Zeynep ve Işıltılı Bahçenin Sihri
Bir zamanlar, rengarenk çiçeklerle dolu bir bahçenin hemen yanında, sevimli mi sevimli küçük bir evde Zeynep adında tatlı bir kız yaşarmış. Zeynep dört yaşındaymış ve dünyayı çok severmiş. En çok da prensesleri, tavşanları, uğur böceklerini ve kelebekleri severmiş.
Bir akşam, Zeynep yatağına yatmış, yastığına sarılmış. Tam gözlerini kapatacakken, pencereden tatlı bir ışık parlamış. Zeynep merakla pencereye bakmış. Bir de ne görsün! Küçücük, kanatları parıldayan bir kelebek camın önünde uçuyormuş.
Kelebek nazikçe seslenmiş: "Zeynep, Zeynep! Bahçemize gelir misin? Sana bir sürprizimiz var!"
Zeynep sevinçle gülümsemiş ve annesinin izniyle bahçeye çıkmış. Bahçede onu neler bekliyormuş neler! Bir prenses tavşan, minik patileriyle el sallıyormuş. Yanında da kırmızı kanatlı bir uğur böceği pırıl pırıl parlıyormuş.
Prenses tavşan demiş ki: "Zeynep, bu bahçedeki çiçekler her akşam biraz suya ve biraz da sevgiye ihtiyaç duyar. Bize yardım eder misin?"
Zeynep hemen başını sallamış. Küçük kovasıyla çiçekleri sulamış, her birine nazikçe dokunmuş. Uğur böceği ona yol göstermiş, kelebek ise etrafında neşeyle dans etmiş.
Sularla ve sevgiyle buluşan çiçekler, bir anda rengarenk ışıklar saçmaya başlamış! Bahçe, yıldızlar gibi parıldayan bir sihirle dolmuş. Prenses tavşan sevinçle zıplamış: "İşte sihir bu! Paylaşılan sevgi ve yardım, en güzel sihirdir!"
Zeynep çok mutlu olmuş. Arkadaşlarıyla el ele verip güzel bir şarkı söylemişler. Sonra prenses tavşan ona küçük bir hediye vermiş: parıldayan bir uğur böceği tokası.
"Bu toka, sevginin ve dostluğun hatırası olsun," demiş kelebek.
Zeynep tokasını saçına takmış, arkadaşlarına teşekkür etmiş ve yatağına dönmüş. Yastığına başını koyduğunda, pencereden bahçenin tatlı ışıltısını görmüş. Kalbi sevgiyle dolmuş ve gözleri usulca kapanmış.
O gece Zeynep, en güzel rüyaları görmüş. Çünkü biliyormuş ki, yardım eden ve seven kalpler her zaman sihirle karşılaşır. İyi geceler Zeynep, tatlı rüyalar!
Bir akşam, Zeynep yatağına yatmış, yastığına sarılmış. Tam gözlerini kapatacakken, pencereden tatlı bir ışık parlamış. Zeynep merakla pencereye bakmış. Bir de ne görsün! Küçücük, kanatları parıldayan bir kelebek camın önünde uçuyormuş.
Kelebek nazikçe seslenmiş: "Zeynep, Zeynep! Bahçemize gelir misin? Sana bir sürprizimiz var!"
Zeynep sevinçle gülümsemiş ve annesinin izniyle bahçeye çıkmış. Bahçede onu neler bekliyormuş neler! Bir prenses tavşan, minik patileriyle el sallıyormuş. Yanında da kırmızı kanatlı bir uğur böceği pırıl pırıl parlıyormuş.
Prenses tavşan demiş ki: "Zeynep, bu bahçedeki çiçekler her akşam biraz suya ve biraz da sevgiye ihtiyaç duyar. Bize yardım eder misin?"
Zeynep hemen başını sallamış. Küçük kovasıyla çiçekleri sulamış, her birine nazikçe dokunmuş. Uğur böceği ona yol göstermiş, kelebek ise etrafında neşeyle dans etmiş.
Sularla ve sevgiyle buluşan çiçekler, bir anda rengarenk ışıklar saçmaya başlamış! Bahçe, yıldızlar gibi parıldayan bir sihirle dolmuş. Prenses tavşan sevinçle zıplamış: "İşte sihir bu! Paylaşılan sevgi ve yardım, en güzel sihirdir!"
Zeynep çok mutlu olmuş. Arkadaşlarıyla el ele verip güzel bir şarkı söylemişler. Sonra prenses tavşan ona küçük bir hediye vermiş: parıldayan bir uğur böceği tokası.
"Bu toka, sevginin ve dostluğun hatırası olsun," demiş kelebek.
Zeynep tokasını saçına takmış, arkadaşlarına teşekkür etmiş ve yatağına dönmüş. Yastığına başını koyduğunda, pencereden bahçenin tatlı ışıltısını görmüş. Kalbi sevgiyle dolmuş ve gözleri usulca kapanmış.
O gece Zeynep, en güzel rüyaları görmüş. Çünkü biliyormuş ki, yardım eden ve seven kalpler her zaman sihirle karşılaşır. İyi geceler Zeynep, tatlı rüyalar!
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!