Eymen'in Macera Arabası
Bir varmış, bir yokmuş. Minik Eymen'in kırmızı, minik bir arabası varmış. Bu araba, Eymen'in en sevdiği oyuncağıymış. Her sabah uyanır uyanmaz arabasıyla oynar, ona "Vınnn vınnn" der, hayali yolculuklara çıkarmış.
Bir gün Eymen, arabasına binip büyük bir maceraya atılmak istemiş. "Haydi, ormana gidelim," demiş. Arabası hemen kabul etmiş. Eymen oturmuş, arabasının direksiyonuna dokunmuş, "Vınnn vınnn!" diye seslenmiş ve yola koyulmuşlar.
Yolda bir tavşan görmüşler. Tavşan, havuçlarını toplamaya çalışıyor ama bir türlü yetişemiyormuş. Eymen arabasını durdurmuş, "Merhaba tavşan kardeş, yardım edebilir miyim?" demiş. Tavşan çok sevinmiş. Eymen arabasının arkasına bir sepet bağlamış ve havuçları toplamışlar. Tavşan, "Teşekkür ederim Eymen, ne kadar iyi bir arkadaşsın!" demiş.
Sonra yollarına devam etmişler. Bu kez küçük bir köpek yavrusu ağlıyormuş. Neden ağladığını sormuş Eymen. Köpekçik, "Evimi kaybettim," demiş. Eymen hemen arabasıyla etrafı aramış. Çok geçmeden köpekçiğin evini bulmuşlar. Köpekçik mutlulukla kuyruğunu sallamış, "Sen gerçek bir kahramansın, Eymen!" demiş.
Eymen ve arabası yolculuğa devam ederken gökyüzünde rengârenk bir gökkuşağı belirmiş. Arabası "Bak Eymen, ne güzel!" demiş. Eymen arabasını durdurup gökkuşağını izlemiş. "Ne kadar da renkli ve neşeli," diye düşünmüş.
Akşam olmuş. Eymen arabasına sarılmış, "Bugün çok güzel bir maceraydı," demiş. Arabası da "Evet, sen iyi kalbinle herkese yardım ettin. Artık uyku zamanı," demiş. Eymen gözlerini kapatmış, arabası da onun yanında yumuşacık bir sesle mışıl mışıl uyumuş. Eymen, o gece arabasıyla bulutların üzerinde uçtuğu tatlı rüyalar görmüş. Herkese yardım etmenin ne kadar güzel olduğunu bir kez daha anlamış.
Bir gün Eymen, arabasına binip büyük bir maceraya atılmak istemiş. "Haydi, ormana gidelim," demiş. Arabası hemen kabul etmiş. Eymen oturmuş, arabasının direksiyonuna dokunmuş, "Vınnn vınnn!" diye seslenmiş ve yola koyulmuşlar.
Yolda bir tavşan görmüşler. Tavşan, havuçlarını toplamaya çalışıyor ama bir türlü yetişemiyormuş. Eymen arabasını durdurmuş, "Merhaba tavşan kardeş, yardım edebilir miyim?" demiş. Tavşan çok sevinmiş. Eymen arabasının arkasına bir sepet bağlamış ve havuçları toplamışlar. Tavşan, "Teşekkür ederim Eymen, ne kadar iyi bir arkadaşsın!" demiş.
Sonra yollarına devam etmişler. Bu kez küçük bir köpek yavrusu ağlıyormuş. Neden ağladığını sormuş Eymen. Köpekçik, "Evimi kaybettim," demiş. Eymen hemen arabasıyla etrafı aramış. Çok geçmeden köpekçiğin evini bulmuşlar. Köpekçik mutlulukla kuyruğunu sallamış, "Sen gerçek bir kahramansın, Eymen!" demiş.
Eymen ve arabası yolculuğa devam ederken gökyüzünde rengârenk bir gökkuşağı belirmiş. Arabası "Bak Eymen, ne güzel!" demiş. Eymen arabasını durdurup gökkuşağını izlemiş. "Ne kadar da renkli ve neşeli," diye düşünmüş.
Akşam olmuş. Eymen arabasına sarılmış, "Bugün çok güzel bir maceraydı," demiş. Arabası da "Evet, sen iyi kalbinle herkese yardım ettin. Artık uyku zamanı," demiş. Eymen gözlerini kapatmış, arabası da onun yanında yumuşacık bir sesle mışıl mışıl uyumuş. Eymen, o gece arabasıyla bulutların üzerinde uçtuğu tatlı rüyalar görmüş. Herkese yardım etmenin ne kadar güzel olduğunu bir kez daha anlamış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!