,” demiş. Minik arabacıkta kedi, tavşan ve ördek hep birlikte yolculuk yapmışlar.
Tüm hayvanlar çok mutluymuş. Efe onlara çiçeklerin arasından geçen yolları, yemyeşil ağaçları göstermiş. Sonra bir çayırlığa varmışlar. Orada bir köpek yavrusu uyuyormuş. Köpek uyanmış ve “Hav hav, ben de oyuna katılabilir miyim?” demiş. Efe, “Tabii ki, hep beraber daha eğlenceli!” diyerek köpeği de almış.
Sonra güneş batmaya başlamış. Efe, “Artık eve dönme vakti,” demiş. Tüm hayvanlar ona sarılmış. Kedi, “Teşekkür ederim, çok güzel bir gündü,” demiş. Tavşan, “Yarın yine gelir misin?” diye sormuş. Efe, “Gelirim, hem de arabamla,” diye cevap vermiş.
Efe, minik arabasını yatağının yanına koymuş. Annesi onu öpmüş ve “İyi geceler, sevgili Efe,” demiş. Efe, hayvan dostlarını düşünerek mışıl mışıl uyumuş. Rüyasında arabasıyla uçsuz bucaksız çayırlarda, dostlarıyla mutlulukla gezmiş. Herkes birbirine sarılmış ve gülücükler saçılmış.
Ve Efe, o gece en tatlı rüyaları görmüş. Çünkü paylaşmak ve dostluk, en güzel hazineymiş.
Bir sabah, Efe minik arabasını alıp bahçeye çıkmış. Birden bir kedi yavrusu görmüş. Kedicik, “Miyav, miyav, ben de arabana binebilir miyim?” demiş. Efe, “Tabii ki, gel!” diyerek kediciği arabasına bindirmiş. Beraber vın vın gezmişler.
Az sonra bir tavşan gelmiş. Tavşan, “Hop hop, ben de gelebilir miyim?” demiş. Efe gülümseyerek, “Gel, gel! Arabamda herkese yer var,” demiş. Tavşan da atlamış arabaya.
Derken bir ördek yavrusu yaklaşmış. “Vak vak, beni de alır mısın?” diye sormuş. Efe, “Elbette! Sen de gel,” demiş. Minik arabacıkta kedi, tavşan ve ördek hep birlikte yolculuk yapmışlar.
Tüm hayvanlar çok mutluymuş. Efe onlara çiçeklerin arasından geçen yolları, yemyeşil ağaçları göstermiş. Sonra bir çayırlığa varmışlar. Orada bir köpek yavrusu uyuyormuş. Köpek uyanmış ve “Hav hav, ben de oyuna katılabilir miyim?” demiş. Efe, “Tabii ki, hep beraber daha eğlenceli!” diyerek köpeği de almış.
Sonra güneş batmaya başlamış. Efe, “Artık eve dönme vakti,” demiş. Tüm hayvanlar ona sarılmış. Kedi, “Teşekkür ederim, çok güzel bir gündü,” demiş. Tavşan, “Yarın yine gelir misin?” diye sormuş. Efe, “Gelirim, hem de arabamla,” diye cevap vermiş.
Efe, minik arabasını yatağının yanına koymuş. Annesi onu öpmüş ve “İyi geceler, sevgili Efe,” demiş. Efe, hayvan dostlarını düşünerek mışıl mışıl uyumuş. Rüyasında arabasıyla uçsuz bucaksız çayırlarda, dostlarıyla mutlulukla gezmiş. Herkes birbirine sarılmış ve gülücükler saçılmış.
Ve Efe, o gece en tatlı rüyaları görmüş. Çünkü paylaşmak ve dostluk, en güzel hazineymiş.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!